 را گرفتار کرديم و آن ها را در دريا انداختيم و او سرکش و گناه کار بود. پس خداوند او را با تمام قدرت به عذاب گرفتار کرد.وَفِي عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ و نيز عبرتي  است  در قوم  عاد آنگاه  که  باد عقيم  را بر آنها فرستاديم.
مَا تَذَرُ مِن شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ بر هيچ  چيز نوزيد مگر آنکه  چون  استخواني  پوسيده  اش  بر جاي  نهاد.
و براي آن ها نشانه و مايه عبرتي است، « في عَادٍ» در قبيله معروف عاد. « إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ» آنگاه که تندباد بي خبر و برکتي بر آنان فرستاديم که هيچ خيري در آن نبود. و اين عذاب وقتي آمد که آن ها پيامبرشان هود  عليه السلام را تکذيب کردند.« مَا تَذَرُ مِن شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ» بر هر چيزي که مي وزيد آن را مانند  استخوان هاي خشک و پودر شده مي گرداند. خداوند آن ها را با وجود قدرت و توانمندي شان هلاک کرد. اين دليلي است بر کمال قدرت و قدرتمندي خداوند که هيچ چيزي او را درمانده نمي کند، و او از کساني که از فرمانش سرپيچي کنند، انتقام خواهد گرفت.إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُم مِّنَ اللّهِ شَيْئًا وَأُولَـئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّار، بی گمان کسانی که کفر ورزیده اند، مالها و  فرزندانشان هرگز آنان را از عذاب خدا نجات نخواهد داد، و آنان افروزینه و سوخت آتش اند.
كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا فَأَخَذَهُمُ اللّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَاللّهُ شَدِيدُ الْعِقَابِ، مانند رفتار و کردار آل فرعون و کسانی که پیش از آنها بودند، آیات ما را تکذیب کردند، پس خداوند آنها را به سبب گناهانشان گرفت، و خداوند سخت  کیفر  است.
خداوند از روز قیامت یاد کرد و بیان نمود تمام کسانی که به خدا کفر ورزیده ، و پیامبران خدا را دروغگو نامیده اند حتما باید وارد جهنم شوند، و مالها و فرزندانشان نمی تواند آنها را از عذاب خدا نجات دهد، و آنها در دنیا به سزا و عقوبتی گرفتار می شوند که فرعون و سایر امت هایی که آیات خدا را تکذیب کردند بدان گرفتار شدند: « فَأَخَذَهُمُ اللّهُ بِذُنُوبِهِمْ» پس زنهار که سزای خدا را ساده انگارید، چرا که کفر و تکذیب در نظرتان آسان جلوه گر خواهد شد.وَفِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ و نيز عبرتي  است  در قوم  ثمود آنگاه  که  به  آنها گفته  شد : تا زماني   چندبرخوردار شويد.
فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ آنان  از فرمان  پروردگارشان  سرباز زدند و همچنان  که  مي  نگريستند صاعقه   فروگرفتشان.
فَمَا اسْتَطَاعُوا مِن قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنتَصِرِينَ ايستادن  نتوانستند و ياراي  انتقام  نداشتند.
« وَفِِي ثَمُودَ» و در قوم ثمود نشانه بزرگي است، آن گاه که خداوند صالح عليه السلام را به سوي آنان فرستاد و او را تکذيب کردند و با او مخالفت ورزيدند، و خداوند شتر را به عنوان نشانه اي راهنما و روشنگر برايش پديد آورد، امّا اين نشانه جز سرکشي و گريز چيزي به آنان نيفزود.« إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ؛ فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ» آن گاه که به آنان گفته شد: تا مدّتي بهره مند شويد. پس آنان از فرمان پروردگارشان سرپيچي کردند آن گاه صداي بزرگ و مرگبار صاعقه آن ها را فرا گرفت و با چشمان خود به عذابشان نگاه مي کردند.
« وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ» آن ها نتوانستند برخيزند و خود را از عذاب نجات بدهند. « وَمَا كَانُوا مُنتَصِرِينَ» و نتوانستند خود را ياري نمايند.وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ و از پيش  قوم  نوح  را فرو، گرفتيم  ، که  قومي  نافرمان  بودند.
هم چنين وقتي که قوم نوح، نوح عليه السلام را تکذيب کردند و از فرمان خدا سرپيچي نمودند خداوند آنان را هلاک کرد و از آسمان آب فراواني بر آن ها فرو فرستاد و همه آنان را هلاک ساخت و از کافران کسي را بر جاي نگذاشت. و اين عادت و سنّت خدا درباره کساني است که از فرمان او سرپيچي مي کنند.وَالسَّمَاء بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ؛ و آسمان  را به  نيرو برافراشتيم  و حقا که  ما تواناييم.
وَالْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ و زمين  را گسترديم  ، و چه  نيکو گسترندگانيم.
وَمِن كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ و از هر چيز جفتي  بيافريده  ايم  ، باشد که  عبرت  گيريد.
فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ؛ پس  به  سوي  خداوند بگريزيد من  شما را از جانب  او بيم  دهنده  اي  آشکارم.
وَلَا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ إِنِّي لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ و با خداي  يکتا خداي  ديگري  را مپرستيد  من  شما را از جانب  او بيم  مي   دهم.
خداوند با بيان قدرت بزرگش مي فرمايد: « وَالسَّمَاء بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ» و آسمان را با توانمندي بنا نموده و آن را محکم کرده و آن را سقفي براي زمين و آن چه روي زمين است قرار داده  ايم. « وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ» و ما همواره گوشه و کرانه هاي آن را وسعت مي بخشيم. و روزي را براي بندگان خود گشاده و فراوان مي داريم، که هيچ جنبنده اي در دل صحراها و قعر درياها و گوشه هاي جهان نيست مگر اين که به اندازه کافي به آن روزي مي رسد. و خداوند از احسان خويش آن قدر به او مي دهد که او را بي نياز سازد. پس پاک است خداوندي که بخشش او همه مخلوقات را فرا گرفته است. و خجسته است خداوندي که رحمت او همه آفريده ها را فرا گرفته است.
« وَالْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا» و زمين را بستري براي خلق قرار داده ايم که مي توانند در آن خانه بسازند و درخت بکارند و کشاورزي کنند و بنشينند. و راه هايي در آن قرار داده ايم که مي توانند به وسيله آن به مقاصد خود برسند و منافعشان را در زمين تامين نمايند. و از آن جا که بستر و فرش ممکن است از جهتي قابل استفاده و مناسب باشد. و از جهتي نامناسب، خداوند خبر داد که آن را به بهترين صورت گسترده است، و خود را بر اين چيز ستوده و فرمود:« فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ» و چه نيک گسترانيده ايم، خدايي که آن چه رحمت و رحمتش اقتضا نموده براي بندگانش گسترانده است!
« وَمِن كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ» و از هر حيواني دو نوع نر و ماده آفريديم، « لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ» تا نعمت هاي خداوند را که به شما ارزاني داشته ياد آوريد. و چنين مقّدر نموده هر حيواني داراي نر و ماده باشد. و حکمت الهي را به ياد آوريد که نر و ماده بودن را سبب بقاي همه حيوانات گردانده است تا به پرورش دادن و تربيت آن بپردازيد و در نتيجه منافع فراواني برايتان به دست آيد.
وقتي بندگان را به انديشيدن در نشانه هايش 