 نسبت مي داد بلافاصله و در دنيا او را به عذاب گرفتار مي نمود. (وَمَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ) و کسي که نزد او علم کتاب است ميان من و شما گواه باشد. و اين علما و دانشمندان تورات و انجيل را دربر مي گيرد؛ کساني از آنان که ايمان آوردند و از حق پيروي کردند و به رسالت پيامبر گواهي دادند، و صداقت آن را به صراحت بيان کردند. 
و هر کس از اهل کتاب اين شهادت را کتمان کرده و خبر نداده باشد که چنين شهادتي را به نزد خود دارد (بداند که) خبر دادن خدا از شهادتي که نزد وي مي باشد بي بليغ تر است از خبر دادن وي. و چنانچه شهادتي نزد وي نبود با حجت و دليل اثبات مي نمود که نبايد از او خواسته شود که شهادت بدهد. 
و علت اينکه خداوند دستور داده است اهل کتاب بر رسالت پيامبر گواه گرفته شوند اين است که آنها اهل اين کار هستند و در هر کاري بايد کساني گواه گرفته شوند که اهليت و شايستگي داشته باشند، و در اين کار از ديگران آگاه تر باشند؟ اما کسي که نسبت به اين مسئله بيگانه است، مانند بيسوادان و مشرکين عرب و ديگران، گواه گرفتن آنان فايده اي ندارد، زيرا آنها آگاهي و شناختي در مورد اين قضيه ندارد و الله اعلم. 
پايان تفسير سوره رعد.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:813.txt">آيه 3-1</a><a class="text" href="w:text:814.txt">آيه 4</a><a class="text" href="w:text:815.txt">آيه 6-5</a><a class="text" href="w:text:816.txt">آيه 7</a><a class="text" href="w:text:817.txt">آيه 8</a><a class="text" href="w:text:818.txt">آيه 9</a><a class="text" href="w:text:819.txt">آيه 10</a><a class="text" href="w:text:820.txt">آيه 11</a><a class="text" href="w:text:821.txt">آيه 12</a><a class="text" href="w:text:822.txt">آيه 17-13</a><a class="text" href="w:text:823.txt">آيه 18</a><a class="text" href="w:text:824.txt">آيه 21-19</a><a class="text" href="w:text:825.txt">آيه 22</a><a class="text" href="w:text:826.txt">آيه 23</a><a class="text" href="w:text:827.txt">آيه 26-24</a><a class="text" href="w:text:828.txt">آيه 27</a><a class="text" href="w:text:829.txt">آيه 30-28</a><a class="text" href="w:text:830.txt">آيه 31</a><a class="text" href="w:text:831.txt">آيه 34-32</a><a class="text" href="w:text:832.txt">آيه 35</a><a class="text" href="w:text:833.txt">آيه 36</a><a class="text" href="w:text:834.txt">آيه 37</a><a class="text" href="w:text:835.txt">آيه 38</a><a class="text" href="w:text:836.txt">آيه 39</a><a class="text" href="w:text:837.txt">آيه 41-40</a><a class="text" href="w:text:838.txt">آيه 43-42</a><a class="text" href="w:text:839.txt">آيه 45-44</a><a class="text" href="w:text:840.txt">آيه 46</a><a class="text" href="w:text:841.txt">آيه 48-47</a><a class="text" href="w:text:842.txt">آيه 51-49</a><a class="text" href="w:text:843.txt">آيه 52</a></body></html>مکی‌ است‌ و داراي‌ (52) آيه‌ است‌.
بسم الله الرحمن الرحيم
آيه ي3-1:
 الَر كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ الف. لام. را اين کتابي است که آن را بر تو فرو فرستاده ايم تا مردم را به اذن پروردگارشان از تاريکي ها به سوي نور بيرون بياوري؛ به سوي راه خداوند پيروزمند ستوده. 
اللّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ خدايي که آنچه در آسمانها و زمين است از آن اوست، و اي بر کافران از عذاب سخت. 
الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُوْلَـئِكَ فِي ضَلاَلٍ بَعِيدٍ کساني که زندگي دنيا را بر زندگي آخرت ترجيح مي دهند و مردم را از راه خدا باز مي دارند و راه خدا را نادرست و کج نشان مي دهند، ايشان در گمراهي دور (درازا) ي هستند. 
خداوند متعال خبر مي دهد که او کتابي بر پيامبرش محمد عليه السلام فرو فرستاده است تا مردم را از تاريکي هاي جهالت و کفر و اخلاق زشت و انواع گياهان به سوي نور دانش و ايمان و اخلاق نيکو بيرون آورد. (بِإِذْنِ رَبِّهِمْ) به حکم پروردگارشان. يعني آنچه را که خداوند دوست دارد جز با اراده و ياري او نمي توانند به دست بياورند. و اين تحريک و تشويق بندگان است بر کمک گرفتن ازپروردگارشان . پس نوري را که اين کتاب آنها را به سوي آن راهنمايي مي نمايد تفسير نموده و مي فرمايد: ( إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ) به سوي راه خداوند پيروزمند ستوده. يعني به سوي راهي که انسان را به خدا و بهشت الهي مي رساند و مشتمل بر علم و آگاهي از حق و عمل کردن به آن است. 
ذکر کرن (الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ) بعد از بيان راهي که انسان را به خدا مي رساند به خاطر دو چيز است؛ يکي اشاره باشد به اينکه هر کس آن راه را در پيش گيرد. به واسطۀ قدرت الهي قوي و نيرومند مي گردد، گرچه جز خداوند هيچ باوري نداشته باشد، و در همۀ کارهايش خوب و ستودني است و سرانجام نيکو خواهد داشت. 
ديگر اينکه راه خدا بزرگترين دليل است و اينکه خداوند صفت هاي کمال و جلال را دارد، و کسي که اين راه را براي بندگانش نيرومند و ستوده مي باشد و از خداوند و معبودي است که با انواع عبادت ها که هر کدام منزلي از منازل صراط مستقيم هستند مورد پرستش قرار مي گيرد. و همچنانکه مالک آسمانها و زمين است؛ اوست که مي آفريند و روزي مي دهد و امور زمين و آسمان را تدبير مي نمايد، به همان شيوه مالک بندگان است و آنان را به انجام احکام ديني فرمان مي دهد، چون آنها ملک او هستند و شايسته ي او نيست که بندگانش را بدون هدف رها نمايد. 
پس از آن که دليل و برهان را بيان کرد، به سرنوشت کساني پرداخت که از او فرمان نمي برند، و فرمود (وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ) و واي بر کافران از عذاب سختي که پيش رو دارند! که اندازۀ آن قابل سنجش و شدت آن قابل توصيف نيست. 
سپس آنان را اينگونه توصيف نمود: (الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ) کساني هستند که زندگي دنيا را بر زندگي آخرت ترجيح مي دهند، بنابراين به زندگاني دنيا دل بسته و به آن راضي شده و انس گرفته و از جهان و سراي آخرت غافل مانده اند (وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ) و مردم را از راه خدا که براي بندگانش قرار داده و د رکتابهايش و بر زبان پيامبرانش آن را بيان کرده است . بارز مي دارند، پس ايشان به  مخالفت و مبارزه با پروردگارشان برخواسته اند، (وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا ) و مي خواهند راه خدا را نادرست و کج بنمايانند و مي کوشند آن را زشت و ناپسند نشان دهند تا مردم را از آن گريزان و متنفر گردانند، اما خداوند جز اينکه نور خويش را کامل کند چيزي ديگر را نمي پذيرد هر چند براي کافران ناخشنود باشد. 
(أُوْلَـئِكَ ) کساني که صفتشان بيان شد، (فِي ضَلاَلٍ بَعِيدٍ ) در گمراهي دور و درازي هستند، چون خود گمراه شده و ديگران را نيز گمراه نموده و با خدا و پيامبرش مخالفت کرده اند. پس چه گمراهي بزرگتر و ژرف تر از اين وجود دارد؟ ولي مومنان بر عکس اينها به خدا و آيات او ايمان مي آورند و آخرت را بر زندگي دنيا ترجيح مي دهند و مردم را به اندازۀ توان خود به راه خدا دعوت مي کنند و آن را زيبا ارائه داده و مستحکم و مستقيم مي نمايانند.وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللّهُ مَن يَشَاء وَي