انجام اوامر و دوری از نواهی است، و اینکه اطاعت از اوامر (خدا و رسولش) جزو ایمان است، خداوند متعال می فرماید: « فَمَا جَزَاء مَن يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنكُمْ إِلاَّ خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا» سزای هر آن کس از شما که چنین می کند جز خواری و رسوایی در دنیا چیست؟ البته چنین خلاف و انحرافی از آنان سر زد، پس خداوند آنان را رسوا نمود، و پیامبرش را بر آنان مسلط گردانید، پس برخی از آنان را به قتل رساند و تعدادی را به اسارت درآورد و گروهی را نیز از خانه و کاشانه شان بیرون راند. « وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ» و خداوند از آنچه می کنید غافل نیست.
سپس خداوند عواملی را که باعث شد آنها به بخشی از کتاب کفر ورزند و به بخشی از آن ایمان بیاورند مطرح نموده و می فرماید: « أُولَـئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُاْ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالآَخِرَةِ » اینها کسانی هستند که زندگی دنیا را به بهای آخرت خریدند و گمان بردند که چنانچه هم پیمانان خود را کمک نکنند ننگ بزرگی بر جبین آنان نقش می بندد، بنابراین آتش جهنم را بر عار و عیب دنیا ترجیح داده و آن را انتخاب کردند . پس فرمود: « فَلاَ يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ» عذاب آنها تخفیف داده نمی شود، بلکه به همان سختی و شدت خود باقی خواهد ماند، و در هیچ زمانی آسوده خاطر نمی شوند. « وَلاَ هُمْ يُنصَرُون» و آنان یاری نخواهند شد. یعنی مصایب از آنها دور نخواهد شد.أَفَغَيْرَ اللّهِ أَبْتَغِي حَكَمًا وَهُوَ الَّذِي أَنَزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتَابَ مُفَصَّلاً وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِّن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ ؛ آيا داور ديگري  جز خدا طلب  کنم  و حال  آنکه  اوست  که  اين  کتاب  روشن   رابر شما نازل  کرده  است  ? و اهل  کتاب  مي  دانند که  به  حق  از جانب  پروردگارت  نازل  شده  است   پس  ، از شک  آورندگان  مباش.
وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلاً لاَّ مُبَدِّلِ لِكَلِمَاتِهِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ؛ و کلام  پروردگار تو در راستي  و عدالت  به  حد کمال  است   هيچ  کس  نيست   که ، ياراي  دگرگون  کردن  سخن  او را داشته  باشد و اوست  شنوا و دانا.
اي پيامبر! بگو: « أَفَغَيْرَ اللّهِ أَبْتَغِي حَكَمًا» آيا غير از خدا قاضي و حاکمي برگيرم که براي داوري پيش او بروم، و به اوامر و نواهي او پايبند باشم؟ همانا هر آنچه غير از خدا است محکوم است، و حاکم نيست، و داوري و تدبير مردم مشتمل بر نقص و کمبود مي باشد. قاضي و داور، خداوند يگانه ايست که يکتاست، و شريکي ندارد، و آفرينش و امر در دست  اوست. 
« وَهُوَ الَّذِي أَنَزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتَابَ مُفَصَّلاً» و اوست که  کتاب را به صورت  مشروح  و مفصّل بر شما نازل  کرد. يعني حلال و حرام و احکام شرع و  اصول و فروع دين را در آن توضيح داده است، و هيچ بيان و توضيحي روشنتر از آن ، و هيچ دليلي بالاتر از آن وجود ندارد، و هيچ حکم و فرماني زيباتر از حکم وي نيست، و هيچ سخني راست تر از سخن وي وجود ندارد. چون احکامش در بردارنده حکمت رحمت است.
و پيروان کتاب هاي گذشته از قبيل يهوديان و نصارا به اين اعتراف مي کنند، « يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِّن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ» و مي دانند که آن از جانب پروردگارت و به حق نازل شده است. به همين جهت اخباري که در کتاب هاي يهود و نصارا در اين زمينه آمده است متفق مي باشد. « فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ» بنابراين هرگز در اين زمينه شک نکن و از شک کنندگان مباش.
سپس مفصّل و مشروح بودن آن را بيان کرد و فرمود:« وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلاً» و سخنان و فرمان پروردگارت صادقانه و دادگرانه انجام پذيرفت. يعني در اخبار و سخن هايش صادق و در امر و نهي اش دادگر است. پس راست تر از اخبار خداوند که در اين کتاب عزيز آمده است، و دادگرانه تر از اوامر و نواهي وي وجود ندارد. « لاَّ مُبَدِّلِ لِكَلِمَاتِهِ» و هيچ دگرگون کننده اي براي سخ نانش نيست، چون آن را محافظت  نموده و در بالاترين حد راستي و در اوج  حقانيت قرار داده است، پس تغيير دادن آن ممکن نيست، و نمي توان سخناني زيباتر از آن را پيشنهاد کرد. « وَهُوَ السَّمِيعُ» و او همه صداها را علي رغم اختلاف زبانها و تنوع نيازها مي شنود. « الْعَلِيمُ» و دانا و آگاه است، و دانش و آگاهي او درونها و برونها، پنهان و آشکار و گذشته و آينده را در بر گرفته است.وَإِن تُطِعْ أَكْثَرَ مَن فِي الأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَن سَبِيلِ اللّهِ إِن يَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلاَّ يَخْرُصُونَ؛ اگر از اکثريتي  که  در اين  سرزمينند پيروي  کني  ، تو را از راه  خدا  گمراه سازند  زيرا جز از پي  گمان  نمي  روند و جز به  دروغ  سخن  نمي  گويند.
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ مَن يَضِلُّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ؛ پروردگار تو به  کساني  که  از راه  وي  دور مي  گردند آگاه  تر است  و  هدايت يافتگان  را بهتر مي  شناسد.
خداوند، پيامبرش محمد (ص) را از پيروي کردن از بيشتر مردم بازداشته و مي فرمايد: « وَإِن تُطِعْ أَكْثَرَ مَن فِي الأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَن سَبِيلِ اللّهِ» و اگر از بيشتر  کساني که در زمين هستند پيروي  کني، ترا از راه خدا منحرف مي سازند، زيرا بيشتر آنها در اديان و اعمال و علومشان به بيراهه رفته اند؛ دينشان فاسد ، و اعمالشان پيرو خواست هايشان است، و در دانش و علوم خود تحقيق نمي کنند، و آگاهي و علوم آنها انسان را به راه راست نمي رساند.
بلکه از گمان خويش پيروي مي کنند، گماني که آدمي را به حق نمي رساند و از حق بي نياز نمي کند. و از روي ظن و تخمين در مورد خدا مطلب پوچ و بي اساس مي گويند، و هر کس اينگونه باشد شايسته است که خداوند بندگانش را از او برحذر دارد، و حالاتشان را براي آنها توصيف کند، زيرا اين موضوع گرچه خطاب به پيامبر (ص) است اما امتش نيز در ساير احکامي که به آن حضرت اختصاص ندارد، پيرو او هستند.
و خداوند از همه راستگوتر است، و « هُوَ أَعْلَمُ مَن يَضِلُّ عَن سَبِيلِهِ» و مي داند چه کساني از راه او منحرف مي شوند، و او راه يافتگان و هدايت شدگان را بهتر مي شناسد. پس بر شما مومنان واجب است تا اندرزها و اوامر و نواهي خدا را پيروي کنيد، چون او مصالح و منافع شما را بهتر مي داند، و از خودتان نسبت به شما مهربانتر است.
اين آيه دلالت مي نمايد که براي اثبات حقانيت حق، به کثرت پيروان آن استناد نمي شود، و کم بودن افرادي که راهي را در پيش گرفته اند دليل بر آن نيست که آنها بر حق نيستند، بلکه واقعيت بر خلاف اين است زيرا اهل حق تعدادشان اندک و ارزش و پاداششان نزد خدا بزرگ است.
بلکه بايد حق و باطل را از راههايي که انسان را بدان مي رسانند، شناخت.فَكُلُواْ مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ إِن كُنتُمْ بِآيَاتِهِ مُؤْمِنِينَ؛ اگر به  آيات  خدا ايمان  داريد از ذبحي  