ز  او تعداد آن ها را نمي داند، با وجود اين همه نام هاي او نيک هستند، يعني داراي صفات کمال مي باشند، بلکه بر کامل ترين بزرگ ترين صفت ها دلالت مي نمايند و به هيچ صورت در آن عيب و  نقصي نيست.
و از نيک بودنشان اين  است که خداوند آن نام ها را دوست مي دارد و هرکس آن ها را دوست بدارد او را نيز دوست مي دارد و مي پسندد، نيز دوست دارد که بندگان، او را با اين نام ها فرا بخوانند و نيازهايشان را از او بطلبند. و از کمال خداوند و برخورداري او از نام هاي نيک و صفات والاي او اين است که همه آن چه  در آسمان ها و زمين هستند همواره به او نيازمندند و او را به پاکي مي ستايند و نيازهايشان را از او مي  خواهند. پس، هر آن چه را که لطف خويش به آنان مي دهد. « وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ » و او توانمند ِ با حکمت است؛ هرچه بخواهد مي شود و هيچ چيزي جز بر اساس حکمت و مصلحتي انجام نمي يابد.
پايان تفسير سوره ي حشر<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1804.txt">آيه 9-1</a><a class="text" href="w:text:1805.txt">آيه 11-10</a><a class="text" href="w:text:1806.txt">آيه 12</a><a class="text" href="w:text:1807.txt">آيه 13</a></body></html>مدني و 13آيه است.
بسم الله الرحمن الرحيم
آيه ي 9-1:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاء تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءكُم مِّنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ أَن تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِن كُنتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِي سَبِيلِي وَابْتِغَاء مَرْضَاتِي تُسِرُّونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنتُمْ وَمَن يَفْعَلْهُ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاء السَّبِيلِ اي  کساني  که  ايمان  آورده  ايد ، دشمن  من  و دشمن  خود را به  دوستي  اختيار، مکنيد  شما با آنان  طرح  دوستي  مي  افکنيد و حال  آنکه  ايشان  به  سخن  حقي   که بر شما آمده  است  ايمان  ندارند  و بدان  سبب  که  به  خدا ، پروردگار  خويش ايمان  آورده  بوديد ، پيامبر و شما را بيرون  راندند  گاه  که  براي   جهاد در راه  من  و طلب  رضاي  من  بيرون  مي  رويد ، در نهان  با آنها دوستي   مي  کنيد، و من  به  هر چه  پنهان  مي  داريد يا آشکار مي  سازيد آگاه  ترم   و  هر که  چنين  کند ، از راه  راست  منحرف  گشته  است
إِن يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ أَعْدَاء وَيَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَأَلْسِنَتَهُم بِالسُّوءِ وَوَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ اگر شما را بيابند ، دشمني  مي  کنند و به  آزارتان  دست  و زبان  مي  گشايندو  دوست  دارند که  شما نيز کافر گرديد
لَن تَنفَعَكُمْ أَرْحَامُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ در روز قيامت  نه  خويشاوندان  برايتان  سود کنند ، نه  فرزندانتان   خدا  ميانتان  جدايي  مي  افکند و اعمالتان  را مي  بيند
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَاء مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاء أَبَدًا حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ رَّبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ 
ابراهيم  و کساني  که  با وي  بودند ، آنگاه  که  به  قوم  خود گفتند که  ما از، شما و از آنچه  جز خداي  يکتا مي  پرستيد بيزاريم  و شما را کافر مي  شمريم  و ميان  ما و شما هميشه  دشمني  و کينه  توزي  خواهد بود تا وقتي  که  به  خداي  يکتاايمان  بياوريد ، برايتان  نيکو مقتدايي  بودند  مگر آنگاه  که  ابراهيم   پدرش  را گفت  که  براي  تو آمرزش  مي  طلبم  ، زيرا نمي  توانم  عذاب  خدا را  ازتو دفع  کنم  اي  پروردگار ما ، بر تو توکل  کرديم  و به  تو روي  آورديم  و  سرانجام  تو هستي
رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ اي  پروردگار ما ، ما را چنان  مکن  که  کافران  خوار دارندمان   و ما را بيامرز که  تو پيروزمند و حکيمي
لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيهِمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَمَن يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ آنها ، نيکو مقتدايي  هستند براي  شما : براي  کساني  که  از خدا و روز  قيامت ، مي  ترسند  و هر که  رويگردان  شود ، خدا بي  نياز و ستودني  است
عَسَى اللَّهُ أَن يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِينَ عَادَيْتُم مِّنْهُم مَّوَدَّةً وَاللَّهُ قَدِيرٌ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ شايد خدا ميان  شما و کساني  که  با آنها دشمني  مي  ورزيد دوستي  پديد آورد  خدا قادر است  و خدا آمرزنده  و مهربان  است
لَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُم مِّن دِيَارِكُمْ أَن تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ خدا شما را از نيکي  کردن  و عدالت  ورزيدن  با آنان  که  با شما در دين ، نجنگيده  اند و از سرزمينتان  بيرون  نرانده  اند ، باز نمي  دارد  خدا  کساني  راکه  به  عدالت  رفتار مي  کنند دوست  دارد
إِنَّمَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ قَاتَلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَأَخْرَجُوكُم مِّن دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوا عَلَى إِخْرَاجِكُمْ أَن تَوَلَّوْهُمْ وَمَن يَتَوَلَّهُمْ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ جز اين  نيست  که  خدا از دوستي  ورزيدن  با کساني  که  با شما در دين   جنگيده اند و از سرزمين  خود بيرونتان  رانده  اند يا در بيرون  راندنتان   همدستي  کرده  اند شما را باز دارد  و هر که  با آنها دوستي  ورزد از  ستمکاران  خواهد بود.
بسياري از مفسّرين گفته اند که سبب نزول اين آيات کريمه داستان حاطب بن ابي بلتعه است. هنگامي که پيامبر درصدد غزوه فتح بود. حاطب به بعضي از مشرکين مکّه نامه اي نوشت و به آن ها خبر داد که پيامبر(ص) به سوي آن ها حرکت کرده است. حاطب مي خواست با  اين کار توّجه و حمايت آن ها را جلب نمايد. و اين کارش را از روي نفاق يا ترديد داشتندر مباني اسلام انجام نداد.
او اين نامه را به دست زني داد تا آن را به مکه برساند. پيامبر (ص) از ماجراي حاطبه با خبر گرديد و قبل از آن که آن زن به مکه برسد کساني را فرستاد و نامه را از آن زن بازگرفتند و حاطب را مورد سرزنش قرار داد امّا او  عذري پيش آورد کرد که پيامبر(ص) آن را پذيرفت.
در اين آيات به شدّت از دوستي کردن با کافران و مشرکان نهي شده و بيان شده است که دوستي با آن ها با ايمان تضاد دارد و با آئين ابراهيم عليه الصلاة والسلام مخالف  است. نيز برخلاف عقل و خرد است، 