تْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ، خداوند هیچ کس را جز به اندازه توانش مکلف نمی کند، هر کار نیکی که انجام دهد به سود خود کرده، و هرکار بدی که انجام دهد به زیان خود کرده است. پروردگارا! اگر فراموش کردیم یا به خطا رفتیم، ما را مگیر. پروردگارا! بار سنگین بر ما مگذار آن چنان که بر کسانی که پیش از ما بودند گذاشته ای . پروردگارا! آنچه تاب و توانش را نداریم بر دوش ما مگذار و از ما درگذر، و ما را بیامرز، و بر ما رحم فرما، تو سرور ما هستی، پس ما را بر قوم کافران پیروز گردان.
از پیامبر (ص) روایت است که هرکس این دو آیه را در شب بخواند او را کافی است، یعنی او را در مقابل بدیها مصون می داردو این به خاطر مفاهیم بزرگی است که این دو آیه در بردارند. زیرا خداوند در آغاز این سوره ، مردم را به ایما آوردن به  همه اصولش دستور داده  است: « قُولُو ءَاَمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَینَآ» بگویید: به خدا و آنچه بر ما نازل شده است ایمان آوردیم. خداوند در این آیه خبر داده است که پیامبر و مومنانی که همراه او هستند به این اصول والا و به همه پیامبران و همه  کتابهای آسمانی ایمان دارند، و همانند کسانی عمل نمی کنند که به پاره ای از آن ایمان آوردند و به پاره ای از آن کفر ورزیدند؛ مانند منحرفین ادیان تحریف شده.
و نام بردن از مومنان همراه با پیامبر (ص)  و اینکه همه به آنچه که از سوی پروردگار نازل شده است ایمان دارند، شرافت و افتخار بزرگی برای آنان است . نیز بیانگر آن است که پیامبر (ص) در خطاب شرعی خود و انجام کامل اوامر و نواهی الهی با مومنان شریک است، و از همه مومنان، بلکه از همه پیامبران در ایمان آوردن و ایفای حقوق پیشی گرفته، و از همه بالاتر است. 
« وَ قاَلُوا سَمِعناَ وَأَطَعناَ» این بیانگر آن است که مومنان همه آنچه را که پیامبر (ص) از کتاب و سنت آورده است با گوش دل شنیدند و در برابر آن تسلیم شدند . و مفهوم این بخش از آیه این است که آنها در انجام فرامین کتاب و سنت با تضرّع و زاری از خداوند یاری طلب می کنند، و اینکه خداوند کوتاهی هایی که در انجام واجبات از آنان سر زده و کارهای حرامی را که مرتکب شده اند می آمرزد. آنان تمامی این درخواست نافع را با تضرع و زاری از خداوند طلب می کنند.
و خداوند دعای آنها را بر زبان پیامبرش (ص) پاسخ داد و فرمود: « قَد فَعَلتُ» چنین کردم و دعای شما را پذیرفتم. پس این دعاها از آحاد مومنین پذیرفته می شود، به شرطی که مانعی در میان نباشد. و خداوند آنها را در حالت اشتباه و فراموشی مواخذه نمی کند، و خداوند شریعت خود را برای آنان بی نهایت آسان نموده  است، و چیزهای دشوار و آنچه از توانایی آنان بیرون است از قبیل مشقت ها و کارهای دشوار و قید و بندهایی که بر گذشتگان تحمیل کرده بود بر دوش آنها نگذاشته، و آنها را بخشیده و بر آنان رحم فرموده، و آنان را بر جمعیت  کافران پیروز گردانده است.
پس خداوند را به اسماء و صفاتش و به آنچه از پایبندی به دینش بر ما ارزانی نموده است، می خوانیم، و از او مسئلت می نماییم که این امور را برای ما محقق نماید، و آنچه را که بر زبان پیامبرش به ما وعده داده است عملی نماید، و حالات مومنان را اصلاح گرداند.
و از این جا قاعده « آسانگیری و نفی عسر و حرج در همه امور دین» و قاعده « عدم مواخذه به سبب فراموشی و اشتباه در عبادات و حقوق خداوند متعال » استنباط می شود.
و همچنین از این آیه استنباط می گردد که فراموشی یا اشتباه در مورد حقوق مردم گناه محسوب نشده و فرد بر آن نکوهش نمی شود. اما چنانچه بر اثر خطا و نسیان جان و مال مردم تلف شود، فرد فراموش کار یا خطا کار باید آنرا جبران نماید چرا که در دایره « اتلاف ناحق» قرار می گیرد و باید عوض یا دیه آن پرداخت گردد.
تفسیر سوره ی بقره تمام شد. پس حمد و ثنا برای خدا و درود و سلام بر محمد مصطفی(ص)مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيهَا أَنْهَارٌ مِّن مَّاء غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِن لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى وَلَهُمْ فِيهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاء حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءهُمْ وصف  بهشتي  که  به  پرهيزگاران  وعده  داده  شده  اين  است  که  در آن  نهرهايي ، است  از آبهايي  تغيير ناپذير و نهرهايي  از شيري  که  طعمش  دگرگون  نمي  شود ونهرهايي  از شراب  که  آشامندگان  از آن  لذت  مي  برند و نهرهايي  از عسل   مصفي   و در آنجا هر گونه  ميوه  که  بخواهند هست  و نيز آمرزش   پروردگارشان  آيا بهشتيان  همانند کساني  هستند که  در آتش  جاودانه  اند و  آنان  را از آبي جوشان  مي  آشامانند چنان  که  روده  هايشان  تکه  تکه  مي  شود.
« مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ» ويژگي بهشتي که به پرهيزگاران وعده داده شده است، بهشتي که خداوند براي آن دسته از بندگانش مهيا کرده که از ناخشنودي او پرهيز ورزيده و از رضايت او پيروي نموده اند چنين است که « فِيهَا أَنْهَارٌ مِّن مَّاء غَيْرِ آسِنٍ» در آن رودبارهايي است که آبش نگنديده و بدبو نگشته است . يعني آب آن تغيير نمي کند، بدين صورت که بدبو يا تيره شود، بلکه صاف ترين و زلال ترين و خوشبوترين و گوارارترين آب است.« وَأَنْهَارٌ مِن لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ» و رودبارهايي از شيري است که مزّه آن با ترش شدن و غيره تغيير نکرده است. « وَأَنْهَارٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ» و رودبارهايي از شرابي است که نوشندگان از نوشيدن آن لذّت فراواني مي برند و مانند شراب دنيا نيست که طعم آن خوب نيست و انسان را دچار سردرد مي کند و عقل را مختل مي نمايد. « وَأَنْهَارٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى» و رودبارهايي از عسل  ناب است که از موم و ديگر آلودگي هاي آن پاک است. « وَلَهُمْ فِيهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ» و در آن جا آنان هرگونه ميوه اي دارند از قبيل خرما و  انگور و سيب و انار و انجير و ليمو و ديگر چيزهايي که در دنيا نظير و همانندي ندارند. پس اين امور دوست داشتني و مطلوب برايشان حاصل است. سپس فرمود:« وَمَغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ» و آمرزشي از سوي پروردگارشان که به وسيله ي آن، آن چه مايه ي هراس است از آن ها دور مي گردد. پس آيا اينها بهترند يا کساني که « خَالِدٌ فِي النَّارِ» در آتش گرم و سوزان که عذاب آن چند برابر عذاب دنياست است جاودانه هستند؟« وَسُقُوا مَاء حَمِيمًا» و در دوزخ آب بسيار داغ به آن ها نوشانده مي شود. « فَقَطَّعَ أَمْعَا