رت نیکی ها و زیاد شدن پاداش و مزد است، و دوم دور شدن بدی و بلای دنیوی و اخروی از طریق زدوده شدن یا پوشاندن بدیها.
« وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ » و خداوند از آنچه انجا می دهید با خبر است، پس هرکس طبق حکمت خدا براساس عمل خویش مجازات می شود.وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ؛ هر کس  که  از ياد خداي  رحمان  روي  گرداند ، شيطاني  بر او مي  گماريم  که   همواره  همراهش  باشد.
وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ ؛ و آن  شيطانها آنان  را از راه  خدا باز مي  گردانند ، ولي  پندارند که   هدايت  يافتگانند.
حَتَّى إِذَا جَاءنَا قَالَ يَا لَيْتَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ؛ تا آنگاه  که  نزد ما آيد ، مي  گويد : اي  کاش  دوري  من  و تو دوري  مشرق  و، مغرب  بود  و تو چه  همراه  بدي  بودي.
وَلَن يَنفَعَكُمُ الْيَوْمَ إِذ ظَّلَمْتُمْ أَنَّكُمْ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ؛ چون  ستم  کرديد آن  روز پشيماني  سود نکند و هر دو در عذاب  شريک  باشيد.
خداوند متعال از کيفر سخت خود به کسي که از ياد او روي گرداني کرده است خبر داده و مي فرمايد:« وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَنِ» و هرکس از ياد خداوند که قرآن  عظيم است روي گردان شود و مردم را از آن باز دارد، در حالي که قرآن بزرگ ترين رحمتي است که خداوند با آن بر بندگانش رحم نموده است. پس هرکس آن را بپذيرد بهترين بخشش را دريافته و به بالاترين خواسته دست يازيده است. و هرکس از آن روي بگرداند و آن را رد کند ناکام گرديده و چنان زيانبار شده که بعد از آن هرگز روي سعادت و خوشبختي را نخواهد ديد، و خداوند براي او شيطاني سرکش برمي گمارد که همواره همنشين او مي شود و او را همراهي مي کند و به او وعده مي دهد و او را به سوي گناهان مي کشاند.
« وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ» و شياطين آنها را از راه راست و دين درست باز مي دارند، « وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ» و آنان به سبب اين که شيطان، باطل را برايشان آراسته و زيبا جلوه داده است و به خاطر اين که از حق روي گردانده اند گمان مي برند که راه يافته اند. اگر گفته شود: آيا چنين کسي که گمان برده او هدايت يافته  است حال آن که در حقيقت هدايت يافته نمي باشد معذور نيست؟ گفته مي شود: چنين افرادي و امثال او که منع جهالت آنان روي گرداني از قرآن خداوند است از آن جا که مي توانسته  اند در پرتو آن راهياب گردند معذور نيستند. آنها به هدايت تمايلي نشان ندادند با اين که توانايي رسيدن به آن را داشتند و به باطل علاقمند شدند پس گناه، گناهِ خودشان است. و اين است حالت کسي که از ذکر خدا در دنيا اعراض کرده و همنشين و همراهش او را گمراه نموده و حقايق را در نظر وي وارونه کرده است. 
و امّا وضعيت او به هنگامي که در روز قيامت نزد پروردگارش مي آيد بسيار وضعّيت بدي است، چرا که پشيماني و  اندوه و حسرت از سيمايش هويدا است و او از همنشين خود بيزاري مي جويد. بنابراين خداوند متعال فرمود:« حَتَّى إِذَا جَاءنَا قَالَ يَا لَيْتَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ» تا آن گاه که چنين کسي به پيش ما مي آيد، مي گويد: اي کاش بين من و تو به  اندازه شرق و غرب فاصله بود، چه  همنشين بدي بودي! همان طور که خداوند متعال فرموده است:« وَيومَ يعَضُّ الَّظالِمُ عَلَي يدَيهِ يقُولُ يلَيتَني اتَّخَذتُ مَع َالرَّسُولِ سَبِيلَا، يويلَتَي لَيتَنَي لَم اتَّخِذ فُلَانَا خَلِيلَاَ، لَّقَد أَضَلَّنِي عِنِ الذِّکرِ بَعدَ إِذ جَآءَنِي وَکَانَ الشَّيطَنُ لِلإِنسَنِ خَذُولَا» و روزي که ستمگر دست هايش را گاز مي گيرد و مي گويد: اي کاش با پيامبر راهي بر مي گرفتم ! اي واي بر من کاش فلاني را به دوستي بر نمي گرفتم! همانا مرا از پند گمراه ساخت بعد از آن که پند به نزد من آمد و شيطان انسان را بيار خوار مي گرداند.
« وَلَن يَنفَعَكُمُ الْيَوْمَ إِذ ظَّلَمْتُمْ أَنَّكُمْ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ» و شريک بودن شما و  همنشين ها و دوستانتان در عذاب به شما سودي نمي بخشد و شما به اين خاطر در عذاب شريک هستيد چون در ستمگري شريک بوده ايد. و همچنين روحيه دلجويي دادن به يکديگر به هنگام معصيت به شما سودي نمي رساند. چون  هنگامي که در دنيا مصيبت و بلايي بيايد و مجازات شدگان در آن مشترک باشند برايشان کمي آسان مي گردد و برخي با ديدن برخي ديگر تسلّي مي يابند. امّا مصيبت آخرت همه کيفرها و عذاب ها را در بر دارد و کوچک ترين آسايش و تسلّي در آن  نيست. بار خدايا! از تو سلامتي را مي خواهيم و از تو مي طلبيم که ما را در پناه رحمت خويش قرار دهي.أَفَأَنتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِي الْعُمْيَ وَمَن كَانَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ؛ آيا تو مي  خواهي  به  کران  سخن  بشنواني  ، يا کوران  و آنهايي  را که  در  گمراهي  آشکار هستند راه  بنمايي  ?
فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُم مُّنتَقِمُونَ؛ و اگر تو را ببريم  ، از آنها انتقام  مي  گيريم  ،
أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْنَاهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِم مُّقْتَدِرُونَ؛ يا آن  عذابي  را که  به  آنها وعده  داده  ايم  به  تو نشان  مي  دهيم  ، که  ما  برايشان  توانا هستيم.
فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ إِنَّكَ عَلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ؛ پس  در آنچه  به  تو وحي  شده  است  چنگ  بزن  که  تو بر راه  راست  هستي.
وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ وَسَوْفَ تُسْأَلُونَ؛ و، قرآن  سبب  بلند آوازه  گشتن  تو و قوم  توست  ، و زودا که  بازخواست  شويد.
وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رُّسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِن دُونِ الرَّحْمَنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ؛ از پيامبران  ما که  پيش  از تو فرستاده  ايم  بپرس  : آيا جز خداي  رحمان   ،ديگري  را براي  پرستش  آنها قرار داده  بوديم  ?
خداوند متعال، پيامبرش را دلجويي مي دهد که از عدم اجابت تکذيب کنندگان ناراحت نشود و بداند که خيري در اينها نيست، و از آن چنان شايستگي و لياقتي برخوردار نيستند که سبب هدايتشان شود، و مي فرمايد:« أَفَأَنتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِي الْعُمْيَ وَمَن كَانَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ» آيا مي تواني کساني را که نمي شنوند بشنواني؟ و يا اين که کساني را که نمي بينند راهنمايي کني؟ و يا اين که کساني را که در گمراهي آشکاري هستند و خود به گمراهي خويش واقف و به آن راضي هستند رهنمود گرداني؟! پس همان طور که ناشنوا صداها را نمي شنود و کور نمي بيند و کسي که در گمراهي آشکاري است هدايت نمي شود اينها نيز سرشت و عقل هايشان به سبب روي گرداني از قرآن فاسد گشته است و باورهاي فاسد و صفت هاي پليدي در خودشان به وجود آورده اند که آنها را از هدايت باز مي دارد و باعث مي شود تا هلاکتشان بيشتر گردد.
اينان جز عذاب و کيفر چيزي برايشان باق