<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="folder" href="w:html:2.htm:false:true">فضایل صحیح آیات و سوره‌های قرآن کریم</a><a class="text" href="w:text:170.txt">سایت های مفید</a><a class="text" href="w:html:171.htm">درباره</a></body></html><?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="folder" href="w:html:2.htm:false:true">فضایل صحیح آیات و سوره‌های قرآن کریم</a><a class="text" href="w:text:170.txt">سایت های مفید</a><a class="text" href="w:html:171.htm">درباره</a></body></html>عَنْ عَائشةَ رضی الله عنها قَالَت: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلي الله علیه وسلم: «الْمَاهِرُ بِالْقُرْآنِ مَعَ السَّفَرَةِ الْكِرَامِ الْبَرَرَةِ وَالَّذِى يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَيَتَتَعْتَعُ فِيهِ وَهُوَ عَلَيْهِ شَاقٌّ لَهُ أَجْرَانِ».
عایشه رضی الله عنها می‌گوید: رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «کسی که در خواندن قرآن، مهارت دارد، (روز قیامت) منزلتی مانند منزلت فرشتگان بزرگوار و نیکوکار خواهد داشت، و کسی که با لکنت زبان و سختی آن را تلاوت نماید، دو پاداش دارد»[1].

--------------------------------------
1. صحیح بخاری و مسلم.
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:101.txt">حدیث ١</a></body></html>عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ يَزِيدَ رضی الله عنها قَالَتْ: إِنِّى لآخِذَةٌ بِزِمَامِ الْعَضْبَاءِ نَاقَةِ رسول الله صلي الله علیه وسلم إِذْ أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ (الْمَائِدَةُ) كُلُّهَا وَكَادَتْ مِنْ ثِقَلِهَا تَدُقُّ بِعَضُدِ النَّاقَةِ "وفي رواية" فَلَمْ تَسْتَطِع أَنْ تحمله فَنَزَلَ عَنْها».
اسماء دختر یزید بن سکن انصاری رضی الله عنها می‌گوید: مهار عضباء؛ ناقه رسول الله صلي الله علیه وسلم، به دست من بود که تمام سوره مائده بر آن حضرت صلي الله علیه وسلم نازل گردید. و از شدت سنگینی آن، نزدیک بود بازوی ناقه پیامبر صلي الله علیه وسلم در هم بشکند. و در روایتی آمده است که: شتر نتوانست که آن حضرت صلي الله علیه وسلم را تحمل کند؛ در نتیجه، آن حضرت صلي الله علیه وسلم پیاده شد»[1].

--------------------------------------
1. روایت احمد؛ و این روایت حسن می باشد. چنان که در صحیح السیره آمده است.
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:103.txt">حدیث ١</a></body></html>عن جابر رضی الله عنه، قال: لما نزلت سورة الأنعام سبح رسول الله صلي الله علیه وسلم، ثم قال: «لقد شيع هذه السورة من الملائكة ما سد الأفق».
جابر رضی الله عنه می‌گوید: هنگامی که سوره انعام نازل گردید، رسول الله صلي الله علیه وسلم تسبیح گفت و فرمود: «تعداد زیادی از فرشتگان این سوره را همراهی می‌کردند تا جایی که فضا را بطور کامل گرفته بودند»[1].

--------------------------------------
1. این حدیث، شواهد زیادی دارد که طبرانی و دیگران از ابن عباس، ابن عمر، علی، ابی بن کعب، انس، و ابن مسعود رضی الله عنه اجمعین روایت کرده اند؛ لذا با تمام طرقش به اثبات می‌رسد. نگا الدر المنثور، و فتح القدیر و تفسیر طبری اول سوره انعام. (قابل یادآوری است که این حدیث را علامه آلبانی در سلسله ضعیفه (5627) منکر دانسته است- مترجم).
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:105.txt">حدیث ١</a></body></html>قَالَ ابن عباس رضی الله عنهما «التَّوْبَةُ هِىَ الْفَاضِحَةُ، مَا زَالَتْ تَنْزِلُ وَمِنْهُمْ وَمِنْهُمْ، حَتَّى ظَنُّوا أَنَّهَا لَمْ تُبْقِ أَحَدًا مِنْهُمْ إِلاَّ ذُكِرَ فِيهَا».
ابن عباس رضی الله عنهما می‌گوید: سوره توبه سوره ای است که بسیاری را رسوا کرد. این سوره همچنان نازل می‌شد و می‌گفت: بعضی از آنها (منافقان) این کار را می‌کنند و بعضی از آنها این گونه می‌گویند تا جایی که منافقان گمان می‌کردند که از همه آنان در این سوره، سخن به میان آمده و هیچ کس باقی نمانده است[1].

--------------------------------------
1. صحیح بخاری و مسلم.
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:107.txt">حدیث ١</a><a class="text" href="w:text:108.txt">حدیث ٢</a></body></html>عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رضی الله عنهما قَالَ: قَالَ أَبُو بَكْرٍ رضی الله عنه يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ شِبْتَ. قَالَ: «شَيَّبَتْنِى هُودٌ وَالْوَاقِعَةُ وَالْمُرْسَلاَتُ وَ(عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ) وَ(إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ)».
ابن عباس رضی الله عنهما می‌گوید: ابوبکر رضی الله عنه گفت: ای رسول خدا! پیر شده اید. رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «مرا سوره های هود، واقعه، مرسلات، عم یتساءلون و إذا الشمس کُورت پیر کردند»[1].

--------------------------------------
1. روایت ترمذی و حاکم نیشابوری و نگا سلسله صحیحه.
وَعَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ، قَالَ: قَالُوا: يَا رَسُولَ اللهِ، نَرَاكَ قَدْ شِبْتَ، قَالَ: «قَدْ شَيَّبَتْنِي هُودٌ وَأَخَوَاتُهَا».
ابوجحیفه رحمه الله می‌گوید: مردم گفتند: ای رسول خدا! می بینیم که پیر شده اید؟ آن حضرت صلي الله علیه وسلم فرمود: «مرا سوره هود و سوره های مشابه آن پیر کردند»[1].

--------------------------------------
1. روایت طبرانی و نگا سلسله صحیحه و صحیح الجامع.
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8' standalone='yes' ?><html><body><a class="text" href="w:text:110.txt">حدیث ١</a><a class="text" href="w:text:111.txt">حدیث ٢</a><a class="text" href="w:text:112.txt">حدیث ٣</a><a class="folder" href="w:html:113.htm:false:true">فضیلت آیات اولیه سوره کهف</a></body></html>عن عقبة بن عامرٍ رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلي الله علیه وسلم: «لَوْ كَانَ الْقُرْآنُ فِي إِهَابٍ، مَا مَسَّتْهُ النَّارُ "وفي لفظ" لَوْ جُمِعَ الْقُرْآنُ فِي إِهَابٍ مَا أَحْرَقَهُ الله بِالنَّارِ».
عقبه بن عامر می‌گوید: رسول الله صلي الله علیه وسلم فرمود: «اگر قرآن را داخل پوستی، قرار دهند، آتش آن را نمی سوزاند».
و در روایتی آمده است که «اگر قرآن، جمع آوری گردد و داخل پوستی گذاشته شود، آتش آن را نمی‌سوزاند»[1]. 
(مؤمنی که قرآن را حفظ کند و به آن عمل نماید، به جهنم نمی رود).

--------------------------------------
1. روایت طبری در معجم الکبیر و بیهقی در شعب الإیمان؛ و سند آن، حسن می‌باشد چنانچه در صحیح الجامع آمده است. و مفهوم حدیث این است که اگر این قرآن، داخل پوستی باشد، خداوند به خاطر شرافت قرآن، آن را نمی‌سوزاند، پس اگر این قرآن، داخل سینه مؤمن باشد و مؤمن حدودش را رعایت کند و حروف آن را حفظ کند، شایستگی بیشتری دارد که مورد احترام قرار گیرد و دچار عذاب نگردد.
عن أبي سعيد الخدري رضی الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صلي الله علیه وسلم قَالَ: «مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْكَهْفِ كَمَا أُنْزِلَتْ كَانَتْ لَهُ نُورًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ».
ابوسعید خدری رضی الله عنه می‌گوید: نبی اکرم صلي الله علیه وسلم فرمود: «هر کس سوره کهف را آن گونه که نازل شده است، بخواند برایش روز قیامت، تبدیل به یک نور می گردد»[1].

--------------------------------------
1. روایت حاکم نیشابوری؛ و این حدیث صحیح لغیره می باشد.
عَنْ أبي سعيد الخدري رضی الله عنه قَالَ: قَالَ رسول الله صلي الله علیه وسلم: «مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْكَهْفِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ، أَضَاءَ لَهُ مِنْ النُّورِ مَا بَيْنَ الْجُمُعَتَيْنِ».
ابوسع