 فراوان وجود دارد. اما  اين نعمت ها براي هرکسي نيست ، بلکه فقط براي پرهيزگاران است؛ کساني که دستورات خدا را انجام مي دهند، و آنچه را از آن نهي کرده است ترک مي نمايند. « أَفَلاَ تَعْقِلُونَ» آيا عقل نداريد که با آن درک بکنيد که بايد کدام دنيا را انتخاب کرد و ترجيح داد؟!وَقَالُواْ لَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَيَّاماً مَّعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِندَ اللّهِ عَهْدًا فَلَن يُخْلِفَ اللّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ، و گویند: « آتش جهنم جز چند روزی به ما نمی رسد». بگو: « آیا از خدا پیمانی گرفته اید که خدا خلاف وعده نخواهد کرد یا اینکه بر خداوند چیزهایی می گویید که نمی دانید؟».
بَلَى مَن كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيـئَتُهُ فَأُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ، آری! هرکس کار بدی انجام دهد و گناهش او را احاطه کند پس اینها باران دوزخند و آنان در آن جاودانه خواهند بود.
 و کسانی که ایمان آوردند و کار شایسته انجام دادند ایشان یاران بهشت اند و در آن برای همیشه خواهند بود.
خداوند کارهای زشت آنان را بیان کرد و سپس بیان داشت که آنها خود را پاک می شمارند و گواهی می دهند که از عذاب خدا نجات یافته و به پاداش او دست می یابند، و می گویند: به جز چند روزی آتش جهنم به ما نمی رسد. یعنی: چند روز اندک و انگشت شمار. پس آنها هم کار بد انجام می دهند و هم احساس خطر نمی کنند. و از آن جا که این فقط یک ادعا بود، خداوند ادعایشان را رد کرد و فرمود:« قُل» ای پیامبر! به آنها بگو: « أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ» یا چیزی را به خداوند نسبت می دهید که نمی دانید. خداوند متعال خبر داده است که راست بودنادعای آنها بر یکی از این دو چیز استوار است: پیمان گرفتن از خدا، و دروغ بستن بر او. آنها یا از خدا پیمانی گرفته اند، پس آن گاه ادعایشان درست خواهد بود، و یا اینکه به دروغ خواهد بود و بیشتر مایه رسوایی و عذابشان خواهد بود. و از حال آنان پیدا است که از خداوند پیمانی نگرفته اند، زیرا بسیاری از پیامبران را کشتند و از طاعت خداوند سر باز زدند و پیمان ها را شکستند. پس مشخص است که آنها دروغگو هستند و از خود می سازند و می بافند و چیزهایی به خداوند نسبت می دهند که نمی دانند. و نستب دادن چیزی به خداوند، از بزرگترین امور حرام و از زشت ترین زشتی ها است.
سپس خداوند حکم عامی را بیان کرد که شامل بنی اسرائیل و دیگران می شود، و فقط آن حکم ارزش و اعتبار دارد، نه ادعاها و خیال پردازی های بنی اسرائیل در مورد صفات نجات یافتگان و اهل هلاکت. و آن حکم چنین است: «بَلَی» یعنی آن گونه نیست که شما گفتید، و سخن شما حقیقت ندارد. بلکه « بَلَى مَن كَسَبَ سَيِّئَةً» هرکس کار بدی را انجام دهد.
نکره در سیاق شرط آمده است، بنابراین شرک و گناهانِ پایین تر از آن را نیز در بر می گیرد، و در اینجا منظور از «سّیئة» شرک است، به دلیل ا ینکه می فرماید: « وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيـئَتُهُ» و گناهان او را احاطه کند. یعنی گناهی انجام دهد که او را احاطه نماید و راهیب رای وی باقی نگذارد، و این جز شرک چیزی دیگر نیست، زیرا کسی که ایمان داشته باشد گناهش او را از هر سو احاطه نمی کند.
« فَأُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُون» پس اینها یاران دوزخند و جاودانه در آن هستند. خوارج با استفاده از این آیه بر کافر بودن گناهکار استدلال کرده اند، در حالی که این آیه حجتی علیه آنها است، زیرا این آیه در مورد شرک است. اما اهل باطل همیشه برای اثبات سخن پوچ و بی محتوای خود به آیات و احادیث استدلال می کنند، غافل از اینکه همان آیهو یا حدیث بر ضد آنان بکار می رود. « وَالَّذِينَ آمَنُواْ » و کسانی که به خدا و م لائکه و کتابهای آسمانی و پیامبران و روز قیامت ایمان آوردند. « وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ» و کار شایسته انجام دادند. عمل انسان زمانی صالح و شایست محسوب می شود که دو شرط داشته باشد: یکی اینکه خالص برای خدا انجام شود، و دوم اینکه در انجام آن از سنت و شیوه پیامبر (ص) پیروی گردد.
آنچه که از این دو آیه استنباط می شود این است که کسانی رستگار می شوند که ایمان داشته باشند و عمل شایسته انجام دهند، و کفار و مشرکین به هلاکت می رسند و به آتش دوزخ نایل می گردند.قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ فَإِنَّهُمْ لاَ يُكَذِّبُونَكَ وَلَكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآيَاتِ اللّهِ يَجْحَدُونَ؛ مي  دانيم  که  سخنشان  تو را اندوهگين  مي  سازد ، ولي  اينان  تنها تو را  تکذيب  نمي  کنند ، بلکه  اين  ستمکاران  سخن  خدا را انکار مي  کنند.
وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ فَصَبَرُواْ عَلَى مَا كُذِّبُواْ وَأُوذُواْ حَتَّى أَتَاهُمْ نَصْرُنَا وَلاَ مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِ اللّهِ وَلَقدْ جَاءكَ مِن نَّبَإِ الْمُرْسَلِينَ ؛ پيامبراني  را هم  که  پيش  از تو بودند تکذيب  کردند ولي  آنها بر آن   تکذيب ، و آزار صبر کردند تا پيروزي  ما فرا رسيدشان   و سخنان  خدا را  تغيير دهنده  اي  نيست   و هر آينه  پاره  اي  از اخبار پيامبران  بر تو نازل   شده  است.
وَإِن كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ إِعْرَاضُهُمْ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَن تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِي الأَرْضِ أَوْ سُلَّمًا فِي السَّمَاء فَتَأْتِيَهُم بِآيَةٍ وَلَوْ شَاء اللّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدَى فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْجَاهِلِينَ ؛ اگر اعراض  کردن  آنها بر تو گران  است  ، خواهي  نقبي  در زمين  بجوي  يا  نردباني  بر آسمان  بنه  تا معجزه  اي  برايشان  بياوري   اگر خدا بخواهد ،  همه  رابه  راه  راست  برد  پس  ، از نادانان  مباش.
ما مي دانيم آنچه که تکذيب  کنندگان در مورد تو مي گويند شما را ناراحت و غمگين مي سازد. اما شما را به شکيبايي دستور مي دهيم تا به مقام هاي عالي و بلند و حالات گرانبها دست يابي، پس گمان مبر که گفته آنها در مورد تو از روي اشتباه بوده است، « فَإِنَّهُمْ لاَ يُكَذِّبُونَكَ» آنان در حقيقت تو را تکذب نمي کنند، چون راستگويي شما و نشست و برخاست و همه ي حالات شما را مي دانند، تا جايي که قبل از بعثت، شما را امين مي ناميدند.
« وَلَكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآيَاتِ اللّهِ يَجْحَدُونَ» بلکه ستمگران آيات خدا را انکار مي کنند. آنان دلايل و آيات خدا را که در دست تو قرار دارد تکذيب مي کنند.« وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ فَصَبَرُواْ عَلَى مَا كُذِّبُواْ وَأُوذُواْ حَتَّى أَتَاهُمْ نَصْرُنَا» و همانا پيامبراني پيش از تو تکذيب شدند، ولي بر آنچه تکذيب شدند شکيبايي کردند، و اذيت و آزار چشيدند تا اينکه ياري ما آنان را دريافت. پس تو هم صبر کن، همانطور که آنان صبر کردند، تا پيروز و موفقّ شدي، همانطور که آنان موفق و پيروز شدند.« وَلَقدْ جَاءكَ مِن نَّبَإِ الْمُرْسَلِينَ» و مسلمّا از اخبار و سرگذشت پيامبران چيزي به تو رسيد