 نياوردن آنها حسرت مي خورد. پس خدا از اين حالت آگاه است و بر کيفر دادن آنها تواناست. امّا خداوند متعال بردبار است و به بندگان مهلت و فرصت مي دهد تا شايد برگردند و توبه نمايند، بنابراين فرمود:« فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلَامٌ» پس، از آنان روي بگردان و در برابر آزارهايي که با زبان و با کارهايشان به تو مي رسانند از آنان درگذر و آنچه از تو به آنها مي رسد بايد تنها سلام باشد که خردمندان و صاحبان بينش به وسيله ي آن با جاهلان روبرو مي شوند، و پاسخ مي دهند ، زيرا خداوند در مورد بندگان صالحش فرموده است:« وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الجَهِلُونَ قَالُوا سَلَمَاَ» و هرگاه جاهلان به اقتضاي جهالت خود آنان را مورد خطاب قرار دهند، مي گويند: سلام بر شما باد. پيامبر (ص) از فرمان پروردگارش اطاعت کرد و در مقابل اذيت و آزاري که قومش به او مي رساندند راه گذشت و بخشش را درپيش گرفت و در مقابل آنها جز نيکويي و سخن زيبا چيزي ديگر انجام نداد. پس درود و سلام خدا بر کسي باد که خداوند او را با اخلاق بزرگ آراست؛ اخلاقي که او به سبب آن بر اهل آسمان ها و زمين برتري يافت و به وسيله آن از ستارگان مقامش فراتر رفت. « فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ» پس آنها زشتي گناهان و سرانجام جرمشان را بعدها خواهند دانست. 
پايان تفسير سوره ي زخرف<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1620.txt">آيه 16-1</a><a class="text" href="w:text:1621.txt">آيه 33-17</a><a class="text" href="w:text:1622.txt">آيه 37-34</a><a class="text" href="w:text:1623.txt">آيه 42-38</a><a class="text" href="w:text:1624.txt">آيه 50-43</a><a class="text" href="w:text:1625.txt">آيه 59-51</a></body></html>لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَاهُمْ وَلَـكِنَّ اللّهَ يَهْدِي مَن يَشَاء وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ فَلأنفُسِكُمْ وَمَا تُنفِقُونَ إِلاَّ ابْتِغَاء وَجْهِ اللّهِ وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ ، هدایت آنها بر تو لازم نیست بلکه خداوند هرکس را که بخواهد هدایت می نماید و هر آنچه انفاق کنید برای خودتان است. و انفاق نمی کنید مگر برای طلب رضای خدا، و هر چیز خوب و نیکی که انفاق کنید به طور کامل به شما بازگردانده می شود و به شما ستمی نمی شود.
لِلْفُقَرَاء الَّذِينَ أُحصِرُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ لاَ يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًا فِي الأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ أَغْنِيَاء مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُم بِسِيمَاهُمْ لاَ يَسْأَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِيمٌ ، این صدقات برای نیازمندانی است که در راه خدا بازمانده اند و نمی توانند در زمین مسافرت کنند. به علت خویشتن داری و مناعت طبع، نادان آنها را توانگر می پندارد، آنها را از سیمایشان می شناسی، با اصرار چیزی از مردم نمی خواهند. و هرچه از خوبی انفاق کنید خداوند به آن داناست.
الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُون، کسانی که شب و روز و پنهان و آشکار اموال خود را انفاق می کنند پاداششان نزد پروردگارشان است و نه ترسی بر آنهاست، و نه اندوهگین می شوند.
ای پیامبر! وظیفه شما فقط رساندن پیام الهی به گوش مردم و تشویق آنان بر کار خیر و بازداشتن آنها از کار بد است، اما هدایت مردم به دست خداست. و خداوند از مومنان حقیقی و راستین خود خبر می دهد که آنها جز برای طلب رضای خدا و چشمداشت ِ پاداش او اموال خود را انفاق نمی کنند، زیرا ایمانشان آنها را به این کار فرا می خواند، و این چیز خوبی است و سبب تزکیه مومنین است، و به صورت ضمنی آنهار را یادآور می شود که در کارهایشان اخلاص داشته باشند.
و باز خداوند تکرار می نماید که به آنچه آنها انفاق می کنند آگاه است، چون خداوند به آنها اعلام کرده است که نیکی هرچند به اندازه ذره ای هم باشد، نزد وی ضایع نمی شود: « وَإِن تَکُ حَسَنَةَ یُضَعِفهَا وَیُوتِ مِن لَّدنُهُ أَجراً عَظِیمَاَ» و اگر نیکی به اندازه ذرّه ای باشد آن را چندین برابر می نماید، و از جانب خود بر آن پاداشی بزرگ می دهد.
شایسته است صدقه هایتان را به نیازمندانی بدهید که خود را در راه خدا و طاعت الهی وقف کرده اند، و در پی کار و کسب نیستند، یا توانایی کار و کسب را ندارند، و آنها خویشتن داری می نمایند، به گونه ای که هر گاه فرد نادان آنها را ببیند گمان می برد که آنان توانگراند. « لاَ يَسْأَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا» و آنها اصلا از مردم چیزی نمی خواهند و اگر مجبور شوند که چیزی بخواهند، در این زمینه اصرار نمی کنند. پس این گروه از نیازمندان بهترین افراد برای گرفتن صدقات هستند، تا از این طریق نیازهایشان برطرف گردد، و به اهداف خیرشان برسند، و در مسیر خیری که در پیش گرفته اند آنها را یاریگر بوده، و پاداشی باشد بر صبر و استقامتی که دارند و توکلی که به خدا کرده اند.
با وجود این، انفاق و صدقه دادن در راههای خیر و  دادن آن به نیازمندان در هر جا که باشد خوب است و پیش خدا پاداش دارد. بنابراین خداوند متعال فرمود: « کسانی که اموال خود را شب و روز و آشکار و پنهان انفاق می کنند، خداوند آنها را در زیر سایه خود جای می دهد، آن هم در روزی که سایه ای جز سایه او وجود ندارد و خداوند خوبیها را به آنان می بخشد و غم و ترس و ناگواری ها را از آنان دور می نماید. « فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ» یعنی هرکس برحسب اعمالش نزد خداوند بزرگ پاداش می یابد. و این که به طور خاص بیان نمود پاداش آنها نزد پروردگارشان است، بر شرافت این حالت و جایگاه والای آن دلالت می نماید، همان طور که در حدیث صحیح آمده است: « إنَّ العَبدَ لَیَتَصدَّقُ بِالتَّمرَةٍ مِن کَسبٍ طَیِّب فَیَقَبَّلُهَا الجَبَّارٍ بِیَدِهِ فَیُرَبِّیَها لَأحَدِکُم کَمَا یُرَبِّی أحَدُکُم فُلُوَّةُ حَتَّی تَکُونَ مِثلَ الجَبَلِ العَظِیمِ» همانا بنده دانه خرمایی را که از کسب حلال به دست آورده است صدقه می کند، و خداوند جبار آن را با دست خودش می پذیرد، و آن را برایتان پرورش می دهد همان طور که فردی از شما کُره است خود را پرورش می دهد، و خداوند صدقه او را چنان پرورش می دهد تا اینکه مانند کوهی بزرگ می گردد.مکي و 59 آيه است.
بسم الله الرحمن الرحيم
آيه ي 16-1:
حم؛ حا ، ميم
وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ؛ سوگند به  اين  کتاب  روشنگر،
إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُّبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ؛ ما آن  را در مبارک  شبي  نازل  کرديم   ما بيم  دهنده  اي  بوده  ايم.
فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ؛ در آن  شب  هر فرماني  بر حسب  حکمت  صادر مي  شود ،
أَمْرًا مِّنْ عِندِنَا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ؛ فرماني  از جانب  ما  و ما همواره  فرستنده  آن  بوده  ايم.
رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ؛ رحمتي  است  از جانب  پروردگارت  ، و هر آينه  او شنوا و داناست.
رَبِّ السَّمَا