نَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَن يَضُرُّواْ اللّهَ شَيْئاً يُرِيدُ اللّهُ أَلاَّ يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ، آنان  که  به  کفر مي  شتابند تو را غمگين  نسازند  اينان  هيچ  زياني  به ، خدانمي  رسانند  خدا مي  خواهد آنها را در آخرت  بي  بهره  گرداند ، و برايشان عذابي  است بزرگ.
إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوُاْ الْكُفْرَ بِالإِيمَانِ لَن يَضُرُّواْ اللّهَ شَيْئًا وَلهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ، هر آينه  آنان  که  ايمان  دادند و کفر خريدند ، هيچ  زياني  به  خدا نمي   رسانند و برايشان  عذابي  دردناک  است. 
پيامبر (ص) به مردم علاقمند بود، و براي هدايت آنها تلاش مي نمود، و هرگاه هدايت نمي شدند غمگين مي گرديد، خداوند متعال فرمود: « وَلاَ يَحْزُنكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ» و کساني که در کفر از يکديگر پيشي مي گيرند. تو را غمگين نکنند ، چرا که آنها شديدا به کفر تمايل دارند و در آن از يکديگر پيشي مي گيرند، « إِنَّهُمْ لَن يَضُرُّواْ اللّهَ شَيْئاً» آنه هرگز هيچ زياني به خدا نمي رسانند، پس خداوند دينش را ياري مي کند و پيامبرش را تاييد و کمک مي نمايد، و بدون آنان نيز امر و فرمان خويش را محقق مي سازد. پس به آنان توجه مکن، جز اين نيست که آنان با از دست دادن ِ ايمان در دنيا و به دست آوردن عذاب در روز آخرت در مسير ضرر رساندن به خويشتن گام بر مي دارند، آنان چون نزد خداوند ارزش و ارجي ندارند و از چشم او افتاده اند و نمي خواهد بهره اي از ثواب او را در آخرت داشته باشند آنان را رسوا نموده است، به همين جهت از سر عدالت و حکمت خويش آنان را توفيق نمي هد که به آنچه اوليا و دوستانش به آن رسيده اند به آن برسند، زيرا خداوند مي داند که آنان راه هدايت را در پيش نمي گيرند، چرا که اخلاق آنان دچار فساد گشته و نيتّشان به پليدي گراييده است.
سپس خبر داد کساني که کفر را بر ايمان برگزيده، و به آن علاقمند شده اند و مانند کسي گشته اند که مال خود را براي خريد کالاي مورد علاقه اش، صرف مي کند، ايشان که اين گونه به کفر علاقمند شده  اند، « لَن يَضُرُّواْ اللّهَ شَيْئًا » هرگز به خداوند زياني نمي رسانند، بلکه زيان کارشان به خودشان بر مي گردد. 
« وَلهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ» و براي آنها عذابي دردناک است. چگونه به خدا زيان مي رسانند در حالي که آنها به شدت به ايمان بي علاقه هستند و شديدا به کفر گرايش دارند؟! پس خداوند از آنها بي نياز است. و خداوند کساني ديگر از بندگان نيکوکارش را براي دينش برانگيخته، و فرزانگاني از ميان اهل عقل و خرد را براي آن آماده نموده است. خداوند متعال مي فرمايد: « قُل ءَامِنُوا بِهِ أَولَا تُومِنُوا إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا العِلمِ مِن قَبلِهِ ، إِذا يتلي عَلَيهِم يحزُِّونَ لِلأَذقَانِ سُجَّدَاَ » بگو: به خدا ايمان بياوريد يا نياوريد، به خدا زياني نمي رسد، همانا کساني که پيش از نزول آن دانش به آنها داده شده است، وقتي قرآن بر آنها خوانده شود به سجده مي افتند.وَلاَ يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ أَنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِّأَنفُسِهِمْ إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُواْ إِثْمًا وَلَهْمُ عَذَابٌ مُّهِينٌ ، کافران  مپندارند که  در مهلتي  که  به  آنها مي  دهيم  خير آنهاست   به   آنها مهلت  مي  دهيم  تا بيشتر به  گناهانشان  بيفزايند ، و براي  آنهاست   عذابي  خوار کننده .
کساني که به پروردگارشان کفر ورزيده، و دين او را دور انداخته، و با پيامبرش مبارزه کرده اند، گمان نبرند مهلتي که به آنها داده ، و آنها را به اين دنيا ريشه کن نکرده ايم بدان سبب است که آنها را دوست داريم، هرگز آن طور نيست که آنان گمان مي برند، بلکه اين مهلت به خاطر زياني است که خداوند براي آنها مي  خواهد، و اين براي آن است تا بر عذاب و سزايشان افزوده گردد. بنابراين فرمود: « إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُواْ إِثْمًا وَلَهْمُ عَذَابٌ مُّهِينٌ» پس خداوند متعال به ستمگر مهلت مي دهد تا سرکشي او بيشتر گردد، و ناسپاسي هايش انباشته شود، سپس خداوند او را قدرتمندانه و به شدت مي گيرد. پس ستمکاران از مهلت خداوند بترسند، و گمان نبرند که از دست او در مي روند.مَّا كَانَ اللّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ حَتَّىَ يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَمَا كَانَ اللّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلَكِنَّ اللّهَ يَجْتَبِي مِن رُّسُلِهِ مَن يَشَاء فَآمِنُواْ بِاللّهِ وَرُسُلِهِ وَإِن تُؤْمِنُواْ وَتَتَّقُواْ فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ ، خدا بر آن  نيست  که  شما مؤمنان  را بدين  حال  که  اکنون  هستيد رها کند، مي آزمايد تا ناپاک  را از پاک  جدا سازد  و خدا بر آن  نيست  که  شما را  ازغيب  بياگاهاند ، ولي  برخي  از پيامبرانش  را که  خود بخواهد بر مي   گزيند پس  به  خدا و پيامبرانش  ايمان  بياوريد  و اگر ايمان  بياوريد و  پرهيزگاري  کنيد ، اجري  عظيم  يابيد.
يعني حکمت الهي چنين نبوده است که مومنان را به اين اختلاط و عدم تمييزي که شما بر آن هستيد رها کند، بلکه خداوند ، پاک را از ناپاک و مومن را از منافق و راستگو را از دروغگو جدا مي نمايد. و نيز حکمت الهي چنين نبوده است که بندگانش را ازغيبي که مي داند آگاه سازد، پس حکمت  او اقتضا نموده ا ست که بندگانش را با انواع امتحان و آزمايش بيازمايد تا پاک و ناپاک از هم جدا شوند . پس خداوند پيامبرانش را فرستاد و دستور داد مردم از آنها اطاعت کنند، و فرمانشان را اجر نموده و به آنها ايمان آورند، و خداوند مردم را اگر ايمان بياورند و پرهيزگار باشند به پاداش بزرگ نويد مي دهد.
بنابراين مردم برحسب پيروي کردنشان از پيامبران بر دو نوعند؛ گروهي مطيع و فرمانبردار و مومن و مسلمانند، و گروهي نافرمان و منافق و کافرند. پس به آنان پاداش و سزا مي دهد و براساس عدل و دادگري و فضل و حکمت خود به حساب و کتاب آفريدگانش مي رسد.وَلاَ يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُواْ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلِلّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ، آنان  که  در نعمتي  که  خدا به آنها عطا کرده  است  بخل  مي  ورزند ،  مپندارندکه  در بخل  ورزيدن  برايشان  خير است   نه  ، شر است   در روز  قيامت  آنچه را که  در بخشيدنش  بخل  مي  ورزيدند چون  طوقي  به  گردنشان   خواهند آويخت  و از آن  خداست  ميراث  آسمانها و زمين  و او به  هر کاري   که  مي  کنيد آگاه  است.
کساني که بخل مي ورزند و در بخشش آنچه خداوند از فضل خويش به آنها بخشيده است از قبيل مال، و مقام و دانش و ساير نعمت ها بخل ورزيده و آنرا نمي بخشند و بر بندگان انفاق نمي کنند، گمان نبرند که اين امر به صلاح آنهاست، بلکه موجب زيان و بدي آنها در دين و دنيا و آخرتشان مي گردد.
«