: ای رسول خدا! یحیی نزدیک آن بود. ترسیدم که او را لگدمال کند. بدین جهت، سرم را بلند کردم و بسوی فرزندم رفتم. آنگاه به سوی آسمان نگاه کردم. چیزی شبیه سایبان دیدم که اشیایی مانند چراغ در آن وجود داشت. پس بیرون رفتم تا آنها را نبینم. رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «آیا می‌دانی که آنها چه بودند؟» گفت: خیر. آن حضرت صلي الله علیه وسلم فرمود: «آنان فرشتگان بودند که به خاطر صدایت، نزدیک آمده بودند. و اگر به قرائت‌ات ادامه می‌دادی، آنها تا صبح، آنجا می‌ماندند بدون اینکه از نظر مردم، پنهان بمانند»[1].

--------------------------------------
1. صحیح بخاری و مسلم.
عَنْ عُثْمان رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلي الله علیه وسلم: «خَيْركُمْ مَنْ تَعَلَّمَ الْقُرْآن وَعَلَّمَهُ».
عثمان بن عفان رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «بهترین شما کسی است که قرآن را یاد بگیرد و به دیگران یاد بدهد»[1].

--------------------------------------
1. صحیح بخاری و مسلم.
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ وسهل بن سعد رضی الله عنهما أنَّ النَّبِيَّ صلي الله علیه وسلم قَالَ: «لِكُلِّ شَىْءٍ سَنَامٌ وَإِنَّ سَنَامَ الْقُرْآنِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ».
از ابوهریره و سهل بن سعد رضی الله عنهما روایت است که پیامبر خدا صلي الله علیه وسلم فرمود: «هر چیز، کوهانی (بلندی و قله ای) دارد؛ همانا قله قرآن کریم سوره بقره می باشد»[1].

--------------------------------------
1. روایت ترمذی؛ و این روایت، حسن لغیره است چنانچه در صحیح ترغیب و ترهیب آمده است.
عن أَبي أُمَامَةَ الْبَاهِلِىُّ قَالَ: سَمِعْتُ رسول الله صلي الله علیه وسلم يَقُولُ: «اقْرَءُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّهُ يَأْتِى يَوْمَ الْقِيَامَةِ شَفِيعًا لأَصْحَابِهِ اقْرَءُوا الزَّهْرَاوَيْنِ الْبَقَرَةَ وَسُورَةَ آلِ عِمْرَانَ فَإِنَّهُمَا تَأْتِيَانِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ أَوْ كَأَنَّهُمَا غَيَايَتَانِ أَوْ كَأَنَّهُمَا فِرْقَانِ مِنْ طَيْرٍ صَوَافَّ تُحَاجَّانِ عَنْ أَصْحَابِهِمَا اقْرَءُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ فَإِنَّ أَخْذَهَا بَرَكَةٌ وَتَرْكَهَا حَسْرَةٌ وَلاَ تَسْتَطِيعُهَا الْبَطَلَةُ» (قَالَ مُعَاوِيَةُ: بَلَغَنِى أَنَّ الْبَطَلَةَ السَّحَرَةُ).
ابوأمامه باهلی رضی الله عنه می‌گوید: شنیدم که رسول الله صلي الله علیه وسلم می فرمود: «قرآن بخوانید؛ زیرا قرآن روز قیامت برای صاحبانش، شفاعت می‌کند. دو سوره نورانی بقره و آل عمران را بخوانید؛ زیرا آن دو روز قیامت به شکل دو ابر یا دو سایبان یا دو گروه پرنده که بال گشوده اند، می‌آیند و از صاحبانشان، دفاع می‌کنند. سوره بقره را بخوانید؛ زیرا یاد گرفتن آن برکت است و ترک کردن آن باعث حسرت می شود و ساحران تاب و تحمل آن را ندارند»[1].

--------------------------------------
1. صحیح مسلم.
عن النَّوَّاسِ بْنَ سَمْعَانَ قَالَ: قَالَ رسول الله صلي الله علیه وسلم: «يُؤْتَى بِالْقُرْآنِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَأَهْلِهِ الَّذِينَ كَانُوا يَعْمَلُونَ بِهِ تَقْدُمُهُ سُورَةُ الْبَقَرَةِ وَآلُ عِمْرَانَ». وَضَرَبَ لَهُمَا رَسُولُ اللهِ صلي الله علیه وسلم ثَلاَثَةَ أَمْثَالٍ مَا نَسِيتُهُنَّ بَعْدُ قَالَ: «كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ أَوْ ظُلَّتَانِ سَوْدَاوَانِ بَيْنَهُمَا شَرْقٌ أَوْ كَأَنَّهُمَا حِزْقَانِ مِنْ طَيْرٍ صَوَافَّ تُحَاجَّانِ عَنْ صَاحِبِهِمَا».
از نواس بن سمعان رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «روز قیامت، قرآن و اهل قرآن (همان کسانی را که در دنیا به آن عمل می‌کردند) را می‌آورند در حالی که پیشاپیش قرآن سوره های بقره و آل عمران قرار دارند».
راوی می‌گوید: رسول الله صلي الله علیه وسلم سوره های بقره و آل عمران را به سه چیز تشبیه نمود که من آنها را تاکنون فراموش نکرده ام. آن حضرت صلي الله علیه وسلم فرمود: «آنها مانند دو ابر یا دو سایبان سیاه هستند که میان آنها نور وجود دارد یا مانند دو گروه پرنده هستند که پر گشوده اند و از صاحبشان دفاع می نمایند»[1].

--------------------------------------
1. صحیح مسلم.
عن أبي أمامة الباهلي رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رسول الله صلي الله علیه وسلم: «اسْمُ اللَّهِ الأَعْظَمُ الَّذِى إِذَا دُعِىَ بِهِ أَجَابَ فِى سُوَرٍ ثَلاَثٍ الْبَقَرَةِ وَآلِ عِمْرَانَ وَطَهَ».
ابو أمامه باهلی رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «اسم اعظم الهی که هرگاه با آن فراخوانده شود، اجابت می‌کند در سه سوره بقره، آل عمران و طه وجود دارد»[1].

--------------------------------------
1. روایت ابن ماجه قزوینی و حاکم نیشابوری؛ و این حدیث صحیح می باشد چنانچه در سلسله احادیث صحیحه آمده است.
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:75.txt">حدیث ١</a><a class="text" href="w:text:76.txt">حدیث ٢</a><a class="text" href="w:text:77.txt">حدیث ٣</a><a class="text" href="w:text:78.txt">حدیث ٤</a><a class="text" href="w:text:79.txt">حدیث ٥</a><a class="text" href="w:text:80.txt">حدیث ٦</a></body></html>عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلي الله علیه وسلم: «يَا أَبَا الْمُنْذِرِ أَتَدْرِى أَىُّ آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ أَعْظَمُ».
قَالَ: قُلْتُ: اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. فأعَادَ عَلَيْهِ فقُلْتُ: (اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ).
قَالَ: فَضَرَبَ فِى صَدْرِى وَقَالَ: «وَاللَّهِ لِيَهْنِكَ الْعِلْمُ أَبَا الْمُنْذِرِ».
أبی بن کعب رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلي الله علیه وسلم خطاب به من فرمود: «ای ابوالمنذر! آیا می دانی کدام آیه قرآن کریم، بزرگتر است؟» گفتم: خدا و رسولش بهتر می دانند. آن حضرت صلي الله علیه وسلم دوباره سوالش را تکرار نمود. گفتم: آیة الکرسی است. رسول الله به سینه ام زد و فرمود: «ای ابوالمنذر! علم مبارکت باشد»[1].

--------------------------------------
1. صحیح مسلم.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلي الله علیه وسلم: «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّ لِهَذِهِ الآيَةِ لِسَانًا وَشَفَتَيْنِ تُقَدِّسُ الْمَلِكَ عِنْدَ سَاقِ الْعَرْشِ».
از أبی بن کعب رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «سوگند به ذاتی که جانم در دست اوست، این آیه (آیة الکرسی) لب و زبان دارد و کنار ساق عرش، پاکی ملک (خداوند) را بیان می کند».
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلي الله علیه وسلم: «مَنْ قَرَأَ آيَةَ الْكُرْسِيِّ دُبُرَ كُلِّ صَلَاةٍ مَكْتُوبَةٍ لَمْ يَمْنَعْهُ مِنْ دُخُولِ الْجَنَّةِ إلَّا الْمَوْتُ».
ابوأمامه رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «هر کس آیة الکرسی را بعد از نماز فرض بخواند، فقط مرگ است که مانع ورود او به بهشت می شود»[1].
(یعنی به محض اینکه بمیرد وارد بهشت می شود).

--------------------------------------
1. صحیح بن حبان و سنن نسائی؛ و ا