ال خبر داد که او آسمان ها و زمين و هر آن چه را در آن ها هست و زمين هاي هفت گانه و هر آن چه را در آن ها و در ميانشان است آفريده است . و فرمان را نازل کرده است. فرمان، مقّررات و  احکام ديني است که آن را به پيامبرانش وحي نمود تا آن را به بندگان برسانند و آن ها را موعظه نمايند . هم چنين فرمان هاي تکويني و تقديري که با آن به تدبير آفريده ها مي پردازد. 
همه اين ها براي آن است که بندگان او را بشناسد و بدانند که توانايي او و آگاهي اش هرچيزي را احاطه کرده است. پس هرگاه با نام هاي نيک و اوصاف مقدّسش او را بشناسند و وي را پرستش کنند و دوستش بدارند و حقّ او را ادا نمايد هدف از آفرينش و فرمان را محققّ ساخته اند و آن عبارت است از شناخت خداوند و پرستش خداوند . و بندگان صالح خدا به اين کار خير توفيق مي يابند و ستمگران از آن روي گردان مي شوند.
پايان تفسير سوره ي طلاق<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1839.txt">آيه 5-1</a><a class="text" href="w:text:1840.txt">آيه 6</a><a class="text" href="w:text:1841.txt">آيه 7</a><a class="text" href="w:text:1842.txt">آيه 8</a><a class="text" href="w:text:1843.txt">آيه 9</a><a class="text" href="w:text:1844.txt">آيه 12-10</a></body></html>مدني و 12 آيه است.
بسم الله الرحمن الرحيم
آيه ي 5-1:
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ اي  پيامبر ، چرا چيزي  را که  خدا بر تو، حلال  کرده  است  ، به  خاطر خشنود  ساختن  زنانت  بر خود حرام  مي  کني  ? و خدا آمرزنده  و مهربان  است.
قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَانِكُمْ وَاللَّهُ مَوْلَاكُمْ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ خدا براي  شما گشودن  سوگندهايتان  را مقرر داشته  است  خداست  ياور شما  ،و اوست  دانا و حکيم.
وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَأَعْرَضَ عَن بَعْضٍ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِ قَالَتْ مَنْ أَنبَأَكَ هَذَا قَالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ آنگاه  که  پيامبر با يکي  از زنان  خود رازي  در ميان  نهاد ، چون  آن  زن  آن ، راز با ديگري  باز گفت  ، خدا پيامبر را از آن  آگاه  ساخت  و او پاره  اي   ازآن  راز را بر آن  زن  آشکار کرد و از افشاي  پاره  اي  ديگر سر باز زد  زن   گفت  : چه  کسي  تو را از اين  ماجرا آگاه  کرده  است  ? گفت  : آن  خداي   داناي  آگاه  به  من  خبر داده  است.
إِن تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا وَإِن تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمَلَائِكَةُ بَعْدَ ذَلِكَ ظَهِيرٌ اگر شما دو زن  توبه  کنيد بهتر است  ، زيرا دلهايتان  از حق  بازگشته  است   و اگر براي  آزارش  همدست  شويد ، خدا ياور اوست  و نيز جبرئيل  و مؤمنان شايسته  و فرشتگان  از آن  پس  ياور او خواهند بود.
عَسَى رَبُّهُ إِن طَلَّقَكُنَّ أَن يُبْدِلَهُ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنكُنَّ مُسْلِمَاتٍ مُّؤْمِنَاتٍ قَانِتَاتٍ تَائِبَاتٍ عَابِدَاتٍ سَائِحَاتٍ ثَيِّبَاتٍ وَأَبْكَارًا شايد اگر شما را طلاق  گويد پروردگارش  به  جاي  شما زناني  بهتر از شمايش ، بدهد  زناني  مسلمان  ، مؤمن  ، فرمانبردار ، توبه  کننده  ، اهل  عبادت  و  روزه  گرفتن  ، خواه  شوهر کرده  ، خواه  باکره.
در اين جا خداوند پيامبرش محمد(ص) را مورد سرزنش قرار مي دهد که ازدواج با کنيزش «ماريه» و يا خوردن عسل را به خاطر به دست آوردن  خشنودي برخي از همسرانش بر خود حرام کرد که داستان معروفي دارد. سپس خداوند اين آيات را نازل فرمود:« يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ» اي کسي که خداوند با دادن نبوت و رسالت و وحي بر تو منت گذارده است! « لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ» چرا چيزهاي پاکيزه اي را که خداوند به تو و امّت تو ارزاني نموده است بر خود حرام مي داري. 
« تَبْتَغِي مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ» تو با اين حرام کردن مي خواهي خشنودي همسرانت را به دست بياوري، و خداوند آمرزگار مهربان است. در اين جا به صراحت بيان شده که خداوند پيامبرش را بخشيده و ملامت خود را از او رفع نموده و بر او رحم کرده است و تحريمي که او بر خود واداشت سببي براي مقّرر شدن حکمي کلي براي همه امّت گرديد. پس خداوند متعال در راستاي اثبات اين حکم فرمود:« قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَانِكُمْ» خداوند راه گشودن سوگندهايتان را براي شما مقّرر مي دارد، و اين  عام است و همه سوگندهاي مومنان را شامل مي شود. 
يعني آن چه را که به وسيله آن سوگندهايتان را باز کنيد قبل از آن که آن را بشکنيد، و کفاّره اي که بعد از شکستن بايد بدهيد، برايتان مقّرر کرده است. 
همان طور که مي فرمايد:« يأَيهَا الذَّينَ ءَامَنُوا لَا تُحرّمُوا طَيبَتِ مَآ أَحَلَّ اللَّهُ لَکُم وَلَا تَعتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يحِبُّ المُعتَدِينَ» تا اين که مي فرمايد:« فَکَفَّرتُهُ إِطعَامُ عَشَرَةِ مَسَکينَ مِن أُوسَطِ مَا تُطعِمُونَ أَهلِيکُم أُو کِسوَتُهُم أَو تَحرِيرُ رَقَبةَ فَمَن لَّم يجِد فَصيامُ ثَلَثةِ أَيامِ ذَلِکَ کَفَّرةُ أَيمَنِکُم إِذَا خَلَفتُم» اي کساني که ايمان آورده ايد! پاکيزه هايي را که خداوند برايتان حلال کرده است حرام نکنيد و تجاوز ننماييد بي گمان خداوند متجاوزان را دوست نمي دارد ... پس کفّاره آن، خوراک دادن به ده مسکين است از غذاهاي ميانه اي که به خانواده هايتان مي دهيد و يا پوشانيدن آنان و يا آزاد کردن يک برده است. پس هرکس اين چيزها را نيافت سه روز روزه بگيرد.اين کفّاره سوگندهايتان است وقتي که سوگند خورديد.
پس هرکس چيزي را از  قبيل غذا يا نوشيدني يا کنيزي که براي او حلال است بر خود حرام کرد يا به خدا سوگند خورد که فلان کار را مي کنم يا نمي کنم، سپس سوگند خود را شکست يا خواست آن را بشکند کفاره ي مذکور بر او لازم است و بايد آن را ادا نمايد. « وَاللَّهُ مَوْلَاكُمْ» و خداوند کارسازتان است و شما را به بهترين صورت در امر دين و دنيايتان و در آن چه که به وسيله آن شرّ از شما دور مي گردد رهنمود مي سازد. 
بنابراين خداوند گشودن سوگندهايتان را براي شما مقّرر داشته تا ذمه و عهده ي شما تبرئه گردد. « وَهُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ» و خداوند داناي فرزانه است. و او کسي است که دانايي و آگاهي اش ظاهر و باطن شما را احاطه نموده و  او در همه آن چه که آفريده و به آن حکم نموده با حکمت است. بنابراين براي شما احکامي را مقّرر نموده که مي دانسته است به مصلحت شما و مناسب احوال و اوضاع شماست.
« وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا» بسياري از مفسران گفته اند زني که پيامبر با او رازي را در ميان نهاد ام المومنين حفصه رضي الله عنها بود که پيامبر با او رازي را در ميان نهاد و به او فرمان داد که کسي را از اين راز خبر نکند امّا حفصه آن را براي عائشه رضي 