ن آورده ايد! به مقتضاي ايمان عمل کنيد و آن رعايت تقواي الهي و پرهيز از چيزهايي است که  خداوند از آن نهي کرده است.
« وَكُونُواْ مَعَ الصَّادِقِينَ» و با کساني باشيد که در گفتار و کردار و حالاتشان راستگويند. کساني که سخن و کردارشان راست است و حالات آنها جز بر راستي نبوده و خالي از تنبلي و سستي است و اهداف و نيات پليد ندارند. و حالاتشان مشتمل بر اخلاص و نيت شايسته مي باشد، زيرا راستي و صداقت انسان را به سوي نيکي هدايت مي کند، و نيکي انسان را به بهشت مي برد.  خداوند متعال فرمود است:« هَذَا يومُ ينفَعُ الصَّدِقينَ صِدقُهُم » اين روزي است که راستگويي ِ راستگويان به آنان فايده مي دهد.مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُواْ عَن رَّسُولِ اللّهِ وَلاَ يَرْغَبُواْ بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ لاَ يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلاَ نَصَبٌ وَلاَ مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَلاَ يَطَؤُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلاَ يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلاً إِلاَّ كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ إِنَّ اللّهَ لاَ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ؛ اهل  مدينه  و عربهاي  باديه  نشين  اطراف  آن  را نرسد که  از همراهي  با، پيامبر خدا تخلف  ورزند و نبايد که  از او به  خود پردازند  زيرا هيچ   تشنگي  به آنها چيره  نشود يا به  رنج  نيفتند يا به  گرسنگي  دچار نگردند يا  قدمي  که  کافران  را خشمگين  سازد بر ندارند يا به  دشمن  دستبردي  نزنند ،  مگر آنکه  عمل صالحي  برايشان  نوشته  شود ، که  خدا پاداش  نيکوکاران  را تباه   نمي  سازد.
وَلاَ يُنفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَلاَ كَبِيرَةً وَلاَ يَقْطَعُونَ وَادِيًا إِلاَّ كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ؛ و هيچ  مالي  چه  اندک  و چه  بسيار خرج  نکنند و از هيچ  واديي  نگذرند ،، مگرآنکه  به  حسابشان  نوشته  شود ، تا خدا پاداششان  دهد ، چون  پاداش  نيکوترين کاري  که  مي  کرده  اند.
خداوند مهاجرين و  انصار و باديه نشيناني را که در اطراف مدينه بوده و مسلمان شده و اسلامشان را نيکو گردانده بودند تحريک مي نمايد و مي فرمايد:« مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُواْ عَن رَّسُولِ اللّهِ» اهل مدينه و باديه نشينان دوروبر آنان را نسزد که از پيامبر خدا باز بمانند. يعني براي آنان شايسته و سزاوار نيست که اينگونه باشند. « وَلاَ يَرْغَبُواْ بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ» و براي اينکه باقي بمانند و راحت باشند جانهايشان را از جان عزيز و پاک پيامبر دوست تر داشته باشند. زيرا پيامبر مومنان را از خودشان عزيزتر مي دارد، پس بر هر مسلماني واجب است که جانش را فداي پيامبر (ص) نمايد، و او را بر خويشتن مقدم بدارد. پس علامت بزرگداشت و تعظيم پيامبر (ص) و دوست داشتن او و ايمان کامل به وي  اين است که از او باز نماند.
سپس پاداشي را بيان کرد که انسان را به بيرون رفتن براي جهاد وادار مي نمايد . پس فرمود:« ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ» اين بدان جهت است که مجاهدان راه خدا، « لاَ يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلاَ نَصَبٌ وَلاَ مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللّهِ» هيچ تشنگي و رنج و خستگي و مشقت و گرسنگي در راه خدا به آنان نمي رسد ،« وَلاَ يَطَؤُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ» و همچنين گامي به جلو بر نمي دارند که کافران را به خشم آورد، از قبيل وارد شدن به شهرهايشان و چيره شدن بر سرزمينشان، « وَلاَ يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلاً» و به دشمنان دستبردي نمي زنند از قبيل پيروز شدن لشکر مسلمين يا به غنيمت گرفتن اموال کفار، « إِلاَّ كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ» مگر آنکه به واسطه آن برايشان کردار شايسته اي نوشته مي شود، چون اينها آثاري هستند که از اعمالشان پديد مي آيد، « إِنَّ اللّهَ لاَ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ» همانا خداوند پاداش نيکوکاران را ضايع نمي کند؛ کساني که مبادرت به انجام دستورات خدا کردند و حقوق خداوند و خلق او را که بر آنان بود به خوبي انجام دادند. پس اين کارها آثار اعمالشان است.
سپس فرمود:« وَلاَ يُنفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَلاَ كَبِيرَةً وَلاَ يَقْطَعُونَ وَادِيًا» و هيچ خرجي خواه اندک و خواه زياد نمي کنند، و هيچ سرزميني را در حرکت به سوي دشمن نمي پيمايند، « إِلاَّ كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ» مگر اينکه خداوند به واسطه آن، کار نيکويي برايشان مي نويسد.
و از جمله اين اعمال، همين کارها هستند اما به شرطي که آنها را مخلصانه انجام دهند و در آن خيرخواهي نمايند. در اين آيات به شدت آدمي بر رفتن به جهاد در راه خدا، و اينکه به خاطر برخورداري از اجر الهي بايد مشقات و سختي ها را در اين راستا تحمل کند، تشويق و بيان شده است آثاري که بر عمل و رفتار بنده ي مومن مترتب مي شود پاداش بزرگي براي وي در بر دارد.وَقَالَ الَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ لَوْلاَ يُكَلِّمُنَا اللّهُ أَوْ تَأْتِينَا آيَةٌ كَذَلِكَ قَالَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّثْلَ قَوْلِهِمْ تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا الآيَاتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ، و کسانی که نمی دانند، که « چرا خداوند با ما سخن نمی گوید یا آیه روشنی برای ما نمی فرستد؟»، کسانی که پیش از آنها بودند مانند سخن آنها گفتند، دل  و درونشان همسان است. به راستی که آیات برای قومی روشن ساخته ایم که یقین دارند.                    إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَلاَ تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِيمِ، همانا تو را به حق مژده دهنده و بیم دهنده فرستاده ایم، و درباره یاران جهنم از تو پرسشی نخواهد شد. 
« وَقَالَ الَّذِينَ لاَ يَعْلَمُونَ» و نادانان اهل کتاب و دیگران گفتند: چرا خداوند با ما سخن نمی گوید آن گونه که با پیامبران سخن گفته است؟ « أَوْ تَأْتِينَا آيَةٌ» یا چرا معجزه و نشانه ای برای ما نمی آید؟! آنان با عقل فاسد و آرای ناقص خود و با این پیشنهادات بر آفریننده جرات کردند و در مق ابل پیامبران خداوند سرکشی نمودند. یکی از درخواستهای نامقعول آنان این بود که گفتند: « لَن نُّومِنَ لَکَ حَتَّی نَرَی اللّهَ جَهرَةَ» هرگز به تو ایمان نمی آوریم مگر اینکه خدا را آشکارا ببینیم، « یَسئَلُکَ أَهلُ الکِتَبِ أَن تُنَزّلَ عَلَیهِم کِتَبَاَ مِّنَ السَّمَاءِ فَقَد سَأَلُوا مُوسَی أَکبَرَ مِن ذِلِکَ » اهل کتاب از تو می خواهند تا بر آنها کتابی از آسمان نازل کنی، به راستی که از موسی درخواست بزرگتری کردند، « وَقَالُوا مَالٍ هَذَا الرَّسُولٍ یَأکُلُ الطَّعامَ وَیَمشِی فِی الأَسوَاقِ لَولَا أُنزِلَ إِلَیهِ مَلَکُ فَیَکُونَ مَعَهُ نَذیرَا ، أَو یُلقَی إِلَیهِ کَنزُ أو تَکُونُ لَهُ جَنَةُ یَأکُلُ مِنهَا» و گ فتند: « این چه پیامبری است که غذا