الله عنها بازگو نمود، و خداوند پيامبر را از اين خبر مطلع گرداند  و پيامبر بخشي از آن چه که همسرش گفته بود را براي او بازگو کرد و از روي لطف و مهرباني از برخي اعراض نمود.
« قَالَتْ مَنْ أَنبَأَكَ هَذَا» همسر پيامبر گفت:چه کسي تو را از خبري که از پيش ما بيرون نرفته آگاه کرده است؟ « قَالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ» فرمود: خداوند داناي آگاه که هيچ چيز پنهاني بر او پوشيده نيست و راز و پنهان را مي داند مرا آگاه کرد.
« إِن تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا» اين خطاب به دو همسر گرامي پيامبر حفصه و عايشه رضي الله عنهما مي باشد که سبب شدند تا پيامبر آن چه را که دوست مي داشت بر خودش حرام نمايد سپس خداوند توبه را به آن ها عرضه نمود و آن ها را بر کارشان سرزنش کرد و به آن ها خبر داد که دل هايتان از پرهيزگاري و ادبي که شايسته است با پيامبر رعايت کنيد و او را احترام بداريد منحرف گشته است.
« وَإِن تَظَاهَرَا عَلَيْهِ» و اگر با همديگر همکاري کنيد در امري که بر او دشوار مي آيد و او را ناراحت مي کند، و اين کار شما ادامه داشته باشد پس بدانيد که « فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمَلَائِكَةُ بَعْدَ ذَلِكَ ظَهِيرٌ » خداوند خودش کارساز و ياور پيامبر است و نيز جبرئيل و مومنانِ خوب و همه ياوران و پشتبيان ياور و پشتيبان او هستند. يعني همه ياوران و پشتيبان پيامبر هستند و هرکس که ياورانش اين ها باشند قطعا پيروز خواهد بود . و اين بزرگترين برتري و شرافت است براي سرور پيامبران محمّد(ص) که ذات بزرگوار خداوند و بندگان و آفريده هاي برگزيده اش ياوران اين پيامبر بزرگوار مي باشند.
و در اين آيه نيز دو همسر گرامي پيامبر برحذر داشته شده اند، نيز آن ها را با چيزي ترسانده که بر زنان بسيار دشوار مي آيد و آن طلاق است که گران ترين چيز براي آن هاست . پس فرمود: « عَسَى رَبُّهُ إِن طَلَّقَكُنَّ أَن يُبْدِلَهُ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنكُنَّ» پس خود را برتر ندانيد چون اگر او شما را طلاق بدهد کار بر او دشوار نخواهد شد و براي نگاه داشتن شما مجبور نخواهد بود چون خداوند به او همسراني خواهد داد که از نظر زيبايي و ديانت از شما بهتر خواهند بود، امّا اين از باب  تعليق است و هنوز تحقق نيافته و لازم نيست که محقق شده باشد چون همسرانش را طلاق نداد و اگر طلاق مي داد چنين زنان فاضله اي که خدا ذکر نموده پديد مي آمدند.
« مُسْلِمَاتٍ مُّؤْمِنَاتٍ» زنان مسلماني مومني که هم مقّررات ظاهري را به جاي مي آورند و هم ايمان دارند. يعني شرائع باطني از قبيل عقايد و اعمال قلب را نيز به جاي مي آورند. « قَانِتَاتٍ» و همواره و هميشه فرمانبردارند. « تَائِبَاتٍ» و از آن چه که خدا نمي پسندد توبه مي  کنند و اعراض مي نمايند. پس آن چه را که خدا دوست مي دارد انجام مي دهند و از آن چه که دوست نمي دارد روي گردان مي شوند. « ثَيِّبَاتٍ وَأَبْكَارًا» برخي بيوه و برخي دوشيزه خواهند بود، تا پيامبر(ص) به دلخواه خود زنان متنوّعي داشته باشد. 
وقتي همسران پيامبر (ص) اين هشدار و تأديب را شنيدند بلافاصله براي کسب رضايت پيامبر (ص) شتافتند. پس اين صفت بر آن ها منطبق بود و آن ها برترين زنان جهان گشتند.قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ، بگو : اگر خدا را دوست  می  داريد از من  پيروی  کنيد تا او نيز شما را  دوست  بدارد و گناهانتان  را بيامرزد ، که  آمرزنده  و مهربان  است.
این آیه معیاری است برای بازشناسی کسی که واقعا خدا را دوست دارد از کسی که فقط ادعای دوست داشتن خدا را دارد.
پس علامت محبت خدا، پیروی کردن از محمد (ص) است، چرا که خداوند پیروی از او و از آنچه که مردم را به سویش فرا می خواند، راهی به سوی محبت و خشنودی خویش قرار داده است. پس محبت و خشنودی و پاداش خدا جز در پرتو تصدیق کتاب و سنت، و فرمان بردن از دستورات کتاب و سنت و پرهیز از آن چ هین دو مصدر تشریع از آن نهی کرده اند به دست نمی آید. 
پس هرکس که چنین کند خداوند او را دوست دارد، و به او پاداش می دهد، و گناهانش را می آمرزد، و عیب هایش را می پوشاند. در اینجا شاید این سوال به ذهن برسد که حقیقت اتبّاع و پیروی از پیامبر چگونه است؟ پس خداوند این سوال را چنین جواب می دهد:يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، خود و خانواده  خود را از آتشي  که  هيزم   آن مردم  و سنگها هستند نگه  داريد  فرشتگاني  درشت  گفتار و سختگير بر آن   آتش  موکلند  هر چه  خدا بگويد نافرماني  نمي  کنند و همان  مي  کنند که  به   آن مامور شده  اند.
اي کساني که خداوند نعمت ايمان را به شما ارزاني نموده است! لوازم و شرايط ايمان را انجام دهيد، پس « قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا» خودتان و خانواده تان را از آتشي نجات دهيد که بسيار خطرناک و ناگوار است. و مصون ماندن از آتش زماني تحقق مي يابد که انسان به آن چه خداوند او را بدان امر نموده است پايبند باشد و از آن چه نهي کرده پرهيز نمايد و از آن چه خداوند را ناخشنود و خشمگين مي نمايد و باعث عذاب مي شود توبه کند و برگردد.
و حفظ خانواده و فرزندان از آتش جهّنم به اين صورت محقق مي شود که انسان زن و فرزندش را ادب نمايد و به آن ها بيامرزد و آنان را اجبار کند تا فرمان خدا را اجرا نمايند. پس بنده سالم نخواهد ماند مگر آن که  دستورات خدا را در مورد خودش و در حقّ  کساني که تحت سرپرستي او هستند اجرا کند. و خداوند دوزخ را با چنان صفت هايي توصيف نموده تا بندگانش را از بي توجهي به آن باز دارد. پس فرمود:« وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ» افزوزينه ي دوزخ سنگ ها و  انسان ها هستند . همان طور که خداوند متعال فرموده است:«  إِنَّکُم وَمَا تَعبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنتُم لَهَا وَردُونَ» شما و آن چه که به جاي خدا پرستش مي کنيد بهره جهنّم هستيد و شما به آن در خواهيد آمد.
« عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ» بر دوزخ فرشتگاني تندخو و سخت گير گمارده شده اند که صدايشان وحشتناک و سيماي آن ها هولناک است. آن ها دوزخيان را با زور و توانايي شان خوار مي گردانند و فرمان خدا را که حکم قطعي به عذابشان داده و سختي عذاب را بر آن ها واجب گردانده است در حقّ آن ها اجرا مي نمايند. 
« لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ » از خدا در آن چه به آنان فرمان داده است نافرماني نمي کنند. در اين جا نيز فرشتگان ستوده شده اند و فرمانبرداري آن ها از خداوند و اطاعتشان در هر دستوري که به آن ها مي دهد مورد ستايش قرار گرفته است.يَا أَي