با طعمهاي  گوناگون  ، و زيتون  و انار ، همانند ،  درعين  حال  ناهمانند  چون  ثمره  آوردند از آنها بخوريد و در روز درو حق   آن را نيز بپردازيد و اسراف  مکنيد که  خدا اسرافکاران  را دوست  ندارد.
وقتي خداوند تصرف مشرکين را در بسياري از امور حلال از قبيل کشتزارها و چهارپايان ذکر نمود، نعمت هايي را که به آنها ارزاني داشته بود برشمرد، و وظيفه آنها را در مورد کشتزارها و حيوانات بيان داشت، و فرمود:« وَهُوَ الَّذِي أَنشَأَ جَنَّاتٍ» و او خدايي است که باغهايي را آفريده است که درختان گوناگون و گياهان مختلفي در آن وجود دارد.
« مَّعْرُوشَاتٍ وَغَيْرَ مَعْرُوشَاتٍ» براي برخي از اين باغها پايه درست شده، و درختانشان بر آن پايه ها به هر سو شکوفه داده و پخش مي شوند، و اين پايه ها درختان را در بلند شدن از زمين کمک مي  نمايند. و برخي پايه ندارند و بر ساقه خود سبز مي شوند، يا بر روي زمين پهن مي گردند. و اين يادآور فراواني منافع اين باغها است، و خداوند بندگان را آموخته است که چگونه آن درختان را بالا ببرند و آن را رشد بدهند.
« وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا أُكُلُهُ» و خداوند متعال درخت خرما و کشتزار را آفريده، که ميوه هاي آن مختلف است. همه از يک خاک سر برآورده، و با يک آب آبياري مي شوند، اما خداوند متعال برخي را در خوردن بر برخي ديگر تفضيل داده است. سپس خداوند درخت خرما و کشتزار را با انواع مختلي که دارد به طور ويژه بيان کرد، زيرا منافع آنها فراوان است، و روزي و خوراک بيشتر مردم از اين دو نوع تهيه مي شود.
« وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا» و خداوند متعال درخت زيتون و انار را پديد آورده که درختشان با يکديگر همگون است، « وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ» و در ميوه و طعم با يکديگر متفاوتند. در اينجا شايد اين سوال به ذهن برسد که خداوند اين باغها و آنچه را که بر آن عطف شده است براي چه چيزي آفريده است؟ پس خداوند خبر داد که آن را به خاطر تامين منافع بندگان پديد آورده است، بنابراين فرمود:« كُلُواْ مِن ثَمَرِهِ» از ميوه و محصول نخل و کشتزار بخوريد، « إِذَا أَثْمَرَ» وقتي که محصول داد، « وَآتُواْ حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ» و حق کشتزار را که ذکات است، و در شريعت داراي نصاب هاي معين است، در روز درو کردن آن بپردازيد. خداوند آنها را دستور داد تا زکات آن را روز درو کردن کشتزار به منزله سپري شدن سال است. زيرا در زمان درو مستمندان بدان چشم مي دوزند. نيز هنگام درو کردن ، دادن زکات براي صاحب کشتزار آسان است ،و کسي که در صدد دادن زکات است، در آن هنگام به خوبي  مي داند چکار کند. نيز کسي که از پرداختن آن امتناع مي کند براي مردم معلوم و آشکار مي گردد. 
« وَلاَ تُسْرِفُواْ» و اسراف نکنيد، اين نهي شامل اسراف و زياده روي در خوردن مي شود. و اسراف يعني از حد معمول تجاوز کردن، و اينکه صاحب کشتزار نبايد طوري آن را بخورد که به زکات زيان وارد نمايد، و اسراف و زياده روي روي در بيرون کردن زکاتِ کشتزار به  اين صورت است که بيشتر از اندازه اي که بر او واجب است به عنوان زکات بپردازد، و با پرداخت بيش از حد، به خود و خانواده و طلبکارانش زيان وارد کند. پس همه اينها اسراف است و خداوند از آن  نهي کرده و آن را نمي پسندد ، بلکه خداوند از آن متنفر است و آدمي به خاطر آن مورد نفرت او قرار مي گيرد و  اين آيه دليلي است بر واجب بودن زکات در حبوبات و ميوه ها از قبيل خرما و انگور، و اين که لازم نيست يکسال بر آن بگذرد، بلکه سالِ آن هنگام درو شدن آن در کشتزارها، و چيدن خرماي نخل است. و اگر چند سال اين محصولات پيش بنده بماند زکات در آن تکرار نمي شود، و مادامي که براي تجارت نباشد، چرا که خداوند جز به هنگام درو کردن و چيدن آن به بيرون کردن زکات دستور نداده است. و اگر حبوبات و  ميوه قبل از درو شدن يا چيدن به آفتي دچار شود بدون اينکه صاحب  کشتزار يا ميوه کوتاهي کرده باشد، ضامن آن نمي شود. و خوردن از خرما و کشتزار قبل از بيرون  کردن زکات آن جايز است. و اين زکات محسوب نمي شود، بلکه زکات از مالي بيرون کرده مي شود که پس از خوردن باقي مي ماند.
و پيامبر (ص) محاسب و تخمين زننده اي را براي محصولات مردم مي فرستاد تا مقدار محصولاتشان را تخمين بزند، و او را دستور مي داد تا يک سوم يا يک چهارم را براي صاحبان آن  به منظور خوردن و غيره در نظر بگيرد تا خودشان و ديگران از آن بخورند.وَمِنَ الأَنْعَامِ حَمُولَةً وَفَرْشًا كُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ؛ و نيز ، چارپاياني  که  بار مي  برند يا در خور بار برداشتن  نيستند  از  هرچه  خدا به  شما روزي  داده  است  بخوريد و از شيطان  پيروي  مکنيد که  او  دشمن آشکار شماست.
ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ مِّنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الأُنثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الأُنثَيَيْنِ نَبِّؤُونِي بِعِلْمٍ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ؛ هشت  لنگه  : از گوسفند ، نر و ماده  و از بز ، نر و ماده   بگو : آيا، آن دو نر را حرام  کرده  است  يا آن  دو ماده  را يا آنچه  را در شکم  مادگان   است ? اگر راست  مي  گوييد از روي  علم  به  من  خبر دهيد.
وَمِنَ الإِبْلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الأُنثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الأُنثَيَيْنِ أَمْ كُنتُمْ شُهَدَاء إِذْ وَصَّاكُمُ اللّهُ بِهَـذَا فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِبًا لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ؛ و از شتر نر و ماده  و از گاو نر و ماده  ، بگو : آيا آن  دو نر را حرام ، کرده  است  يا آن  دو ماده  را يا آنچه  را که  در شکم  مادگان  است  ? آيا آن   هنگام  که  خدا چنين  فرمان  مي  داد شما آنجا بوديد ? پس  چه  کسي  ستمکاتر از  آن کسي  است  که  به  خدا دروغ  مي  بندد تا از روي  بي  خبري  مردم  را گمراه  کند  ?هر آينه  خدا ستمکاران  را هدايت  نمي  کند.
« وَمِنَ الأَنْعَامِ حَمُولَةً وَفَرْشًا» و از چهارپايان، حيواناتي را که باربرند و حيواناتي را که کوچک هستند پديد آورده است.  برخي از حيوانات بار مي برند و بر آنها سوار مي شويد، و برخي به سبب  اينکه کوچکند، براي سوار شدن و باربري صلاحيت ندارند، مانند بچه شترها و امثال آن، و به اين حيوانات فرش گفته مي شود.
پس حيوانات از جهت سواري و باربري به اين دو نوع تقسيم مي شوند، اما از جهت خوردن، همه خوردني هستند، و از همه استفاده مي شود. بنابراين فرمود:« كُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ» بخوريد از روزي اي که خدا به شما داده است، و از گامهاي شيطان پيروي نکنيد، يعني از راهها و کارهاي شيطان پيروي نکنيد، که از جمله آن اين است که برخي از آنچه خد