 رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ ؛ اي  پيامبر ، آنچه  را از پروردگارت  بر تو نازل  شده  است  به  مردم  برسان ، اگر چنين  نکني  امر رسالت  او را ادا نکرده  اي   خدا تو را از مردم  حفظ   مي  کند ، که  خدا مردم  کافر را هدايت  نمي  کند.
در اينجا خداوند دستور بسيار مهمي به پيامبرش مي دهد و آن رساندن پيامي است که خدا بر او نازل نموده است. و اين شامل هر چيزي است که امت از ايشان دريافت کرده باشد، از قبيل عقايد و اعمال و گفته ها و احکام شرعي و مطالب الهي. پس پيامبر (ص) به کاملترين صورت ممکن پيام الهي را تبليغ کرد و به مردم رساند و آنان را بدان سوي دعوت کرد، و بيم داد و مژده داد و با نرمي و آرامي جاهلانِ بيسواد را علم آموخت تا سرانجام تبديل به علماي رباني و خداپرست شدند، و با سخن و عملش و نيز از طريق ِ نامه ها و فرستادن قاصدان پيام خدا را رسانيد.
پس هيچ  خوبي و نيکي نيست مگر اينکه امتش را به آن راهنمايي کرده است، و هيچ زشتي و کار بدي نيست مگر اينکه امتش را از آن برحذر داشته است. و برگزيدگان و افراد برتر امت از قبيل اصحاب و ائمه دين و  مردان بزرگ که پس از آنها آمده اند بر تبليغ و پيام رساني پيامبر خدا گواهي داده اند.
« وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ» و اگر چنين نکني، و آنچه را که از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است ، نرساني، « فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ» تو از دستور خدا  فرمان نبرده اي، و رسالت الهي را نرسانده اي، « وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ» اين حمايت و حفاظت خداوند از پيامبرش است. خداوند به او خبر مي دهد که ما ترا از گزند مردمان محفوظ مي داريم. و اينکه بايد بر تعليم و رساندن رسالت الهي کوشا و حريص باشي، و ترس از مردم تو را از آن باز ندارد، زيرا مخلوقات همه در قبضه خدا هستند و خداوند ضامن حفاظت تو مي باشد. پس بر تو فقط رساندن پيام و روشنگر است، و هرکس هدايت شود براي خودش هدايت مي شود. و اما کساني که هدفي جز پيروي از خواست هايشان را ندارند، خداوند آنها را هدايت نخواهد کرد و آنها را به سبب کفرشان به انجام اعمال خير و نيک توفيق نمي دهد.قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَى شَيْءٍ حَتَّىَ تُقِيمُواْ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا فَلاَ تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ؛ بگو : اي  اهل  کتاب  ، شما هيچ  نيستيد ، تا آنگاه  که  تورات  و انجيل  و، آنچه  را از جانب  پروردگارتان  بر شما نازل  شده  است  برپاي  داريد  آنچه   ازجانب  پروردگارت  بر تو نازل  شده  است  بر طغيان  و کفر بيشترينشان   بيفزايد پس  بر اين  مردم  کافر غمگين  مباش.
اي پيامبر! بطلان و گمراهي اهل کتاب را اعلام کن و به آنان بگو:« لَسْتُمْ عَلَى شَيْءٍ» شما بر هيچ چيزي از امور ديني نيستيد، چون شما نه به قرآن و محمد ايمان آورده ايد، و نه پيامبر و کتابتان را تصديق کرده، و نه برحقي تمسک جسته، و نه براساس و اصلي تکيه  کرده ايد. « حَتَّىَ تُقِيمُواْ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ» مگر اينکه تورات و انجيل را برپاي داريد، يعني با ايمان آوردن به اين دو کتاب و پيروي کردن از آنها و تمسک جستن به هر آنچه که آن دو کتاب در بردارد، آنها را برپاي داريد.
« وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ» و برپاي داريد آنچه را که از جانب پروردگارتان بر شما نازل شده است، پروردگاري که شما را پرورش داده و نعمت هاي خود را بر شما ارزاني داشته است. و بزرگترين نعمت خود را فرو فرستادن کتاب به سوي شما قرار داده است. پس بر شما واجب است تا شکر خدا را به جاي آوريد، و به احکام خدا پايبند باشيد و امانت خدا، و پيماني را که بسته ايد برپاي داريد.
« وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا فَلاَ تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ» و قطعا آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده بر طغيان و کفر بسياري از آنان مي افزايد، پس بر قوم کافر اندوهگين مباش.إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ هَادُواْ وَالصَّابِؤُونَ وَالنَّصَارَى مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وعَمِلَ صَالِحًا فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ؛ هر آينه  از ميان  آنان  که  ايمان  آورده  اند و يهود و صابئان  و نصا را هر  که  به  خدا و روز قيامت  ايمان  داشته  باشد و کار شايسته  کند بيمي  بر او  نيست  و محزون  نمي  شود.
خداوند متعال از پيروان کتاب هاي آسماني از قبيل پيروان قرآن و پيروان تورات و انجيل خبر مي دهد که سعادت و نجاتشان در يک راه است و آن ايمان آوردن به خدا و روز آخرت و انجام عمل صالح مي باشد.
پس هرکس از آنها به خدا و روز آخرت ايمان آورده، و عمل شايسته انجام داده است، نجات يافته و از  امور ترسناکي که در آينده پيش روي دارد هراسناک نشده و به خاطر آنچه در گذشته از دست داده است اندوهگين نمي شود.لَقَدْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَأَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ رُسُلاً كُلَّمَا جَاءهُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَ تَهْوَى أَنْفُسُهُمْ فَرِيقًا كَذَّبُواْ وَفَرِيقًا يَقْتُلُونَ ؛ ما از بني  اسرائيل  پيمان  گرفتيم  و پيامبراني  برايشان  فرستاديم   هر  گاه که  پيامبري  چيزي  مي  گفت  که  با خواهش  دلشان  موافق  نبود ، گروهي  را  تکذيب  مي  کردند و گروهي  را مي  کشتند.
وَحَسِبُواْ أَلاَّ تَكُونَ فِتْنَةٌ فَعَمُواْ وَصَمُّواْ ثُمَّ تَابَ اللّهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُواْ وَصَمُّواْ كَثِيرٌ مِّنْهُمْ وَاللّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ؛ و پنداشتند که  عقوبتي  نخواهد بود  پس  کور و کر شدند  آنگاه  خدا  توبه شان ، بپذيرفت   باز بسياري  از آنها کور و کر شدند  هر چه  مي  کنند  خدا مي بيند.
خداوند متعال مي فرمايد:« لَقَدْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ» از بني اسراييل پيمان موکّد و محکم گرفتيم تا به خدا ايمان بياورند و واجباتي را که پيش تر در آيه « وَلَقَد أَخَذَ اللَّهُ مِِيثَقَ بَنِي إِسراءِيلَ وَبَعَثنَا مِنهُمُ اثنَي عَشَرَ نَقِيبَاَ...» از آن سخن رفت، انجام دهند. « وَأَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ رُسُلاً» و به سوي آنها پيامبراني را فرستاديم، و يکي پس از ديگري پيش آنها آمدند و آنان را راهنمايي کردند، اما اين کار در ميان آنها اثر مفيدي برجاي نگذاشت و سودي به آنان نبخشيد.
« كُلَّمَا جَاءهُمْ رَسُولٌ بِمَا لاَ تَهْوَى أَنْفُسُهُمْ» هر بار پيامبري چيزي از حق بر خلاف دلخواهشان را براي آنان مي آورد، او را تکذيب، و با  او مخالفت ورزيده و با او بدترين و زشت ترين برخورد را مي کردند. « فَرِيقًا كَذَّبُواْ وَفَرِيقًا يَقْتُلُونَ وَحَسِبُواْ أَلاَّ تَكُونَ فِتْنَةٌ» دسته اي را تکذيب کرده و دسته 