تُكَ لِنَفْسِي) و تو را از نعمت و عادت هاي خوب و تربيت الهي برخوردار نمودم تا مورد پسند من و از خالصان و برگزيدگان باشي، و در اين زمينه به جايي برسي که جز افراد اندکي به آن نرسيده اند. 
و چون کسي بخواهد از ميان مردم دوستي را براي خود برگزيند و بخواهد او به کمال مطلوب برسد، آخرين تلاش خود را براي رسيدن به آن کمال صرف مي نمايد. پس در مورد پروردگار توانا و بزرگوار چه فکر مي کني، آن گاه که بخواهد به کسي رسيدگي کند! و به گمان شما، خداوند در مورد کسي که مي خواهد او را براي خودش تربيت نمايد و او را از ميان مردم برگزيند چه اقدامي خواهد کرد؟اذْهَبْ أَنتَ وَأَخُوكَ بِآيَاتِي وَلَا تَنِيَا فِي ذِكْرِي تو و برادرت همراه با آيات من برويد و در ياد کردن من سستي نورزيد. 
اذْهَبَا إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى به سوي فرعون برويد که سرکشي و طغيان کرده است. 
فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى و با او به نرمي سخن بگوييد، شايد پند پذيرد يا بهراسد. 
قَالَا رَبَّنَا إِنَّنَا نَخَافُ أَن يَفْرُطَ عَلَيْنَا أَوْ أَن يَطْغَى گفتند: «پروردگارا! به راستي که مي ترسيم بر ما تعدي کند يا از حد بگذرد. 
قَالَ لَا تَخَافَا إِنَّنِي مَعَكُمَا أَسْمَعُ وَأَرَى [خدا] فرمود: «نترسيد، همانا من با شما هستم بي گمان مي شنوم و مي بينيم»
پس از آنکه خداوند نعمت هاي ديني و دنيوي به موسي ارزاني کرد، به او فرمود: (اذْهَبْ أَنتَ وَأَخُوكَ بِآيَاتِي) تو و برادرت هارون همراه با نشانه هاي من که بر حق و حقيقت و نيک بودن آن و زشتي باطل دلالت مي نمايند و به سوي فرعون و فرعونيان برويد با نه آيت و نشانه ؛ نشانه هايي چون دست سفيد و درخشان، و عصا و امثال آن. 
(وَلَا تَنِيَا فِي ذِكْرِي ) و در ياد کردن من سستي و تنبلي نورزيد، و همواره مرا ياد کنيد، و به ذکر و ياد من پايبند باشيد، چنانکه وعدۀ اين کار داده ايد: (کي نسبحک کثيراً و نذکرک کثيراً) زيرا ذکر خداوند انسان را بر همۀ کارها ياري مي کند، و کارها را آسان مي نمايد و بار آن را سبک مي گرداند. 
(اذْهَبَا إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى) به سوي فرعون برويد، زيرا او در کفر و گمراهي و ستم و تجاوزش از حد گذشته است. (فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَّيِّنًا) و با نرمي و مهرباني، و مودبانه با او سخن بگوييد، بدون اينکه ناسزا بگوييد، و گزافه گويي کنيد، و بدون اينکه سخن تند، و حرکت تنفر آميزي انجام دهيد. 
(لَّعَلَّهُ) شايد او به سبب اين گفتار نرم، (يَتَذَكَّرُ)يادآور شود، و هر آنچه را که به او فايده مي دهد فراگيرد، و آن را انجام دهد، (أَوْ يَخْشَى) و يا بهراسد و از آنچه او را زيان مي دهد، بپرهيزد، و آن را ترک کند، زير گفتار نرم انسان را به اين فرا مي خواند، و گفتار تند و درشت انسان را ازگ وينده متنفر مي کند، و گفتار نرم به اين تفسير شده است: (فقل هل لک الي ان تزکي،  اهديک الي ربک فتخشي) پس بگو: «آيا مي خواهي پاکيزه شوي، و تو را به سوي پروردگارت راهنمايي کنم، پس بهراسي»؟
اين سخن از نرمي و آسانگيري فراواني بر خوردار است، که اگر کسي در آن بيانديشد بر او پوشيده نخواهد بود. و کلمۀ (هَل) را آورده است که بر پيشنهاد و مشاوره دلالت مي نمايد، و هيچ کس از آن متنفر نمي شود، و او را به پاک شدن از آلودگي گناهان فرا خوانده است که اصل آن پاک کردن خويشتن از شرک است، و پاک کردن خويشتن از شرک را هر عقل سالمي مي پذيرد. و نگفت: من تو را پاکيزه مي کنم، بلکه گفت: خودت را پاکيزه کن. 
سپس او را به راه پروردگارش که او را پرورش داده و نعمتهاي باطني و ظاهري به وي بخشيده بود فرا خواند، پروردگاري که بايد در مقابل آن همه احسان بي پايانش شکرش را به جاي آورد و او را ياد کند. (و اهديک الي ربک فتخشي) و تو را به سوي پروردگارت هدايت کنم، پس پرهيزگار شوي؟ وقتي فرعون اين سخن را نرم را که در دلها جاي مي گيرد، نپذيرفت، مشخص شد که تذکر دادن در مورد او مفيد واقع نمي شوذ، پس خداوند او را به عذاب سخت گرفتار کرد. 
(قَالَا رَبَّنَا إِنَّنَا نَخَافُ أَن يَفْرُطَ عَلَيْنَا) گفتند: پروردگارا! مي ترسيم بر ما تعدي کند، يعني بلافاصله و قبل از اينکه پيام تو را به او برسانيم و بر وي اقامۀ حجت کنيم، ما را شکنجه کند، (اَو اَن يطغَي) و يا از پذيرفتن حق سرباز زند، و تمرد نمايد، و به سبب پادشاهي و قدرت و ياورانش سرکشي کند. 
(قَالَ لَا تَخَافَا) فرمود: از اينکه بر شما تعدي کند، نترسيد، (إِنَّنِي مَعَكُمَا أَسْمَعُ وَأَرَى ) همانا من با شما هستم ، مي شنوم و مي بينيم . يعني شما تحت حفاظتي و رعايت من هستيد؛ گفته هاي شما را مي شنوم، و تمام حالات شما را مي بينم. بنابراين از او نترسيد، آنگاه ترس از آنها دور شد و دلهايشان به وعدۀ پروردگارشان اطمينان يافت.فَأْتِيَاهُ فَقُولَا إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلَا تُعَذِّبْهُمْ قَدْ جِئْنَاكَ بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكَ وَالسَّلَامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى پس به نزد او برويد و بگوييد: «همانا ما فرستادگان پروردگارمان هستيم، پس بني اسرائيل را همراه ما بفرست، و آنان را اذيت و آزار مکن. به درستي که ما معجزه اي از سوي پروردگارت برايت آورده ايم، و به سلامت باد کسي که از هدايت پيروي کند»
إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنَا أَنَّ الْعَذَابَ عَلَى مَن كَذَّبَ وَتَوَلَّى بي گمان به ما و حي شده است که عذاب بر کسي واقع مي شود که [آيات آسماني و معجزات] را تکذيب نمايد، و روي بگرداند. 
يعني با اين دو فرمان پيش او برويد؛ دعوت دادن او به اسلام و آزاد کردن اين ملت شريف يعني بني اسراييل از اسارت و بردگي فرعون و فرغونيان، تا آزاد شوند و اموراتشان به دست خودشان باشد، و موسي شريعت و دين خدا را در ميان آنان بر پا دارد. 
(قَدْ جِئْنَاكَ بِآيَةٍ ) نشانه و معجزه هايي را از پروردگارت برايت آورده ايم که بر راستگويي ما دلالت مي نمايد. [سپس موسي عصايش را انداخت که ناگهان به مار بزرگي تبديل شد، و دستش را بيرون کشيد و سفيد و درخشان گرديد] و ديگر بياباني که خداوند در مورد آنها گفته است. (وَالسَّلَامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى) يعني کسي که از راه راست پيروي نمايد و به شريعت روشن راهياب شود و در دنيا و آخرت سلامت و در امان خواهد بود. 
(إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنَا) همانا از جانب خدا خير داده شده ايم، و از طرف خودمان نمي گوييم، (أَنَّ الْعَذَابَ عَلَى مَن كَذَّبَ وَتَوَلَّى ) عذاب بر کسي واقع مي شود که پيام پروردرگار و پيامبرش را تکذيب کند،  و از تسليم شدن در برابر آن و پيروي از آن روي بگرداند. در اينجا فرعون به ايمان آوردن و تصديق نمودن و پيروي کردن از موسي و هارون تشويق شده است و از تکذيب آيات و عصيان در برابر خدا بر حذر داشته شده است. اما موعظه و پند دادن در مورد فرعون مفيد واقع نگرديد، و او پروردگارش را انکار کردبه وي کفر ورزيدف و دراين مورد از روي ستمگري و عناد مجادله 