آوردند به پيامبر فرا خواندند و گفتند:« يَا قَوْمَنَا أَجِيبُوا دَاعِيَ اللَّهِ» اي قوم ما! سخنان دعوتگر الهي را بپذيريد. يعن کسي را اجابت کنيد که جز به سوي پروردگارش دعوت نمي کند و او شما را به هدفي از اهداف شخصي اش دعوت نمي کند و شما را به  هواپرستي فرا نمي خواند، بلکه فقط شما را به سوي پروردگارتان دعوت مي کند تا پروردگارتان به شما پاداش دهد و هر شر و امر ناخوشايندي را از شما دور نمايد. بنابراين گفتند:« وَآمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُجِرْكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ» و به او ايمان بياوريد تا داوند گناهانتان را بيامرزد و شما را از عذاب دردناک در امان دارد. 
و وقتي آن ها را از عذاب دردناک در پناه خويش محفوظ بدارد پس آن جا جز نعمت چيز ديگري وجود ندارد. اين پاداش کسي است که دعوت دعوتگر الهي را بپذيرد.
« وَمَن لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ» و هرکس دعوت دعوتگر الهي را نپذيرد در زمين راه  گريزي ندارد، چرا که خداوند بر هر چيزي تواناست و هيچ گزيزنده اي از دست او در نمي رود و هيچ کسي بر او چيره نمي شود. « وَلَيْسَ لَهُ مِن دُونِهِ أَولِيَاء أُوْلَئِكَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ» و کسي که دعوتگر الهي را اجابت نکند در برابر خداوند دوستان و ياوراني ندارد، و اينان در گمراهي آشکارند، و چه  گمراهي بالاتر از گمراهي  کسي است که پيامبران او را فرا خوانده اند و هشدارها به وسيله آيات و نشانه هاي روشنگر و حجّت هاي متواتر به او رسيده باشد امّا همچنان روي بگرداند و  استکبار ورزد؟! لِّلَّهِ ما فِي السَّمَاواتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَإِن تُبْدُواْ مَا فِي أَنفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُم بِهِ اللّهُ فَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاء وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاء وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ، آنچه در آسمانها و زمین است از آن خداست، و اگر آنچه را در دل دارید آشکار کنید یا آن را را پنهان نمایید خداوند شما را بر آن محاسبه می کند، پس هرکس را که بخواهد می آمرزد، و هرکس را که بخواهد عذاب می دهد، و خداوند بر هر چیزی تواناست.
خداوند از فرمانروایی فراگیر خود بر اهل آسمانها و زمین ، و احاطه عملش به آنچه بندگان آشکار می کنند، و آنچه در دلهای خودشان پنهان می دارند، خبر داده و می فرماید: « آنها را بر آنچه آشکار می کنند و آنچه در دلهایشان است محاسبه می کند، و هرکس را که بخواهد می آمرزد، و آن کسی است که به سوی خدا باز می گردد، و توبه می کند. « إِنَّهُ کَانَ لِلأَوَّبِینَ غَفُورا» و او کسانی را که به سویش باز می گردند می آمرزد. و هرکس را که بخواهد عذاب می دهد، و آن کسی است که بخواهد عذاب می دهد، و آن کسی است که در باطن و ظاهر بر گناهانش اصرار می ورزد.
این آیه با احادیثی که در این مورد وارد شده اند مبنی بر این که آدمی به سبب آنچه در دل نگه می دارد تا آن را انجام ندهد، و یا آن را بر زبان نیاورد مواخذه نمی شود، مخالف نیست، زیرا منظور از آن چیزهایی است که بر دل انسان خطور می کند، اما تبدیل به خصلت وی نشده و تصمیم قطعی بر انجا آن کارها را نگرفته است. در اینجا منظور تصمیم های قطعی و حالت های ثابت خوب و بد در وجود انسان می باشد، بنابراین فرمود: « مَا فِی أَنفُسِکُم» یعنی تصمیم ها و حالاتی که در وجود انسان ثابت و پا برجا هستند . و خداوند خبر داده است که او « عَلَی کُلّ شَیءِ قَدیِرُ» بر هر چیزی تواناست، پس ، کمال قدرت او در این است که بندگان را محاسبه کند، و به آنها پاداش یا سزایی بدهد که سزاوار آن هستند.أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَى بَلَى إِنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ آيا نمي  بينند که  خداي  يکتاست  آن  که  آسمانها و زمين  را بيافريد و در  آفريدن  آنها در نماند  او مي  تواند مردگان  را زنده  کند  بلي  او بر هر  کاري  تواناست.
در اينجا خداوند بر زنده گرداندن مردم پس از مرگ به چيزي استدلال کرده است که از زنده کردن مردگان مهم تر است و آن اين که خداوندي که آسمان ها و زمين را با وجود بزرگي و گستردگي و استواريشان آفريده است بدون اين که کم دقتي کرده ودر آفرينش آن ها خسته و درمانده شده باشد، پس چگونه او  از دوباره زنده کردنتان پس از مردنتان خسته و درمانده مي شود در حالي که او بر هر کاري تواناست؟!وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَلَيْسَ هَذَا بِالْحَقِّ قَالُوا بَلَى وَرَبِّنَا قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ روزي  که  کافران  به  آتش  عرضه  شوند : آيا اين  حقيقت  نيست  ? گويند :  بلي ،، به  پروردگارمان  سوگند  گويد : به  خاطر کفري  که  مي  ورزيده  ايد ،  اينک عذاب  را بچشيد
فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُوْلُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِل لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا سَاعَةً مِّن نَّهَارٍ بَلَاغٌ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ پس  پايداري  کن  ، همچنان  که  پيامبران  اولوالعزم  پايداري  کرده  بودند ودر عقوبتشان  شتاب  مکن   آن  روز که  آن  وعده  اي  را که  به  آنها داده  شده  بنگرند ، پندارند که  جز به  قدر ساعتي  از روز در گور درنگ  نکرده  اند  اين تبليغ  رسالت  است   آيا جز نافرمانان  به  هلاکت  مي  رسند ?
خداوند از حالت هولناک و زشت کافران بدانگاه که در کنار دوزخي گرد آورده مي شوند که آن را دروغ مي  انگاشتند خبر مي دهد و آن ها در آن جا مورد نکوهش  قرار مي گيرند و به آنان گفته مي شود:« أَلَيْسَ هَذَا بِالْحَقِّ» آيا اين حقيقت ندارد؟ شما در آن حاضر شده ايد و آشکارا آن را مشاهده مي کنيد. « قَالُوا بَلَى وَرَبِّنَا» مي گويند: بلي، سوگند به پروردگارمان، پس آن ها به گناهشان اعتراف مي کنند و دروغشان آشکار مي گردد.« قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ» خداوند به آنان مي فرمايد: به سزاي آن که کفر مي ورزيديد عذاب را بچشيد. يعني عذابي که هميشگي و همراهتان است، همان طور که کفر ورزيدن صفت هميشگي ِ شما بود.
سپس خداوند به پيامبرش فرمان داد تا در برابر اذيت و آزار کساني که او را دروغگو مي انگارند و با او دشمني مي ورزند شکيبايي کند و همواره آن ها را به سوي خداوند دعوت نمايد و به صبر و شکيبايي پيامبران اولوالعزم که سرداران انسان ها هستند و داراي همّت هاي بلند و عزم راسخ و شکيبايي بزرگ و يقين کامل بوده اند اقتدا نمايد و از آن ها الگوبرداري کند، چون آن ها شايسته ترين الگو براي او هستند و بايد راه آن ها را در پيش گيرد و در پرتو نشانه هاي روشنِ آنان راهياب گردد. پيامبر(ص) دستور پروردگارش را اطاعت کرد و چنان صبر و شکيبايي از خود نشان داد که هيچ پيامبري پيش از او آن بردباري را نداشته است و دشمنا همه يک پارچه در برابر او قرار گرفتند و با 