ی خُسرٍ» چنین خسران و زیانی عام است و شامل هر مخلوقی می باشد، به جز کسی که ایمان داشته و عمل صالح انجام دهد و دیگران را به حق و صبر و شکیبایی توصیه نماید. و زیان حقیقی همانا از دست دادن عمل صالحی است که بنده حقیقی درصدد بدست آوردن آن است.وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِ حَتَّى إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الأَمْرِ وَعَصَيْتُم مِّن بَعْدِ مَا أَرَاكُم مَّا تُحِبُّونَ مِنكُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ الآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ وَلَقَدْ عَفَا عَنكُمْ وَاللّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ، خدا به  وعده  اي  که  با شما نهاده  بود وفا کرد ، آنگاه  که  به  اذن  او، دشمن را مي  کشتيد  و چون  غنيمتي  را که  هواي  آن  را در سر داشتيد به  شما  نشان  داد ، سستي  کرديد و در آن  امر به  منازعه  پرداختيد و عصيان  ورزيديد بعضي خواستار دنيا شديد و بعضي  خواستار آخرت   سپس  تا شما را به  بلايي   مبتلا کند به  هزيمت  واداشت   اينک  شما را ببخشود که  او را به  مؤمنان   بخشايشي است.
« وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّهُ وَعْدَهُ» و خداوند وعده پيروزي را که به شما داده بود به آن وفا نمود، و شما را بر کافران پيروز و مسلط گرداند، و به کشتن آنها مبادرت نموديد، اما در پايان ، خود سبب شکست خويش گرديديد و کمکي  براي دشمنان خود شديد. پس وقتي سست و ناتوان گشتيد، « وَتَنَازَعْتُمْ فِي الأَمْرِ» و در امر جنگ کشمکش کرديد و دستور و فرمان خدا را که به ائتلاف و هم آهنگي دستور مي دهد ترک کرده، و اختلاف نموديد؛ يکي مي گفت: در جاي خودمان که پيامبر (ص) ما را در آن قرار داده است، مي مانيم،و يکي مي گفت: جاي ما ديگر اينجا نيست، دشمن شکست خورده و خطري باقي نمانده است. پس شما از پيامبر اطاعت نکرديد و دستورش را ترک گفتيد، « مِّن بَعْدِ مَا أَرَاكُم مَّا تُحِبُّونَ» پس از اينکه خداوند آنچه را دوست داشتيد، که عبارت از شکست دشمنانتان بود به شما نشان داد، زيرا وظيفه کسي که خداوند او را به اهداف و آرزوهايش نايل گردانده از وظيفه ديگران بزرگتر و بيشتر است، پس وظيفه شما به ويژه در اين حالت و در همه احوال فرمان بردن از دستور خدا و پيامبرش است.« مِنكُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا» دسته اي از شما دنيا را مي خواستند، که سبب به وجود آمدن آن  فاجعه دردناک گرديد. « وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ الآخِرَةَ» و دسته اي شما خواستار آخرت بودند، و آنها کساني بودند که دستور پيامبر را اجرا کرده و در جايي که پيامبر دستور داده بود، ماندند . « ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ» و پس از اينکه اين کارها از شما سر زد، خداوند چهره هايتان را از آنها بازگرداند و نوبت به دشمنان رسيد تا خداوند شما را بيازمايد، و امتحانتان کند، و مومن از کافر، و فرمان بردار از سرپيچي کننده مشخص گردد. و تا بوسيله اين مصيبت، خداوند از اشتباهي که از شما سرزده بود، در گذرد. بنابراين فرمود: « وَلَقَدْ عَفَا عَنكُمْ وَاللّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ» و خداوند از شما صرف نظر کرد ، و داراي بخشش بزرگي بر مومنان است، چراکه اسلام را به آنها ارزاني داشت و آنها را به آيين و احکام خويش هدايت کرد، و  بديهاي آنان را عفو نمود و به خاطر مصيبت هايي که به آنها رسيد به آنان پاداش داد. و از جمله منت هاي خداوند بر مومنان اين است که هيچ خير و مصيبتي بر آنان وارد نمي شود مگر  اينکه به خير و نفع آنها خواهد بود. اگر خوشي به آنان دست دهد خدا را بر آن شکر نموده، پس پاداش شکرگذاران را به آنان مي دهد، و اگر ناخوشي به آنها دست دهد صبر مي کنند. و خداوند پاداش صبر کنندگان را به آنها مي دهد.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:232.txt">آيه 154-153</a><a class="text" href="w:text:233.txt">آيه 155</a><a class="text" href="w:text:234.txt">آيه 158-156</a><a class="text" href="w:text:235.txt">آيه 159</a><a class="text" href="w:text:236.txt">آيه 160</a><a class="text" href="w:text:237.txt">آيه 161</a><a class="text" href="w:text:238.txt">آيه 163- 162</a><a class="text" href="w:text:239.txt">آيه 164</a><a class="text" href="w:text:240.txt">آيه 168-165</a><a class="text" href="w:text:241.txt">آيه 169-171</a><a class="text" href="w:text:242.txt">آيه 175-172</a><a class="text" href="w:text:243.txt">آيه 177-176</a><a class="text" href="w:text:244.txt">آيه 178</a><a class="text" href="w:text:245.txt">آيه 179</a><a class="text" href="w:text:246.txt">آيه 180</a><a class="text" href="w:text:247.txt">آيه 182-181</a><a class="text" href="w:text:248.txt">آيه 184-183</a><a class="text" href="w:text:249.txt">آيه 185</a><a class="text" href="w:text:250.txt">آيه 186</a><a class="text" href="w:text:251.txt">آيه 188-187</a><a class="text" href="w:text:252.txt">آيه 189</a><a class="text" href="w:text:253.txt">آيه 194-190</a><a class="text" href="w:text:254.txt">آيه 195</a><a class="text" href="w:text:255.txt">آيه 198-196</a><a class="text" href="w:text:256.txt">آيه 200-199</a></body></html>إِذْ تُصْعِدُونَ وَلاَ تَلْوُونَ عَلَى أحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غُمَّاً بِغَمٍّ لِّكَيْلاَ تَحْزَنُواْ عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلاَ مَا أَصَابَكُمْ وَاللّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ، آنگاه  که  مي  گريختيد و به  کس  نمي  نگريستيد و پيامبر شما را از پشت   سرفرا مي  خواند  پس  به  پاداش  ، غمي  بر غم  شما افزود  اکنون  اندوه   آنچه را که  از دست  داده  ايد ، يا رنجي  را که  به  شما رسيده  است  ، مخوريد  خدا به  هر کاري  که  مي  کنيد آگاه  است.
ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا يَغْشَى طَآئِفَةً مِّنكُمْ وَطَآئِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الأَمْرِ مِن شَيْءٍ قُلْ إِنَّ الأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنفُسِهِم مَّا لاَ يُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَلِيَبْتَلِيَ اللّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحَّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ، آنگاه  ، پس  از آن  اندوه  ، خدا به  شما ايمني  ارزاني  داشت  ، چنان  که ، گروهي  را خواب  آرام  فرو گرفت   اما گروهي  ديگر که  چون  مردم  عصر جاهلي   به  خدا گماني  باطل  داشتند ، هنوز دستخوش  اندوه  خويش  بودند و مي  گفتند  : آياهرگز کار به  دست  ما خواهد افتاد ? بگو : همه  کارها به  دست  خداست   آنان  در دل  خود چيزي  را پنهان  مي  دارند که  نمي  خواهند براي  تو آشکارش   سازند  مي  گويند : اگر ما را اختياري  بود اينجا کشته  نمي  شديم   بگو :  اگر در خانه  هاي  خود هم  مي  بوديد ، کساني  که  کشته  شدن  بر آنها مقرر شده   است  از خانه  به  قتلگاهشان  بيرون  مي  رفتند  خدا آنچه  را که  در سينه   داريد مي  آزمايد و دلهايتان  را پاک  مي  گرداند و خدا به  آنچه  در دلهاست   آگاه  است.
خداوند حالت آنها را به هنگام شکست خوردنشان در جنگ بيان مي دارد و آنان را به خاطر آن مورد عتاب قرار مي ده