سان را به خدا نزديک مي نمايند و پاداش زيادي به همراه دارند. زيرا بديها، گناهان صغيره است همانطور که احاديث صحيحي که از پيامبر عليه السلام ثابت شده آن را مقيد کرده است. مانند فرمودۀ پيامبر که مي فرمايد: « و نمازهاي پنج گانه ، و جمعه تا جمعه اي ديگر و رمضان تا رمضاني ديگر گناهاني را که در اين ميان انجام شده اند محو مي کنند ، به شرطي که از گناهان کبيره پرهيز شود» آيه ي اي در سورۀ نساء نيز آن را مقيد به پرهيز از گناهان کبيره نموده است (ان تجتنبوا کباير ما تنهون عنه تکفر عنکم سياتکم و تدخلکم مدخلاٌ کريما) اگر از گناهان کبيره اي که از آن نهي مي شويد، بپرهيزيد، بديهايتان ر مي زداييم، و شما را به جايگاه خوبي در مي آوريم. 
(ذَلِكَ ) آن . شايد به همۀ مطالبي باشد که گذشت، اعم از استقامت بر راه است و تعدي نکردن از ان و گرايش پيدا نکردن به ستمگران، و امر به برپا داشتن نماز و اينکه نيکي ها، بدي ها را مي زدايند. همۀ اينها (ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ ) پندي است براي پند پذيران و از اين طريق آنچه را که خداوند آنان را به آن فرمان داده و يا از آن بازداشته است مي فهمند. و از اوامري که نيکي ها را به دنبال دارند و بديها را دور مي کنند فرمان مي برند اما اين کارها نايز به مجاهدۀ با نفس و تلاش و شکيبايي دارد. بنابراين فرمود: (وَاصْبِرْ ) و دل را بر طاعت خدا پايدار ساز، و از نافرماني او بر حذر دار، و بر آن استوار دار. و اين راه را ادامه بده و دلتنگ و آزرده خاطر مش. (فَإِنَّ اللّهَ لاَ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ) چرا که خداوند پاداش نيکوکاران را ضايع نخواهد کرد، بلکه کارهاي خوب آنان را مي پذيرد، و پاداش آنها را بر اساس بهترين کارشان به آنان مي هد. و اين تشويق بزرگي است براي صبر و شکيبايي ورزيدن، و هرگاه انسان ضعيف و سست شود با به يادآوردن پاداش خدا تقويت مي گردد.فَلَوْلاَ كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُوْلُواْ بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الأَرْضِ إِلاَّ قَلِيلاً مِّمَّنْ أَنجَيْنَا مِنْهُمْ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مَا أُتْرِفُواْ فِيهِ وَكَانُواْ مُجْرِمِينَ در سده هاي قبل از شما اگر انسان هايي فاضل و نيکوکار را به وجود نمي آوردم که از فساد در روي زمين نهي مي کردند، اديان الهي به طور کلي از ميان مي رفتند، اما اين نوع انسان ها کم بودند و سرانجام نجاتشان دادم. و ستمکاران به دنبال خوشگذراني و تنعمي بودند که آنان را مغرور و فاسد کرده بود،  گناهکار بودند. 
وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ و پروردگارت هرگز بر آن نبوده است که شهرها را از روي ستم ويران کند در حالي که ساکنان آن جاها نيکوکاران باشند. 
پس از آنکه خداوند متعال بيان داشت امت هايي را هلاک ساخت که پيامبران را تکذيب کردند و فرمود بيشتر امت هاي گذشته منحرف بودند، و حتي بيشتر کساني که اهل کتاب بودند، نيز منحرف بودند، و اين امر سبب مي شود تا اديان آسماني نابود شوند، فرمود: اگر خدا در ميان امت هاي پيش از شما، افرادي فاضل و نيکوکار را به وجود نمي آورد که مردم را به هدايت فرا خوانده و از فساد و گمراهي باز دارند که اديان به برکت وجود همين افراد ماندگار شدند اگر چنين نبود فساد و انحرافي بزرگ روي مي داد و به طور کلي اديان الهي از بين مي رفتند، اما تعداد آنان بسيار اندک بوده است و سرانجام کارشان چنين شد که با پيروي کردن از پيامبران و پايبندي به امور ديني شان خداوند آنان را نجات داد و خداوند حجت خويش را بر دست آنان به اتمام رساند (ليهلک من هلک عن بينه و ييحي من حي عن بينه) و اين بدان خاطر بود که تا هر کس از آنان که هلاک مي شود از روي دليل هلاک شود و هر کس که زنده مي ماند از روي دليل زنده بماند؛ دليل و حجتي که از سوي خدا بر وي ظاهر گشته است. 
(وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مَا أُتْرِفُواْ فِيهِ ) ولي ستمکاران به دنبال ناز و نعمت و خوشگذراني رفتند و آن را با چيزي ديگر عوض نکردند. 
(وَكَانُواْ مُجْرِمِينَ ) به سبب غوطه ور شدن در ناز و نعمت و خوشگذراني ستمکار شدند. بنابراين عذاب بر آنان واجب گرديد، و خداوند آنها را ريشه کن کرد. و اين تشويقي است براي اين امت که بايددر ميان آنها افراد مصلح باشد تا آنچه را مردم فاسد کرده اند اصلاح نمايند و دين خدا را بر پا دارند، و هر کس را که گمراه شده است به سوي هدايت فرا بخوانند و در مقابل اذيت و آزار آنان شيکبايي ورزند، و آنان را از کوري به بينايي بياورند و روشنايي بخشند. و اين بالاترين حالتي است که بايد براي رسيدن به آن تلاش نمود. و صاحب چنين صفتي اگر عملش را خالصانه براي پروردگار جهانيان انجام دهد به مقام پيشوا و رهبريت ديني مي رسد. 
(وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ ) و پروردگارت هرگز بر آن نبوده است که ستمگرانه اهل شهرها را نابود نمايد در حالي که نيکوکاران باشند. و به ا عمال خوب و نيکو ادامه دهند. پس خداوند آنها را هلاک نکرد مگر وقتي که ستم کردند و حجت بر آنان اقامه گرديد. 
و احتمال دارد که معني آيه چنين باشد که خداوند آبادي ها را به خاطر ستمي که در گذشته انجام داده اند هلاک نخواهد کرد. به شرطي که توبه کنند و اعمالشان را صالح گردانند. زيرا خداوند آنها را مي بخشد و ستم گذشتۀ آنان را محو مي نمايد.وَلَوْ شَاء رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلاَ يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ و اگر پروردگارت مي خواست مردمان را يک امت قرار مي داد، ولي همواره اختلاف دارند .
إِلاَّ مَن رَّحِمَ رَبُّكَ وَلِذَلِكَ خَلَقَهُمْ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لأَمْلأنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ مگر کسي که خداوند به و رحم کرده باشد، و براي اين آنان را آفريده است، و سخن پروردگارت بر اين رفته است که قطعاً جهنم را از همگي جن و انس پر مي کن م. 
وَكُـلاًّ نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنبَاء الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِ فُؤَادَكَ وَجَاءكَ فِي هَـذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَذِكْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ و از اخبار پيامبران تمام آنچه را که بدان نيازي داري به تو مي خوانيم تا دلت را بدان استوار بداريم، در ضمن اين (سوره) براي تو حق آمده است، و براي مومنان پند و يادآوري (مهمي است). 
وَقُل لِّلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ اعْمَلُواْ عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنَّا عَامِلُونَ و به کساني که ايمان نمي آورند، بگو:« بر شيوۀ خود عمل کنيد ما نيز عمل مي کنيم»
وَانتَظِرُوا إِنَّا مُنتَظِرُونَ و چشم به راه باشيد، ما نيز چشم به راهيم. 
وَلِلّهِ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَإِلَيْهِ يُرْجَعُ الأَمْرُ كُلُّهُ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ و (آگاهي از) غيب آسمانها و زمين ويژۀ خداست، و همۀ کارها به او بر مي گردد، پس او را بپرست، و بر او توکل کن، و پروردگارت 