َقْدِمُونَ؛ و براي هر گروهي مدت زماني است، پس هرگاه مدت آن فرا رسد نه لحظه اي از آن تاخير خواهند کرد و نه لحظه اي پيشي مي گيرند.
خداوند بني آدم را به سوي زمين پايين آورد و آنها را در آن ساکن گردانيد، و برايشان مدتي مشخص قرار داد که هيچ ملت وگروهي نه جوامع و نه افراد نمي تواند از مدت معين شده پيشي جسه و يا از آن تاخير بورزد.يَا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ؛ اي  فرزندان  آدم  ، هر گاه  پيامبراني  از خود شما بيايند و آيات  مرا بر  شما بخوانند ، کساني  که  پرهيزگاري  کنند و به  صلاح  آيند بيمي  بر آنها  نيست  وخود غمگين  نمي  شوند.
وَالَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُواْ عَنْهَا أُوْلَـَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ؛ و آنها که  آيات  ما را به  دروغ  نسبت  داده  و از آن  سر بر تافته  اند، اهل جهنمند و جاودانه  در آن  خواهند بود.
وقتي خداوند بني آدم را از بهشت بيرون کرد، آنان را با فرستادن پيامبران و نازل کردن کتابها مورد آزمايش قرار داد، و پيامبران، آيات خدا را بر آنها خواندند و احکام خدا را برايشان بيان نمودند. سپس خداوند فضيلت  کساني را که پيامبران را اجابت مي کنند و زيان کساني را که دعوت پيامبران را اجابت نمي کنند بيان داشت و فرمود:« فَمَنِ اتَّقَى» پس هرکس از آنچه خدا حرامنموده، از قبيل شرک، گناهان کبره و صغيره پرهيز کند، « وَأَصْلَحَ» و اعمال ظاهري و باطني اش را اصلاح نمايد، « فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ» پس آنان از شري که ديگران از آن مي ترسند نمي هراسند، « وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ» و آنان بر آنچه از دست داده اند غمگين نمي گردند. و وقتي که ترس و اندوه منتفي شد امنيت کامل و سعادت و رستگاري هميشگي به دست مي آيد.
« وَالَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُواْ عَنْهَا» و کساني که آيات ما را تکذيب کردند و تکبر ورزيدند. يعني نه دلهايشان به آيات ما باور و  ايمان آورد ونه اعضايشان تسليم آن شد. « أُوْلَـَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ» ايشان اهل دوزخ اند و براي هميشه در آن مي مانند. و همانگونه که به آيات خدا توهين  کردند و همواره آن را تکذيب نمودند، با عذاب هميشگي مورد اهانت قرار مي گيرند.فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ أُوْلَـئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُم مِّنَ الْكِتَابِ حَتَّى إِذَا جَاءتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُواْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ قَالُواْ ضَلُّواْ عَنَّا وَشَهِدُواْ عَلَى أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُواْ كَافِرِينَ ؛ کيست  ستمکارتر از آن  که  به  خدا دروغ  بندد يا آيات  او را دروغ  انگارد  ?نصيبي  که  برايشان  مقرر شده  به  آنها خواهد رسيد  آنگاه  که  فرستادگان   مابيايند تا جانشان  را بگيرند ، مي  پرسند : آن  چيزهايي  که  به  جاي  خدا  پرستش  مي  کرديد ، اکنون  کجايند ? گويند : تباه  شدند و از دست  ما رفتند  و در اين  حال  به  زيان  خود شهادت  دهند ، زيرا که  کافر بوده  اند.
يعني هيچ کس ستمگرتر از کسي نيست که ، « افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِبًا» با قرار دادن شريک براي خدا و يا نسبت دادن نقص به او بر وي دروغ ببندد، و يا چيزي را به او نسبت دهد که نگفته است. « أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ» يا آيات واضح و روشن کننده حق، و هدايت کننده به راه راست را تکذيب کند، پس ايشان گرچه از دنيا بهره مند شوند و بهره اي که برايشان در « لوح المحفوظ» نوشته شده است بدانان برسد، اما سودي به آنها نمي رساند، چرا که مدت اندکي بهره مند شده، سپس مدتي طولاني عذاب داده مي شوند.
« حَتَّى إِذَا جَاءتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ» تا اينکه فرشتگاني که موظف به گرفتن جان و قبض ارواحشان مي باشند، پيش آنها مي آيند، « قَالُوا» فرشتگان در اين حالت از روي سرزنش به آنها مي گويند:« أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ» کجا هستند بت هايي که به فرياد مي خوانديد؟ اکنون وقت نياز است، اگر آنها مي توانند به شما فايده اي برسانند يا ضرري را دور کنند، دست به کار شوند.
« قَالُواْ ضَلُّواْ عَنَّا» مي گويند: از ما ناپديد شدند، و از بين رفتند و مضمحل گشتند و نمي توانند چيزي از عذاب خدا را از ما دور  کنند، « وَشَهِدُواْ عَلَى أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُواْ كَافِرِينَ» و بر خود گواهي مي دهند که آنها کافر بوده اند، و سزاوار عذاب خوار کننده وهميشگي هستند.قَالَ ادْخُلُواْ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُم مِّن الْجِنِّ وَالإِنسِ فِي النَّارِ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا حَتَّى إِذَا ادَّارَكُواْ فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لأُولاَهُمْ رَبَّنَا هَـؤُلاء أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَـكِن لاَّ تَعْلَمُونَ ؛ گويد : به  ميان  امتهايي  که  پيش  از شما بوده  اند ، از جن  و انس  ، در  آتش ، داخل  شويد  هر امتي  که  به  آتش  داخل  شود امت  همکيش  خود را لعنت   کند  تا چون  همگي  در آنجا گرد آيند ، گروههايي  که  پيرو بوده  اند در  باره  گروههايي  که  پيشوا بوده  اند گويند : پروردگارا ، اينان  ما را گمراه   کردند، دو چندان  در آتش  عذابشان  کن   گويد : عذاب  همه  دو چندان  است   ولي  شمانمي  دانيد.
وَقَالَتْ أُولاَهُمْ لأُخْرَاهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍ فَذُوقُواْ الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ؛ پيشوايان  به  پيروان  گويند : شما را بر ما هيچ  برتري  نيست  ، اينک  به ، کيفر کارهايي  که  کرده  بوديد عذاب  را بچشيد.
فرشتگان به آنها مي گويند:« ادْخُلُواْ فِي أُمَمٍ» در زمره گروههايي وارد شويد، « قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُم مِّن الْجِنِّ وَالإِنسِ» گروههايي از جن و انس که پيش از شما بوده اند و بر کفر و استکباري که شما بر آن  قرار داريد، قرار داشتند. پس همه سزاوار رسوايي و نابودي و هلاکت و ماندگاري در جهنم شدند. هر وقت که گروهي از آدمهاي سرکش وارد جهنم مي شود، « لَّعَنَتْ أُخْتَهَا» هم جنس و هم کيش خود را نفرين مي کند. همان طور که خداوند متعال فرموده است: « ثُمَّ يومَ القِيمةِ يکفُرُ بَعضُکُم بِبَعضِ وَيلعَنُ بَعضُکُم بَعضَاَ » و روز قيامت برخي از شما به برخي ديگر  کفر مي ورزد و برخي از شما برخي ديگر را نفرين مي کند.
« حَتَّى إِذَا ادَّارَكُواْ فِيهَا جَمِيعًا» تا اينکه تمام اهل آتش اعم از اولين و آخرين، رهبران و روسا و مقلدين و پيروان همه در آتش جهنم گرد مي آيند، « قَالَتْ أُخْرَاهُمْ» پسينيان و پيروان « لأُولاَهُمْ» به روساي خود مي گويند، و پيش خدا شکايت مي کنند که اين روسا ما را گمراه ساخته اند، « رَبَّنَا هَـؤُلاء أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَاب