ين  انس  و جن  قرار داديم   براي ، فريب  يکديگر ، سخنان  آراسته  القا مي  کنند  اگر پروردگارت  مي   خواست ، چنين  نمي  کردند  پس  با افترايي  که  مي  زنند رهايشان  ساز ،
وَلِتَصْغَى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُواْ مَا هُم مُّقْتَرِفُونَ؛ تا آنان  که  به  قيامت  ايمان  ندارند گوش  دل  را بدان  سپارند و پسندشان   افتد و هر چه  در خورشان  هست  انجام  دهند.
خداوند متعال پيامبرش (ص) را دلجويي داده و مي فرمايد: همچنانکه دشمناني را براي تو قرار داده ايم که دعوتت را رد کرده و با تو مبارزه مي نمايند، و نسبت به تو حسادت مي ورزند، اين سنت ما است که براي هر پيامبري که وي را به سوي مردم فرستاده ايم دشمناني از انس و جن قرار داده ايم، که برخلاف آنچه آنان آورده اند بپاخاسته اند.« يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا» برخي از آنان کار باطلي را که به سوي آن دعوت مي کنند، براي برخي ديگر مي آرايند، و سخنان آراسته را به آنان القا مي کنند، و آن را به بهترين صورت درمي آورند تا بي خردان فريب آن را بخورند، و ناداناني که حقايق را نمي فهمند و مفاهيم را درک نمي کنند، از آن فرمان برند.
اين عبارت و کلام آراسته شده و بي اساس و فريبکارانه، مورد پسند آنها واقع مي شود، و از آن خشنود مي گردند، در نتيجه حق را باطل، و باطل را حق مي دانند. بنابراين فرمود:« وَلِتَصْغَى إِلَيْهِ» و تا به اين خسن فريبنده و به ظاهر زيبا، تمايل پيدا کند، « أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ» دلهاي کساني که به روز قيامت ايمان ندارند، چون ايمان نداشتن به روز قيامت و بي بهره بودن از عقل و خرد، آنان را بر اين امر وامي دارد. « وَلِيَرْضَوْهُ» و تا آن را بپسندند. يعني بعد از اينکه به آن تمايل پيدا کردند از آن خشنود مي شوند . پس نخست به آن گرايش و تمايل پيدا کرده و اين کلمات آراسته شده و به ظاهر زيبا را مي شنوند و از آن خشنود شده و آن را مي پسندند، و در دلهايشان زيبا جلوه مي کند وتبديل به عقيده اي ريشه دار و يکي از ويژگيهاي آنها مي گردد. در نتيجه مرتکب کردار و گفتارهايي زشت مي شوند. يعني کردار و رفتار دروغيني انجام مي دهند که زاده اين عقيده زشت است.
پس اين است حالت فريب خوردگاني که از انسانهاي سرکش و شيطان صفت، و جن ها پيروي کرده و دعوتشان را مي پذيرند. و اما کساني که به روز قيامت ايمان دارند، و داراي خرد و انديشه کامل و متين هستند، فريب اين لفّاظي ها و کلمات و جملات بي اساس را نمي  خورند و در چنگال اين فريب کاري ها نمي افتند. بلکه به شناخت حقايق روي آورده و به مفاهيمي مي نگرند که به سوي آن فراخوانده مي شوند. پس اگر آن مفاهيم حق باشد آن را مي پذيرند، و تسليم آن مي شوند، گرچه م فاهيم با کلمات و عبارت هاي ناقص و غيره  کامل ادا شود. و اگر آن مفاهيم باطل باشد، آن را بر پيشاني منادي اش هرکه باشد کوبيده و آن را رد مي کنند، گرچه اين مفاهيم در لباسي زيبا و فريبنده تر از ابريشم عرض اندام کند.
يکي از حکمت هاي الهي در اينکه براي پيامبران، دشمنان و براي باطل ياوراني قرار داده است که به سوي آن دعوت مي کنند، اين است که بندگانش را مورد آزمايش و امتحان  قرار دهد، و راستگو از دروغگو، و عاقل از نادان، و بينا از کور متمايز گردد. و از جمله حکمت هاي او در اين مورد بيان و توضيح حق است، زيرا وقتي که باطل با حق به نبرد بپردازد و در برابر آن مقاومت کند، حق روشن و واضح مي شود، و دلايل حق و شواهدي که بر راستي و حقيقت حق، و باطل بودن باطل دلالت مي نمايند روشن مي گردند، و اين چيزي است که رقابت کنندگان در آن به رقابت مي پردازند.وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ لاَ تَسْفِكُونَ دِمَاءكُمْ وَلاَ تُخْرِجُونَ أَنفُسَكُم مِّن دِيَارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنتُمْ تَشْهَدُون ، و به یاد آورید هنگامی را که از شما پیمان گرفتیم که خون یکدیگر را نریزید و یکدیگر را از سر زمینتان بیرون نکنید سپس اقرار کردید، و خود گواهید.
ُمَّ أَنتُمْ هَـؤُلاء تَقْتُلُونَ أَنفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقاً مِّنكُم مِّن دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَيْهِم بِالإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِن يَأتُوكُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاء مَن يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنكُمْ إِلاَّ خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ، سپس این شما هستید که یکدیگر را می کشید و گروهی از خودتان را از سرزمین و خانه هایشان بیرون می کنید و علیه آنها به گناه و دشمنی همدست می شوید. و اگر به اسارت پیش شما بیایند فدیه می دهیدو آنان را آزاد می کنید حال آنکه بیرون کردن آنها بر شما حرام است. آیا به قسمتی از کتاب ایمان می آورید و به قسمتی کفر می ورزید؟ برای کسی از شما که در دنیا چنین کند جز خواری و رسوایی نیست و روز قیامت به سخت ترین شکنجه و عذاب برگردانده می شوند، و خداوند از آنچه انجام می دهید غافل نیست.
أُولَـئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُاْ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالآَخِرَةِ فَلاَ يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلاَ هُمْ يُنصَرُون ، اینان همان کسانی هستند که زندگی دنیا را به بهای آخرت خریدند پس عذاب آنان تخفیف نمی یابد و یاری نخواهند شد.
کاری که در این آیه از آن سخن به میان آمده است کار کسانی بود که در زمان پیامبر در مدینه می زیستند. قبایل اوس و خزرج «أنصار» قبل از بعثت پیامبر (ص) مشرک بودند. سه گروه یهودی به نامهای بنو قریظه، بنو نضیر و بنو قینقاع بر آنها وارد شدند و هر گروهی از آنان با گروهی از اهل مدینه پیمان بستند، و هرگاه طرف های مدینه با یکدیگر می جنگیدند گروهی از یهودیان، هم پیمانان خود را در برابر دشمنانش که آنها را گروهی دیگر از یهودیان حمایت و کمک می کردند، یاری می نمودند و یهودی، یهودی را می کشت. و اگر کار به آواره شدن می انجامید و غارتی پیش می آمد، یهودی، یهودی را از خانه و کاشانه اش بیرون می راند. سپس چون جنگ فروکش می کرد و هر دو گروه اسیرانی را می گرفتند، برای آزادی یکدیگر فدیه می دادند. در این راستا سه عمل بر آنها فرض بود؛ خون یکدیگر را نریزند، و یکدیگر را از سرزمینشان بیرون نرانند، و هرگاه اسیری از خود بیابند برای آزاد کردنش، فدیه بدهند.
اما آنها فقط به امر آخر عمل کردند و دو مورد قبلی را رها ساختند. خداوند بر این کارشان اعتراض نمود و فرمود: « أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ» آیا به بخشی از کتاب ایمان دارید که عبارت از « فدیه دادن برای آزاد کردن اسیر» است، « وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ» و به بخشی دیگر از کتاب کفر می ورزیدند که کشتن و بیرون راندن است؟! این آیه بیانگر آن است که ایمان، مقتضی 