ِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ، خداوند ربا را تباه می سازد، و صدقات را افزایش می دهد، و خداوند هیچ ناسپاسِ گناهکاری را دوست ندارد.
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَآتَوُاْ الزَّكَاةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ 
هُمْ يَحْزَنُونَ ، بی گمان کسانی که ایمان آورده  و کارهای شایسته انجام داده و نماز را بر پا داشته و زکات پرداخته اند پاداششان نزد پروردگارشان است، و نه ترسی بر آنهاست و نه اندوهگین می شوند
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَذَرُواْ مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبَا إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ، ای کسانی که ایمان آورده اید! از خدا بترسید و باقی مانده ربا را رها کنید اگر شما مومن هستید.
فَإِن لَّمْ تَفْعَلُواْ فَأْذَنُواْ بِحَرْبٍ مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ وَإِن تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُؤُوسُ أَمْوَالِكُمْ لاَ تَظْلِمُونَ وَلاَ تُظْلَمُونَ، و اگر چنین نکردید بدانید که به جنگ با خدا و پیامبرش برخاسته اید، و اگر توبه کردید، سرمایه هایتان از آن خودتان است، نه ستم می کنید و بر شما ستم می شود.
وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَى مَيْسَرَةٍ وَأَن تَصَدَّقُواْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُون، و اگر بدهکارتان تنگدست بود، تا فرا رسیدن گشایش، مهلت داده می شود، و اگر ببخ شید برایتان بهتر است اگر می دانید
وَاتَّقُواْ يَوْمًا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللّهِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ، و از روزی بترسید که در آن روز به سوی خدا بازگردانده می شوید، سپس هرکس هر آنچه را که کسب کرده است به صورت کامل دریافت می کند و بر آنان ستم نمی شود.
وقتی که خداوند از حالت انفاق کنندگان و پاداش آنها از جانب خود، و خوبیهایی که به آنان می دهد، و اینکه گناهانشان را دور می نماید سخن گفت، به دنبال آن به بیان حال ستمکاران رباخوار و کسانی که معاملات ناشایسته انجام می دهند، پرداخت و خبر داد که آنها برحسب کارهایشان مجازات می شوند، پس همانطور که در دنیا مانند دیوانه ها به دنبال درآمدهای ناپاک بودند، به سزای این کار ، در برزخ و قیامت از قبرهایشان بر نمی خیزند مگر مانند کسی که دچار دیوانگی شده است. و در روز رستاخیز و حشر نمی ایستند و بر نمی خیزند، « إِلاَّ كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ» مگر مانند کسی که شیطان او را آشفته و دیوانه ساخته است.
و این سزای رباخواری آنها و سزای آن است که آشکارا می گفتند: « إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا» خرید و فروش صرفا مانند ربا است، پس آنها بر جسارت و بی شرمی آنچه را خداوند حلال کرده و آنچه را که حرام کرده بود مشابه می دانستند با  این قیاس غلط ربا را جایز و مشروع قلمداد می کردند.سپس خداوند عقوبت و سزای رباخواری و دیگران را بیان نمود و فرمود: « فَمَن جَاءهُ مَوْعِظَةٌ» هشدار و نوید درهم آمیخته اند. یعنی هرکس از جانب خدا اندرزی به وی رسد، « فَانتَهَىَ» و از رباخواری باز آید، « فَلَهُ مَا سَلَفَ» آنچه در گذشته  بدست آورده است از قبیل آنچه که بر انجامش جرأت پیدا کرده و از آن توبه نموده است از آن اوست، « وَأَمْرُهُ إِلَى اللّهِ» و خداوند آینده او را می داند، پس اگر همچنان بر توبه اش ماندگار باشد، خداوند پاداش نیکوکاران را ضایع نمی کند. « وَمَنْ عَادَ» و هرکس پس از تذکر و هشدار خداوند، به رباخواری باز آید،« فَأُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ » این آیه اشاره می نماید که ربا سبب وارد شدن به جهنم و جاودانگی در آن است، و این به خاطر زشتی و قباحت رباست.
و رباخوار برای همیشه در جهنم خواهد بود، مگر اینکه ایمانش مانع جاودانه ماندن وی در جهنم گردد.
و این حکم از جمله احکامی است که بر وجود شرایط و اقتضای موانع آن موقوف است. و خوارج نمی توانند از این آیه و دیگر آیات در راستای اثبات ایده و نظر خود خودداری کنند. واجب است که به تمام نصوص کتاب و سنت ایمان داشته باشیم، و باید به نصوص متواتری که وارد شده اند مبنی بر این که هر کس به اندازه دانه خردلی در قلبش ایمان وجود داشته باشد از جهنم بیرون می رود، ایمان داشته و معتقد باشیم که این گناهان به شرطی که از آن توبه نکند باعث داخل شدن به جهنم می شوند.
سپس خداوند متعال خبر می دهد که درآمد رباخواران را افزایش می دهد، برعکس آنچه به ذهن بسیاری از مردم خطور می کند مبنی بر اینکه انفاق و بخشش، مال را کم می نماید و ربا آن را می افزاید، زیرا روزی و افزون شدن آن از جانب خداوند متعال است و چیزی که نزد خداوند است جز با طاعت خداوند و فرمان بردن از دستور او به دست نمی آید، پس کسی که بر خوردن سود و ربا جرات پیدا کند، خداوند او را به هدفش نخواهد رساند، و این با تجربه م شاهه شده است.«  وَمَن أَصدَقُ مِن اللَّهِ قیلَاَ » و سخن چه کسی از سخن خداوند راست تر است. « لاَ يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ» و کفار اثیم کسی است که نعمت خدا و احسان پروردگارش را انکار نموده و ناسپاسی می کند و به خاطر اصرار و رزیدنش بر گناهانش انکار می گردد.  مفهوم آیه بیانگر آن است که خداوند هرکس را که سپاسگزار باشد و از گناهانش توبه کند، دوست می دارد.
سپس این آیه را در میان آیات ربا قرار داد: « إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَآتَوُاْ الزَّكَاةَ» که بیانگر آن است که بزرگترین سبب برای پرهیز از آنچه خداوند حرام کرده است از قبیل کسب و معاملات ربوی، کامل کردن ایمان و عمل به مقتضای آن است. به ویژه برپا داشتن نماز، و پرداختن زکات، زیرا نماز، آدمی را از کارهای زشت و منکر باز می دارد ، و زکات ، احسان و نیکوکاری با مردم است و با ربا که ستمی است در حق مردم منافات دارد.
سپس مومنان را مخاطب قرار داده و به آنها دستور می دهد تا از او بترسند، و پس مانده معامله های ربوی را که پیش تر انجام داده اند، رها کنند، و اگر از معامله ربوی دست نکشند، پس آنها به مبارزه با خدا و پیامبرش برخاسته اند. و این بیانگر اوج زشتی و قباحت ریا است ، زیرا پروردگار کسی را که بر آن اصرار می ورزد به جنگِ با خدا و پیامبرش فرا خوانده است.
سپس فرمود: « وَإِن تُبْتُمْ» و اگر از معاملات ربوی توبه کردید، « فَلَكُمْ رُؤُوسُ أَمْوَالِكُمْ لاَ تَظْلِمُونَ وَلاَ تُظْلَمُونَ» اصل سرمایه هایتان از آن شماست، و شما با گرفتن ربا بر مردم ستم نمی کنید،« وَلاَ تُظْلَمُونَ» و با کاسته شدن از سرمایه هایتان، بر شما ستم می شود، پس هرکس از ربا توبه کند، اگر پیش تر معاملات ربوی انجام داده است، آنچه بدست آورده از آن اوست، و کار وی به سوی خدا بر می گردد. و اگر در حال حاضر به انجام معاملات ربوی اقدام کند بر او واجب است که به اصل سرمایه خود اکتفا نماید، و اگر بیش تر از آن برگیرد هما