text" href="w:text:126.txt">حدیث ٢</a></body></html>عَنْ عُمَرَ رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رسول الله صلي الله علیه وسلم: «لَقَدْ أُنْزِلَتْ عَلَىَّ اللَّيْلَةَ سُورَةٌ لَهِىَ أَحَبُّ إِلَىَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ» ثُمَّ قَرَأَ «إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحاً مُّبِيناً».
عمر بن خطاب رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «امشب بر من سوره‌ای نازل گردید که نزد من از هرآنچه که خورشید برآن می‌تابد (تمام دنیا) محبوب‌تر است، و آن سورة فتح می‌باشد»[1].

--------------------------------------
1. صحیح بخاری.
عَنْ انس رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رسول الله صلي الله علیه وسلم: «لَقَدْ أُنْزِلَتْ عَلَىَّ آيَةٌ هِىَ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنَ الدُّنْيَا جَمِيعًا «إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحاً مُّبِيناً».
از انس بن مالک رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «آیه‌ای بر من نازل شده است که نزد من از تمام دنیا محبوب‌تر است، و آن «إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحاً مُّبِيناً» می‌باشد»[1].

--------------------------------------
1. صحیح مسلم.
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:128.txt">حدیث ١</a></body></html>عَنْ أُمِّ هِشَامٍ بِنْتِ حَارِثَةَ بْنِ النُّعْمَانِ ل قَالَتْ: «لَقَدْ كَانَ تَنُّورُنَا وَتَنُّورُ رسول الله صلي الله علیه وسلم وَاحِدًا سَنَتَيْنِ أَوْ سَنَةً وَبَعْضَ سَنَةٍ وَمَا أَخَذْتُ (ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ) إِلاَّ عَنْ لِسَانِ رسول الله صلي الله علیه وسلم يَقْرَؤُهَا كُلَّ يَوْمِ جُمُعَةٍ عَلَى الْمِنْبَرِ إِذَا خَطَبَ النَّاسَ»
ام هشام دختر حارثه بن نعمان ل می‌گوید: دو سال یا یک سال یا بخشی از یک سال ما و رسول الله صلي الله علیه وسلم از یک تنور استفاده می‌نمودیم، و سورة (ق) را من صرفاً از زبان پیامبر اکرم صلي الله علیه وسلم فرا گرفتم، آنحضرت صلي الله علیه وسلم روز جمعه، هنگام سخنرانی، بالای منبر آن را می‌خواند[1].

--------------------------------------
1. صحیح مسلم.
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:130.txt">حدیث ١</a></body></html>عن جُبَيْرٍ رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلي الله علیه وسلم: «أَبْشِرُوا فَإِنَّ هَذَا القُرآنَ طَرَفُهُ بَيَدِ اللهِ وَطَرَفُهُ بِأَيدِيكُم فَتَمَسَّكُوا بِهِ فَإِنَّكُم لَن تَهْلِكُوا وَلَن تَضِلُّوا بَعْدَهُ أَبَداً».
جبیر رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «خوشحال باشید؛ چرا که یک طرف این قرآن به دست خداوند و طرف دیگر آن به دست شماست؛ پس به آن، چنگ بزنید؛ زیرا با داشتن قرآن، هرگز گمراه نمی شوید»[1].

--------------------------------------
1. روایت طبرانی در المعجم الکبیر با سندی صحیح چنانچه در سلسله صحیحه وارد شده است.
عَنْ أبي هريرة رضی الله عنه «أنَّ النَّبِيَّ صلي الله علیه وسلم كتبتْ عنده سورةُ (النجم) فلما بلغ السجدةَ سجد وسجدنا معه، وسجدتِ الدواةُ والقلم».
ابوهریره رضی الله عنه می‌گوید: در حضور نبی اکرم صلي الله علیه وسلم سورة نجم را نوشتند، هنگامی که آنحضرت صلي الله علیه وسلم به آیة سجده رسید، سجده نمود، ما نیز همراه ایشان سجده کردیم، همچنین دوات و قلم نیز سجده کردند[1].

--------------------------------------
1. روایت بزار و نگا صحیح ترغیب و ترهیب.
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:132.txt">حدیث ١</a></body></html>حديث ابن عباس رضی الله عنهما (السابق) «شَيَّبَتْنِى هُودٌ وَالْوَاقِعَةُ وَالْمُرْسَلاَتُ وَ(عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ) وَ(إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ)».
در این باره حدیث ابن عباس رضی الله عنهما در گذشته بیان گردید که رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «سوره‌های هود، واقعه، نبأ و تکویر مرا پیر نمودند»[1].

--------------------------------------
1. تخریج آن بیان شد و نگا صحیح الجامع.
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:134.txt">حدیث ١</a><a class="text" href="w:text:135.txt">حدیث ٢</a><a class="text" href="w:text:136.txt">حدیث ٣</a></body></html>عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِىِّ صلي الله علیه وسلم قَالَ: «إِنَّ سُورَةً فِى الْقُرْآنِ ثَلاَثُونَ آيَةً شَفَعَتْ لرجلٍ حَتَّى غُفِرَ لَهُ وَهِيَ (تَبَارَكَ الَّذِى بِيَدِهِ الْمُلْكُ)».
ابوهریره رضی الله عنه می‌گوید: نبی اکرم صلي الله علیه وسلم فرمود: «سوره‌ای در قرآن وجود دارد که دارای سی آیه می‌باشد، این سوره برای یک مرد به اندازه‌ای شفاعت نمود که باعث مغفرت وی گردید، و آن سورة ملک می‌باشد»[1].

--------------------------------------
1. روایت احمد و ابن حبان و حاکم بالسند حسن: نگا صحیح ابی داود.
عَنْ انس رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رسول الله صلي الله علیه وسلم: «سُورَةٌ من القرآن ما هي إلا ثلاثون آية خاصمت عن صاحبها حتى أدخلته الجنة وهي (تبارك)».
انس رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «سوره‌ای در قرآن وجود دارد که فقط سی آیه می‌باشد، آن سوره به اندازه‌ای از صاحبش دفاع نمود تا این که او را وارد بهشت ساخت، و آن سورة ملک می‌باشد»[1].

--------------------------------------
1. حدیثی حسن است، نگا صحیح الجامع و صحیح ابوداود.
عن ابن مسعود رضی الله عنه، قال: «يؤتى الرجل في قبره فتؤتى رجلاه فتقول رجلاه: ليس لكم على ما قبلي سبيل كان يقوم يقرأ بي سورة الملك، ثم يؤتى من قبل صدره أو قال بطنه، فيقول: ليس لكم على ما قبلي سبيل كان أوعى فِيَّ سورة الملك، ثم يؤتى من قبل رأسه فيقول: ليس لكم على ما قبلي سبيل كان يقرأ بي سورة الملك، فهي المانعة تمنع من عذاب القبر وهي في التوراة سورة الملك، ومن قرأها في ليلة فقد أكثر وأطنب».
عبدالله بن مسعود رضی الله عنه می‌گوید: فرشتگان عذاب در قبر نزد شخص می‌روند، نخست از جانب پاهایش به او نزدیک می‌شوند، پاهایش می‌گویند: از جانب من به او دسترسی پیدا نمی‌کنید؛ زیرا او (در دنیا) سورة ملک را تلاوت می‌نمود. سپس فرشتگان عذاب از جانب سینه یا شکم به او نزدیک می‌شوند، سینه می‌گوید: از جانب من نمی‌توانید به او برسید، زیرا در درون من سورة ملک را حفظ و نگهداری نمود، بعد از آن از طرف سرش به او نزدیک می‌شوند، سرش می‌گوید: از جانب من هم نمی‌توانید به او نزدیک شوید، چرا که به وسیلة من سورة ملک را تلاوت می‌نمود، لذا باید دانست که سورة ملک مانعی است که از عذاب قبر جلوگیری می‌نماید، این سورة در تورات نیز معرفی شده است، هرکس شبانه آن را تلاوت نماید کار زیاد و بسیار خوبی انجام داده است[1].

--------------------------------------
1. حاکم آن را به صورت موقوف روایت نموده است و نگا صحیح ترغیب و ترهیب. البته جملة «سورة ملک از عذاب الهی جلوگیری می‌نماید» به طور مرفوع از رسول اکرم صلي الله علیه وسلم به ثبوت رسیده است،  نگا سلسلة صحیحه و صحیح الجامع.
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:138.txt">حدیث ١</a></body></html>حديث ابن عباس رضی الله عنهما (السابق) «شَيَّبَتْنِى هُودٌ وَالْوَاقِعَ