َبْتَلِيَكَ وَأَبْتَلِىَ بِكَ وَأَنْزَلْتُ عَلَيْكَ كِتَابًا لاَ يَغْسِلُهُ الْمَاءُ تَقْرَؤُهُ نَائِمًا وَيَقْظَانَ».
عیاض بن حمار رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلي الله علیه وسلم به روایت از پروردگار پاک و بلند مرتبه اش فرمود: «تو را مبعوث نمودم تا هم تو را آزمایش کنم و هم بوسیله تو دیگران را در بوته آزمایش قرار دهم؛ و کتابی بر تو نازل نمودم که آب آن را نمی‌شوید (با گذشت زمان از بین نمی رود؛ بلکه در سینه ها محفوظ است) و در حالت خواب و بیداری، آن را تلاوت می نمایی»[1].
(چه خواب باشی و چه بیدار، این کتاب، حفظ می شود).

--------------------------------------
1. صحیح مسلم.
عن أبي سعيد الخدري رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلي الله علیه وسلم: «لَوْ كَانَتْ سُورَةً وَاحِدَةً لَكَفَتِ النَّاسَ».
أبوسعید خدری رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «اگر یک سوره، خوانده شود، همه مردم را کفایت می نماید»[1].

--------------------------------------
1. روایت احمد و أبوداود با سند صحیح چنانچه در سلسله صحیحه آمده است. قابل یادآوری است که این جمله در سیاق یک داستان آمده است.
عن ابن عباس رضی الله عنهما قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلي الله علیه وسلم: «مَنْ قرأ القرآن لم يرد إلى أرذل العمر، وذلك قوله عز وجل «ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ(5) إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا (6)» (تین: 5-6).
قال: إلا الذين قرءوا القرآن».
ابن عباس رضی الله عنهما می‌گوید: هر کس قرآن تلاوت نماید، به کهنسالی ای که همراه با ذلت باشد مبتلا نمی شود. و این، تفسیر این سخن خداوند متعال است که می‌فرماید: «ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ(5) إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا (6)» (تین: 5-6).
«سپس انسان را به مراحل پست زندگی برگرداندیم مگر کسانی که ایمان آوردند...» که در اینجا ایمان آوردن به معنی قرائت قرآن می باشد[1].

--------------------------------------
1. روایت حاکم نیشابوری؛ و این اثر در صحیح ترغیب و ترهیب به صورت موقوف، آمده است.
عن ابن مسعود رضی الله عنه قَالَ: «إن أصفر البيوت بيت ليس فيه شيء من كتاب الله».
ابن مسعود رضی الله عنه می‌گوید: خالی ترین خانه، خانه ای است که در آن، هیچ چیز از کتاب الهی (قرآن) وجود نداشته باشد[1].

--------------------------------------
1. روایت حاکم نیشابوری؛ این اثر نیز به صورت موقوف در صحیح ترغیب و ترهیب، وارد شده است. این دو اثر به صورت موقوف از قول ابن عباس و ابن مسعود رضی الله عنه به ثبوت رسیده است. این باب را با این دو اثر به پایان رساندم زیرا اینها حکم حدیث مرفوع را دارند. (این جمله اخیر مؤلف، قابل نقد و بررسی است).
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="folder" href="w:html:56.htm:false:true">فضلیت سوره فاتحه</a><a class="folder" href="w:html:67.htm:false:true">فضایل سوره بقره</a><a class="folder" href="w:html:88.htm:false:true">فضایل سوره آل عمران</a><a class="folder" href="w:html:97.htm:false:true">فضیلت هفت سوره طولانی قرآن کریم</a><a class="folder" href="w:html:100.htm:false:true">فضیلت سوره مائده</a><a class="folder" href="w:html:102.htm:false:true">فضیلت سوره انعام</a><a class="folder" href="w:html:104.htm:false:true">فضیلت سوره توبه</a><a class="folder" href="w:html:106.htm:false:true">فضایل سوره هود</a><a class="folder" href="w:html:109.htm:false:true">فضایل سوره کهف</a><a class="folder" href="w:html:116.htm:false:true">فضیلت سوره طه</a><a class="folder" href="w:html:118.htm:false:true">فضیلت سوره حج</a><a class="folder" href="w:html:120.htm:false:true">فضیلت سوره حج</a><a class="folder" href="w:html:122.htm:false:true">فضیلت سوره ص</a><a class="folder" href="w:html:124.htm:false:true">فضیلت سورة فتح</a><a class="folder" href="w:html:127.htm:false:true">فضیلت سورة ق</a><a class="folder" href="w:html:129.htm:false:true">فضیلت سوره نجم</a><a class="folder" href="w:html:131.htm:false:true">فضیلت سورة واقعه</a><a class="folder" href="w:html:133.htm:false:true">فضایل سوره ملک</a><a class="folder" href="w:html:137.htm:false:true">فضیلت سوره مرسلات</a><a class="folder" href="w:html:139.htm:false:true">فضیلت سورة نبأ</a><a class="folder" href="w:html:141.htm:false:true">فضیلت سورة تکویر و انفطار و انشقاق</a><a class="folder" href="w:html:144.htm:false:true">فضیلت سورة کافرون</a><a class="folder" href="w:html:148.htm:false:true">فضایل سورة اخلاص</a><a class="folder" href="w:html:160.htm:false:true">فضایل سوره‌های فلق و ناس</a><a class="text" href="w:text:168.txt">نکات پراکنده‌ای در بارة سوره‌ها و آیات</a></body></html><?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:57.txt">حدیث ١</a><a class="text" href="w:text:58.txt">حدیث ٢</a><a class="text" href="w:text:59.txt">حدیث ٣</a><a class="text" href="w:text:60.txt">حدیث ٤</a><a class="text" href="w:text:61.txt">حدیث ٥</a><a class="text" href="w:text:62.txt">حدیث ٦</a><a class="text" href="w:text:63.txt">حدیث ٧</a><a class="text" href="w:text:64.txt">حدیث ٨</a><a class="text" href="w:text:65.txt">حدیث ٩</a><a class="text" href="w:text:66.txt">حدیث ١٠</a></body></html>عَنْ أَبِى سَعِيدِ بْنِ الْمُعَلَّى قَالَ: كُنْتُ أُصَلِّى فِى الْمَسْجِدِ فَدَعَانِى رَسُولُ اللهِ صلي الله علیه وسلم فَلَمْ أُجِبْهُ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّى كُنْتُ أُصَلِّى. فَقَالَ: «أَلَمْ يَقُلِ اللَّهُ «اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ؟» (انفال: 24). ثُمَّ قَالَ لِى: «لأُعَلِّمَنَّكَ سُورَةً هِىَ أَعْظَمُ السُّوَرِ فِى الْقُرْآنِ قَبْلَ أَنْ تَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِدِ» ثُمَّ أَخَذَ بِيَدِى، فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ قُلْتُ لَهُ: أَلَمْ تَقُلْ «لأُعَلِّمَنَّكَ سُورَةً هِىَ أَعْظَمُ سُورَةٍ فِى الْقُرْآنِ» قَالَ: «(الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ) هِىَ السَّبْعُ الْمَثَانِى وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِى أُوتِيتُهُ»
ابوسعید بن معلی می‌گوید: در مسجد نبوی، نماز می‌خواندم که رسول الله صلي الله علیه وسلم مرا صدا زد. جواب ندادم. سپس گفتم: ای رسول خدا! من مشغول نماز خواندن بودم. آن حضرت صلي الله علیه وسلم گفت: «مگر خداوند نفرموده است «اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ؟» (انفال: 24).
یعنی «فرمان خدا را بپذیرید و رسولش را اجابت کنید هنگامی که شما را برای امری حیاتی فرا خواند».
آنگاه به من فرمود: «قبل از اینکه از مسجد خارج شوی، سوره‌ای را که بزرگ ترین سوره قرآن است به تو می‌آموزم».
سپس دستم را گرفت و هنگامی که خواست از مسجد بیرون برود به او گفتم: مگر به من نگفتی که سوره‌ای را که بزرگ ترین سوره قرآن است، به تو می‌آموزم؟ فرمود: «آن، سوره حمد است که دارای 7 آیه می‌باشد و در هر رکعت نماز تکرار می‌شود و آن، همان قرآن بزرگی است که به من عنایت شده است»[1].

--------------------------------------
1. صحیح بخاری.
عن أبي بن كعب رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلي الله علیه وسلم: «وَالَّذِى نَفْسِى بِيَدِهِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِى التَّوْرَاةِ وَلاَ فِى الإِنْجِيلِ مِثْلَ أُمِّ الْقُرْآنِ وإنها السَّبْعُ الْمَثَانِى وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِى أُعْطِيتُه "وفي لفظ" وَلاَ فِى الزَّبُورِ وَلاَ فِى الْفُرْقَانِ».
أبی بن کعب رضی الله عنه می‌گوید: رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «سوگند به ذاتی که جانم در دست اوس