 چيزي که خداوند به آن دستور داده است باز مي دارد، چون آنها از عذاب الهي مي ترسند و به پاداش او اميدوارند. 
(وَالَّذِينَ صَبَرُواْ) و کساني که بر اطاعت و فرمانبرداري از دستورات خدا و دوري کردن از آنچه پروردگار متعال از آن نهي فرموده است شکيبايي مي ورزند . و يا در هنگام مصيبت و بلا بردبارند، و اين صبر و شيکبايي (ابْتِغَاء وَجْهِ رَبِّهِمْ) براي خشنودي و رضاي پروردگارشان است، نه براي ديگر اهداف و اغراض فاسد. 
و چنانچه بنده خودش را کنترل نمايد و براي خشنودي پروردگارش و به اميد نزديک شدن به او و بهره مند شدن از پاداش وي بردباري نمايد برايش سودمند است ، و اين صبر از ويژگيهاي اهل ايمان است و چنانچه هدف از آن کسب شهرت باشد، در حقيقت اين کار ستودني نيست زيرا چنين صبري از انسان عابد و انسان فاسق و مومن و کافر بر مي آيد. 
(وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ ) و نماز را بر پا داشتند يعني آن را همراه با تمام ارکان و شرايط و آنچه که نماز در ظاهر و باطن تکميل مي نمايد انجام دادند. (وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً ) و از آنچه که به آنها روزي داده ايم در پنهان و آشکار بخشيدند. نفقات واجب از قبيل زکات و کفاره ها، و نفقات مستحب در اين بخشش و اتفاق داخل مي باشند و آنها هر جا نياز به انفاق باشد به صورت پنهان و آشکار انفاق مي نمايند. 
(وَيَدْرَؤُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ) و بدي را با نيکي دفع مي کنند. يعني هر کس با گفتار و يا کردار نسبت به آنها بدي نمايد با او مقابله به مثل نکرده و همان کار را با او انجام نمي دهند، بلکه با او نيکي مي نمايند. 
پس هر کس از دادن و بخشيدن به آنها دريغ بورزد آنان به او مي بخشند، و هر کس بدانها ستم روا بدارد، عفوش مي کنند،و هر کس پيوند خويشاوندي را با آنها قطع نمايد پيوند خيوشاوندي را با او برقرار مي دارند، و هر کس که با آنان بدي کند با وي نيکي مي کنند. پس با کسي که با آنان بدي نمي کند چگونه رفتار خواهند کرد!( أُوْلَئِكَ) کساني که داراي اين صفتهاي بزرگ و فضيلت ها ي زيبا هستند، (لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ) پاداش نيک آن سرارا دارند و پاداش نيک را چنين تفسير نمود: (جَنَّاتُ عَدْنٍ ) باغهاي بهشت که جاي ماندگاري است و از آن دور نمي شوند و نمي خواهند به جاي ديگري برده شوند، زيرا به خاطر نعمت هاي فراوني که بهشت دربر دارد و شادي اي که در آنجا هست، همۀ خواسته ها و اهداف آدمي در آن برآورده مي شود، به گونه اي که آنها بالاتر از آن چيزي را نمي بينند. و از جمله چيزهايي که نعمت و شادي انها را کامل مي کند اين است که، (يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ) همراه با پدران و فرزندان و همسران صالح و شايستۀ خود بدانجا وارد مي شوند. و دوستان و ياران نيز از زمرۀ همسران و فرزندان به شمار مي روند. 
( وَالمَلاَئِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍ(  درودتان باد و سلام خدا بر شما باد. و اين کلام بيانگر دور شدن آنان از هر امر ناپسندي است و مستلزم حصول هر امر پسنديده و دوست داشتني براي آنان است .
(بِمَا صَبَرْتُمْ) به سبب شکيبايي تان، و صبور بودني که شما را به اين منازل عالي و باغهاي گرانبها رسانديم. ( فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ) پس جزاي آنان سراچۀ نيک است. 
بنابراين شايسته است کسي که خير خواه خودش مي باشد و براي خويشتن ارزش قايل است با نفس خود مبارزه و جهاد نمايند تا از صفات خردمندان برخوردار شود و از نعمتهاي آن جهان بهره مند گردد، نعمتهايي که شادي بخش ارواح است و همه ي لذات و شاديها را دربر مي گيرد. پس آدمي بايد براي رسيدن به چنين چيزي بکوشد و دراين زمينه با ديگران به رقابت بپردازد.وَالَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللّهِ مِن بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَآ أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ أُوْلَئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ و آنان که پيمان خدا را پس از بستن آن مي شکنند، و پيوندي را مي گسلند که خداوند به حفظ آن دستور داده است، و در زمين فساد مي کنند، لعنت و نفرين بهرۀ ايشان است و سختي آن سراي را (نيز) دارند. 
وقتي خداوند حالت اهل بهشت را بيان نمود، بيان داشت که اهل جهنم بر عکس بهشتيان مي باشند، پس در مورد اهل جهنم فرمود: (وَالَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللّهِ مِن بَعْدِ مِيثَاقِهِ ) و آنان که پيمان خدا را پس از بستن آن مي شکنند. يعني بعد از اينکه خداوند پيمانش را به وسيلۀ پيامبرانش بر آنان محکم نمود آنها منقاد نشدند و تسليم نگشتند، بلکه با روي گرداني و پيمان شکني با آن برخورد کردند. 
(وَيَقْطَعُونَ مَآ أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ) و پيوندي را مي گسلند که خداوند به حفظ و نگاه داشتن آن دستور داده است؛ پس رابطۀ خود و پروردگارشان را با ايمان آوردند و انجام عمل صالح نگه نداشته و پيوند خويشاوندي را گسستند، و حقوق آنان را به جاي نياوردند؛ بلکه با کفر و زيدن و انجام گناهان و بازداشتن مردم از راه خدا و کج نشان دادن دين او، در زمين فساد و تباهي کردند. 
(أُوْلَئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ ) اينان نفرين بهرۀ ايشان است. يعني دوري از رحمت خدا و مذمت و نکوهش از جانب وي و فرشتگان و بندگان مومن بهرۀ ايشان است. (وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ)   و بدي و سختي آن سراي را نيز دارند. و آن جهنم و عذابهاي دردناک آن است.اللّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاء وَيَقَدِرُ وَفَرِحُواْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ مَتَاعٌ خداوند روزي را براي هر کس که بخواهد فراغ و فراوان مي گرداند و آن را براي هر کس که بخواهد تنگ و کم قرارمي دهد و آنها به زندگي دنيا شاد و خشنودند در حالي که زندگي دنيا در برابر آخرت کالاي ناچيزي بيش نيست. 
يعني فقط خداوند است که روزي را براي هر کس بخواهد فراخ و فراوان مي گرداند و آن را براي هر کس که بخواهد تنگ مي دارد. (وَفَرِحُواْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا) و کافران به زندگي دنيا شاد و خشنودند؛ خشنوديي که باعث شده تا به زندگي دنيا بچسبند و از آخرت غافل نشوند و اين به سبب نقصان عقلشان است (وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ مَتَاعٌ) و زندگي دنيا در برابر آخرت چيز اندکي است و مدت کمي از آن بهره مند مي شوند، چرا که عاقبت از خانواده و يارانشان جدا مي شوند و عذاب دراز مدتي را پيش روي خواهند داشت.مکی و 7 آیه است.
 بسم الله الرحمن الرحيم  به نام خداوند بخشنده مهربان
الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است.
الرَّحْمـنِ الرَّحِيمِ  بخشنده مهربان است.
مَـلِكِ يَوْمِ الدِّينِ صاحب روز جزا است.
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ  تنها تو را می پرستیم و تنها از تو یاری می جوییم.
اهدِنَــــا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ  ما را به راه راست راهنمایی فرما.
صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمت