ت  هاي زياد و گناهان بزرگ از قبيل شرک و غيره شده اند، چنين کساني در دنيا گمراه هستند و از علم و عملي که آن ها را از عذاب نجات مي دهد دور مي باشند و روز قيامت در عذاب دردناک و در آتشي که در اجسامشان شعله ور مي گردد و به دل هايشان مي رسد خواهند بود.
« يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ» روزي که بر چهره هايشان که شريف ترين عضو آن هاست و بيش تر از ديگر اعضا درد مي گيرد در دوزخ کشيده مي شوند، و اين گونه خوار مي گردند . و به آن ها گفته مي شود:« ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ» درد و رنج و خشم و شعله هاي آتش دوزخ را بچشيد.
« إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ» ما هر چيزي را به اندازه مقّرر آفريده ايم . و اين شامل همه مخلوقات و دنياي بالا و پايين مي شود. همه اين ها را خداوند به تنهايي آفريده است و آفريننده اي ديگر ندارند و هيچ کس در آفرينش آن مشارکتي نداشته است.
خداوند آفريده ها را طبق نقشه اي که از پيش علم و قلمش بر آن رفته است در وقت و زمان مشخّص و به اندازه و مقدار معلوم و همراه با همه صفت هايي که دارند آفريده است . و اين کار براي خداوند آسان است. بنابراين فرمود:« وَمَا أَمْرُنَا إِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ» فرمان ما جز يک کلمه نيست، مانند چشم به هم زدني پس هرگاه خداوند چيزي به آن مي گويد: باش! پس مي شود، همانند به هم زدن چشم که بي هيچ ممانعت و بدون هيچ سختي  انجام مي گيرد.
« وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا أَشْيَاعَكُمْ» و همانا کساني را که پيش از شما بوده و کارهاي شما را کرده و همانند شما پيامبران را تکذيب کرده اند هلاک و نابود کرده ايم. « فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ» پس آيا پند پذيري هست تا بداند که سنت و شيوه الهي در مورد گذشتگان و آيندگان يکي است؟! و همان طور که حکمت او اقتضا نموده تا آن بدکاران را هلاک کند اين ها هم مثل آن ها هستند و بين دو گروه هيچ فرقي نيست.
« وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ» و هر کار نيک و بدي که انجام داده اند در کتاب هاي تقديري نوشته شده است. « وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ» و هر کوچک و بزرگي مکتوب مي باشد. و اين حقيقت تقدير و قضا است؛ خداوند هر چيزي را دانسته و نزد خودش در لوح محفوظ نگاشته و ثبت  کرده است. پس هر آن چه خدا بخواهد مي شود و هر آن چه نخواهد نمي شود و هر آن چه که به انسان مي رسد امکان نداشته که به او نرسد و هر آن چه که به  انسان رسيده امکان نداشته که به او اصابت نکند.
« إِنَّ الْمُتَّقِينَ» کساني که با انجام اوامر الهي و ترک نواهي او از خدا پروا داشته اند و از شرک و گناهان کبيره و صغيره پرهيز کرده اند « فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ» در باغ هاي پر ناز و نعمت بهشت و در کنار جويبارها هستند؛ بهشتي که در آن نعمت هايي است که هيچ چشمي همانند آن را نديده و هيچ گوشي آن را نشنيده و به دل و تصور هيچ انساني خطور نکرده است؛ نعمت هايي از قبيل درختان شکوفا با ميوه هاي رسيده و نهرهاي روان و قصرها و کاخ هاي بلند و منازل زيبا و خوردني ها و نوشيدني هاي لذيذ و گوارا و حورهاي بهشتي و باغچه هاي زيبا و رضامندي خداوند و دستيابي به قرب و نزديکي او . بنابراين فرمود:« فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍ مُّقْتَدِرٍ» آنان در مقام و منزلتي راستين نزد فرمانروايي توانا قرار مي گيرند. و ديگر از آن چه پروردگارشان از جود خودش به آن ها عطا مي کند مپرس. خداوند ما را از زمره آنان بگرداند و از خيري که نزد اوست به سبب شّر و بدي هايمان محروم نسازد.
پايان تفسير سوره ي قمر<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1750.txt">آيه 13-1</a><a class="text" href="w:text:1751.txt">آيه 16-14</a><a class="text" href="w:text:1752.txt">آيه 18-17</a><a class="text" href="w:text:1753.txt">آيه 23-19</a><a class="text" href="w:text:1754.txt">آيه 25-24</a><a class="text" href="w:text:1755.txt">آيه 28-26</a><a class="text" href="w:text:1756.txt">آيه 30-29</a><a class="text" href="w:text:1757.txt">آيه 32-31</a><a class="text" href="w:text:1758.txt">آيه 36-35</a><a class="text" href="w:text:1759.txt">آيه 40-37</a><a class="text" href="w:text:1760.txt">آيه 42-41</a><a class="text" href="w:text:1761.txt">آيه 45-43</a><a class="text" href="w:text:1762.txt">آيه 65-46</a><a class="text" href="w:text:1763.txt">آيه 78-66</a></body></html>الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ، کسانی که می گویند: « پروردگارا! ما ایمان آورده ایم ، پس گناهان ما را بیامرز و ما را از عذاب آتش دور بدار.»
الصَّابِرِينَ وَالصَّادِقِينَ وَالْقَانِتِينَ وَالْمُنفِقِينَ وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالأَسْحَار، اینانند صبر کنندگان و راستگویان و مداومان بر طاعت خداوند و انفاق کنندگان و آمرزش طلبان در سحرگاهان.
راسخان در علم و کسانی که اهل علم و ایمان هستند، با ایمان خودشان به پروردگارشان متوسل می شوند، تا گناهانشان را بیامرزد، و آنها را از عذاب جهنم نجات دهد. ایمان و عمل صالح وسیله ای است که خداوند دوست دارد بنده با استفاده از آن به پروردگارش متوسل شود، تا از نعمت هایش را از طریق دادن پاداش و دور کردن عذاب بر وی کامل بگرداند.
سپس خداوند آنان را به زیباترین صفات توصیف نمود؛ آنان را به «صبر» متصف گرداند؛ صبری که عبارت است از باز داشتن نفس بر آنچه که خداوند آن را دوست دارد، و در این کار رضایت و خشنودی او را طلب کند. پس آنان بر طاعت خداوند صبر می نمایند و بر عدم ارتکاب معاصی او صبر می کنند، و نیز بر تحمل تقدیرات دردناک خداوند صبر پیشه می نمایند. و آنان را به صفت «راستگویی» متصف نمود، که به معنی درست بودن ظاهر و باطن، و داشتن تصمیم راستین برای در پیش گرفتن راه راست است.
و آنها را به « قنوت» متصف کرد، که به معنی مداومت بر طاعت خدا، همراه با فروتنی و خشوع است. نیز آنان را به «صرف اموال در راههای خیر» توصیف نمود، چرا که مالهایشان را در راه خیر و به فقرا و نیازمندان انفاق می کنند. و آنان را به طلب مغفرت به ویژه در سحرگاه توصیف نمود، چرا که آنان نماز را تا وقت سحر طولانی نموده، سپس از خدا آمرزش می طلبند.مکي و 78آيه است.
بسم الله الرحمن الرحيم
آيه ي 13-1:
الرَّحْمَنُ خداي  رحمان
عَلَّمَ الْقُرْآنَ قرآن  را تعليم  داد
خَلَقَ الْإِنسَانَ، انسان  را بيافريد
عَلَّمَهُ الْبَيَانَ به  او گفتن  آموخت
الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ آفتاب  و ماه  به  حسابي  مقرر در حرکتند
وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ و گياه  و درخت  سجده  اش  مي  کنند
وَالسَّمَاء رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ آسمان  را برافراخت  و ترازو را بر نهاد
أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزَانِ تا در ترازو تجاوز مکنيد
وَأَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيزَانَ وزن  کردن  را به  عدالت  رعايت  کنيد و کم  فروشي  مکنيد
وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ زمين  را براي ، مردم  قرار داد
فِيهَا فَاكِهَةٌ وَالنَّخْلُ ذَاتُ الْأَكْمَامِ در آن  ميوه  هاست  و نخلها ، با خوشه  هايي  که  در غلافند
وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّيْحَانُ و دانه  هايي  که  همراه  با کاهند 