ده، و هيچ اثري از آن باقي نمانده است. 
(وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ ) و ما با گرفتار كردن آنها به انواع عذاب بر آنها ستم نكرديم، (وَلَـكِن ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ ) بلكه خودشان با ارتكاب شرك و كفر و مخالفت ورزيدن بر خويشتن ستم كردند. 
(فَمَا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ مِن شَيْءٍ لِّمَّا جَاء أَمْرُ رَبِّكَ) و معبودهايي كه به غير از خدا مي پرستيدند و به فرياد مي خواندند وقتي كه فرمان پروردگار در رسيد چيزي را از آنان دفع نكردند. و هر كس كه به غير از خداوند پناه ببرد به هنگام پيش آمدن سختي ها به او فايده اي نمي دهد. 
( وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ (و بر عكس آنچه تصور مي كردند جز نابودي و زيان و هلاكت بر آنان نيافزودند.وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ و عذاب پروردگارت چنين است هرگاه شهرهايي را عقاب دهد كه مردمانشان ستمگر باشند، به راستي عذاب خدا دردناك و سخت است. 
إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ به راستي در اين براي كسي كه از عذاب آخرت بترسد نشانه اي است، آن روزي است كه مردم در آن گرد آورده مي شوند و آن روز روزي است كه (اهوال و صحنه هاي وحشت انگيزش) مشاهده مي گردد. 
(وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلاَّ لِأَجَلٍ مَّعْدُودٍ ) و آنرا مگر تا مدتي معين به تاخير نمي اندازيم. 
(وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ ) و عذاب پروردگارت چنين است هرگاه شهرهايي را عقاب دهد كه مردمانشان ستمگر باشند، به راستي عذاب خدا دردناك و سخت است. يعني آنان را از بين برده و نابود مي کند و آنچه را به جاي خدا به فرياد مي خواندند کوچکترين سودي به آنان نمي رساند. 
(إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الآخِرَةِ) به راستي در اين براي كسي كه از عذاب آخرت بترسد عبرت و دليلي است بر اينکه ستمگران و گناهکاران هم در دنيا و هم در آخرت به عذاب گرفتار خواهند شد. سپس به بيان حالت آخرت پرداخت و فرمود: (ذَلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ ) آن روزي است كه مردم در آن گرد آورده مي شوند تا سزا و جزا يابند و تا عظمت خدا و عدالت گستردۀ او براي آنان آشکار شود و او را آن گونه که شايسته است بشناسند. (وَذَلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ)  و آن روز روزي است كه خدا و فرشتگان و همۀ آفريدگان در آن حاضر مي آيند. (وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلاَّ لِأَجَلٍ مَّعْدُودٍ ) و آمدن روز قيامت را مگر تا مدتي معين به تأخير نمي اندازيم. پس هرگاه مدت زمان دنيا و عمر مخلوقاتي که خدا در آن خلق نموده است به پايان رسيد آنگاه خداوند را به سراي آخرت منتقل مي نمايد، و احکام جزائي اش را بر آنان اجرا مي کند، همانطور که احکام شرعي خود را در دنيا بر آنان اجرا نمود.يَوْمَ يَأْتِ لاَ تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلاَّ بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ  روزي که (قيامت) فرا مي رسد هيچ کس جز به اذا او سخن نمي گويد، پس دسته اي از آنان بدبختند و دسته اي از آنان خوشبخت. 
فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُواْ فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ  اما آنان که بدبختند در آتش اند، آنان در آن جا (در دم و بازدم خود) ناله دارند. 
خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ إِلاَّ مَا شَاء رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ آنان که در آن جا تا زماني که آسمانها و زمين باقي است جاودانه مي مانند مگر مدت زماني که پروردگارت بخواهد، بي گمان پروردگار تو هر کاري را که بخواهد انجام مي دهد. 
وَأَمَّا الَّذِينَ سُعِدُواْ فَفِي الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ إِلاَّ مَا شَاء رَبُّكَ عَطَاء غَيْرَ مَجْذُوذٍ و اما کساني که خوشبخت اند در بهشت به سر مي برند و در انجا تا زماني که آسمانها و زمين باقي است جاودانه اند مگر مدت زماني که پروردگارت بخواهد، بخشش بزرگي مي دهد که گسستني نيست. 
(يَوْمَ يَأْتِ) آن روزي که (قيامت) فرا مي رسد و خلق گرد مي آيند، (لاَ تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلاَّ بِإِذْنِهِ ) هيچ کس جز به اجازۀ خدا سخن نمي گويد، حتي پيامبران و فرشتگان بزرگوار جز با اجازۀ او شفاعت نمي کنند. ( فَمِنْهُمْ) برخي از مردم، ( شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ ) بدبختند و برخي خوشبخت. بدبختان کساني اند که به خدا کفر ورزيده، و پيامبران را تکذيب کرده و از دستور خدا سرپيچي کرده اند. و خوشبختان، مومنان پرهيزگار هستند. 
(فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُواْ) و سزاي کساني که دچار بدرختي و رسوايي شده اند اين است که، ( فَفِي النَّارِ ) در عذاب آتش غوطه ور شده و عذاب آتش بر آنان سخت مي آيد، (لَهُمْ فِيهَا ) آنان از سختي عذابي که در آن گرفتار آمده اند، (زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ ) در آن جا در هر دم و بازدم خود ناله سر مي دهند، و آن بدترين و زشت ترين صداست. 
(خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ إِلاَّ مَا شَاء رَبُّكَ) آنان که در جهتنم که چنين عذاب سختي دارد براي هميشه در آن جاودانه مي مانند، مگر مدت زماني که پروردگارت بخواهد در آن نباشند، و اين قبل از دخول آن است. همانطور که جمهور مفسرين گفته ان. پس استثنا بر اين مبنا مربوط به قبل از وارد شدن به جهنم است. پس آنان همواره در جهنم جاودانه مي مانند، به جز زماني که قبل از وارد شدن به جهنم است. 
( إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ ) بي گمان پروردگارت تو هر کاري را که بخواهد انجام دهد انجام مي دهد. پس آنچه را که بخواهد انجام دهد و حکمت او انجام شدنش را اقتضا نمايد آن را انجام مي دهد، و هيچ کس نمي تواند او را از آنچه که مي خواهد باز دارد. 
(وَأَمَّا الَّذِينَ سُعِدُواْ) و اما کساني کهبه سعادت و رستگاري و موفقيت دست يافته اند ، ( فَفِي الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ إِلاَّ مَا شَاء رَبُّكَ ) در بهشت اند، و تا زماني که آسمانها و زمين باقي است جاودانه مي مانند مگر مدت زماني که پروردگارت بخواهد. اين را با ( عَطَاء غَيْرَ مَجْذُوذٍ ) بخشش ناگسستني ، تاکيد کرد. يعني ناز و نعمت پايدار و لذت عالي که خداوند به آنها بخشيده است هميشگي مي باشد، و هيچ وقت قطع نمي شود. از خداوند بزرگوار مي خواهيم که ما را از زمرۀ آنان بگرداند.فَلاَ تَكُ فِي مِرْيَةٍ مِّمَّا يَعْبُدُ هَـؤُلاء مَا يَعْبُدُونَ إِلاَّ كَمَا يَعْبُدُ آبَاؤُهُم مِّن قَبْلُ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنقُوصٍ پس ، از بطلان آنچه مي پرستند در ترديد مباش، اينان همان چيزهايي را مي پرستند که پدرانشان در گذشته مي پرستيدند، و ما بهرۀ آنان را بدون هيچ کم و کاستي به آنان خواهيم داد. 
خداوند متعال به پيامبرش عليه السلام مي فرمايد: (فَلاَ تَكُ فِي مِرْيَةٍ مّ