 مي آيند [و مي گويند]: اين همان روزي است که به شما وعده داده مي شد. 
و شما که چيزهايي ديگر به جاي خداوند پرستش مي کرديد! (حَصَبُ جَهَنَّمَ) هيزم دوزخ خواهيد بود. (أَنتُمْ لَهَا وَارِدُونَ ) شما و بت هايتان حتماً وارد آن مي گرديد. حکمت از وارد شدن بت هاي جامد و بي جان به جهنم که چيزي نمي دانند و گناهي ندارند اين است تا دروغگويي کساني که بت ها را به خدايي گرفته اند روشن شود، و عذابشان بيشتر گردد. به همين جهت فرموده: (لَوْ كَانَ هَؤُلَاء آلِهَةً مَّا وَرَدُوهَا) اگر آنها معبودان راستين بودند هرگز وارد دوزخ نمي گشتند. 
اين مانند فرمودۀ الهي است که مي فرمايد. (ليبين لهم الذي يختلفون فيه و ليعلم الذين کفروا انهم کانوا کذبين) تا براي آنان آنچه را که در آن اختلاف مي ورزيدند بيان کند و کافران بدانند که آنها دروغگو بوده اند 
و هر يک از عبادت کنندگان و عبادت شوندگان در جهنم جاودانه اند و از آن بيرون آورده نشده و از آن به جايي ديگر برده نمي شوند. (لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ) از شدت و سختي عذاب، آنان در جهنم نالۀ غم انگيز دارند، (وَهُمْ فِيهَا لَا يَسْمَعُونَ ) و آنها در آن جا چيزي را نمي شوند، و کر و لال و کور هستند. و يا اينکه صدايي جز صداي جهنم را نمي شنوند، چون جهم به شدت به جوش مي آيد و صداي آن بلند است . و معبودهاي مشرکين که به جهنم وارد مي شوند بت ها هستند و يا کساني مي باشند که عبادت شده، و به معبود شدن خود راضي بوده اند .
و اما مسيح و عزيز و فرشتگان و اولياي که پرستش شده اند آنان در جهنم عذاب داده نمي شوند، بلکه در اين فرموده الهي داخل اند: (إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُم مِّنَّا الْحُسْنَى) همانان کساني که بيشتر [در علم الهي و در لوح محفوظ] سعادت برايشان مقرر گشته است...، و خداوند مقرر داشته که آنها را براي انجام کارهاي شايسته بگمارد و در اين راه موفق نمايد. (أُوْلَئِكَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ ) چنين کساني از جهنم دور نگاه داشته مي شوند و وارد آن نمي گردند، و به آن نزديک نمي شوند، بلکه تا آخرين حد از آن دور نگاه داشته مي شوند، تا جايي که حتي صداي جهنم را نمي شنوند و خود آن را نمي بينند. 
(وَهُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنفُسُهُمْ خَالِدُونَ) و آنان در ميان خوردني ها و نوشيدني ها و همسران و منظره هاي دلخواه که هيچ چشمي مانند آن را نديده و هيچ گوشي مانند آن ر ا نشنيده و به دل هيچ انساني خطور نکرده است و جاودانه اند، و اين ناز و نعمت همواره برايشان ادامه دارد و در طي روزگاران به زيبايي آن افزوده مي شود. 
(لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ) در روز قيامت بدانگاه که جهنم نزديک مي گردد و بر کافران و گناهکاران خشم مي گيرد و مردم را هراس بزرگ پريشان و اندوهگين مي سازد، اينها اندوهگين نمي شوند، چون مي دانند به کجا برده مي شوند و خداوند آنها را از هر ترسي ايمن مي دارد. 
(وَتَتَلَقَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ(  وقتي از قبرهايشان برانگيخته شده و به صورت سواره گروه گروه آورده مي شوند، فرشتگان به استقبال آمده و با تبريک گفتن به آنها مي گويند: (هَذَا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ ) اين همان روزي است که به شما وعده داده مي شد، پس آنچه را که خداوند به شما وعده داده است مبارکتان باد، و به خوبيهايي که در پيش داريد شاد شويد، و به خاطر اينکه خداوند شما را از ناگواري ها در امان قرار داده است، شادي و سرورتان بيشتر باشد.يَوْمَ نَطْوِي السَّمَاء كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ روزي که آسمان را همچون [صفحۀ] نماه ها در هم مي پيچيم، همانگونه که نخستين [بار] آفرينش را آغاز کرديم [ديگر بار] آن را تکرار مي کنيم. و عده اي لازم بر ماست، بي گمان ما انجام دهندۀ [آن] مي باشيم.
وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ و به راستي در کتاب هاي نازل شده نوشته ايم پس از آنکه در لوح المحفوظ نوشته شد که همانا زمين، بندگان صالح و شايستۀ من آن را به ارث مي برند. 
خداوند متعال خبر مي دهد که در روز قيامت آسمانها را با اين همه بزرگي و گستردگي، مانند طومار و نامه ها در هم مي پيچد، پس ستارگان پراکنده مي شوند و خورشيد و ماه درهم پيچيده مي شود و از مدارشان خارج مي شوند. 
(كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ) همانگونه که نخستين بار، سهل و ساده آفرينش را آغاز کرديم، آن را از نو باز مي گردانيم. اين وعده ايست بر ما، چرا که قدرت الهي بي نهايت است و هيچ کاري برايش ناممکن نيست. 
يعني آفرينش دوبارۀ مردم از سوي ما همچون نخستين بار است که آنها را آفريديم، پس همانطور که نخستين بار آنها را آفريديم، در حالي که وجود نداشتند، پس از مرگشان نيز دوباره آنها را مي آفرينيم.
(وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ) منظور از زبور کتابهاي نازل شده چون تورات و امثال آن است. (مِن بَعْدِ الذِّكْرِ ) يعني بعد از آنکه آن را در لوح محفوظ نوشتيم که همۀ تقديرات الهي در آن نوشته شده است، در کتابهاي نازل شده بر پيامبران نوشتيم که (أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ ) بندگان شايستۀ من وارث سرزمين بهشت مي شوند؛ کساني که به آنچه خداوند دستور داده است عمل کرده و از آنچه نهي کرده است پرهيز نموده اند. پس خداوند آنها را وارث بهشت مي گردنند. مانند گفتۀ اهل بهشت که مي گويند: (الحمدالله الذي صدقنا وعده و اورثنا الارض نتبوا من الجنه حيث نشاء) سپاس خداوندي را که وعده اي که به ما داده بود راست گرداند و ما را وارث زمين نمود و در هر مکان از بهشت که بخواهيم جاي مي گيريم.
و احتمال دارد که منظور جانشين شدن و به دست گرفتن قدرت در زمين باشد، و اينکه خداوند صالحان را در زمين قدرت مي دهد و آنان را حاکم مي گرداند. مانند فرموده خداوند: (وعدالله الذين ءآمنوا منکم و عملوا الصلحت ليستخلفنهم في الارض کما استخلف الذين من قبلهم) خداوند به کساني از شما که ايمان آورده و عمل صالح انجام داده اند وعده داده است که آنها را در زمين جانشين خواهد کرد، همچنانکه کساني را که پيش از ايشان بوده اند در زمين جانشين کرد.إِنَّ فِي هَذَا لَبَلَاغًا لِّقَوْمٍ عَابِدِينَ بي گمان در اين ، ابلاغي [کافي] براي عبادتگذاران است. 
وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ و تو را جز رحمتي براي جهانيان نفرستاديم. 
قُلْ إِنَّمَا يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ بگو: «جز اين نيست که به من وحي مي شود که خداي شما خداي يگانه است، پس آيا شما مسلمان هستيد؟»
فَإِن تَوَلَّوْا فَقُلْ آذَنتُكُمْ عَلَى سَوَاء وَإِنْ أَدْرِي أَقَرِيبٌ أَم بَعِيدٌ مَّا تُوعَدُونَ پس اگر پشت کردند [وروي گردان شدند]، بگو: «همه شما را يکسان خبر دادم، و نمي دانم