 و با ترساندن آدمي از شر و بدي، وي را از آن باز مي دارد. اما اينها براي هرکس مفيد نيست، بلکه فقط خردمندان از آن پند مي پذيرند. « فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ» اي پيامبر! شکيبا باش همان طور که پيامبران اولوالعزم پيش از تو شکيبايي ورزيده اند. بي گمان وعده خدا حق است. يعني شک يا دروغي در وعده خدا نيست، پس نبايد شکيبايي ورزيدن براي تو سخت باشد، بلکه وعده الهي حق و هدايتِ خالص است، و شکيبايان بايد بر آن صبر نمايند و صاحبان بينش در تمسک جستن به آن تلاش کنند. پس گفته خداوند:« إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ» از اسبابي است که انسان را بر شکيبائي ورزيدن بر طاعت خداوند و دوري کردن از آنچه خدا دوست ندارد بر مي انگيزد. « وَاسْتَغْفِرْ لِذَنبِكَ» و آمرزش گناهانت را بخواه زيرا گناه تو را؛ از به دست آوردن سعادت و توفيق باز مي دارد. پس خداوند او را به صبر فرمان داد که به وسيله آن هر امر محبوبي به دست مي آيد. و به طلب آمرزش فرمان داد زيرا در راستاي دفع چيزي که از آن بايد پرهيز شود کارساز است. « وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِبْكَارِ» و بامدادان و شامگاهان به سپاس و ستايش پروردگارت بپرداز. اين دو وقت از بهترين اوقات هستند و او را در ذکرهاي واجب و مستحبّي وجود دارند که در اين دو وقت بايد گفته شوند چون ذکر خدا موجب جلب ياري و مدد او بر هر کاري مي شود.إِنَّ الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آيَاتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطَانٍ أَتَاهُمْ إِن فِي صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٌ مَّا هُم بِبَالِغِيهِ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ؛ آنان  که  بي  هيچ  حجتي  که  از آسمان  آمده  باشد در باره  آيات  خدا مجادله ، مي کنند ، در دلشان  جز خيال  پيروزي  نيست  ، ولي  به  آن  نخواهند رسيد  پس   به  خدا پناه  ببر که  او شنوا و بيناست.
خداوند متعال خبر مي دهد که هرکس در آيات او به مجادله بپردازد تا به وسيله باطل آن را ابطال گرداند بدون اين که از سوي او دليل و حجتي داشته باشد اين کار از برتري جويي در حق و برکساني که حق را آورده اند و در سينه هايشان است، سرچشمه مي گيرد. آنها مي خواهند با باطلي که با خود دارند برحق برتري جويند. پس قصد و مرادشان اين است . اما آنها به  اين هدف نمي رسند . اين نص صريح و مژده ايست مبني بر  اين که هرکس با حق به ستيز و  مجادله برخيزد مغلوب خواهد شد، و هرکس در مقابل حق به برتري جويي بپردازد در نهايت خوار و ذليل مي شود. « فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ» پس به خدا پناه ببر. چنان نکرد که از چه چيزي به خدا پناه ببرد، چون منظور کلي است. يعني از کبري که باعث برتري جويي بر حق مي شود به خدا پناه ببر. و از شيطان هاي انسي و جنّي به خدا پناه ببر، و از همه شرها به خدا پناه ببر. « إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ » همانا که خداوند شنواي بيناست و همه صداها را با وجود تنّوع و اختلاف آن مي شنود، و همه ديدني ها را در هر محل و جا و زماني که باشند، مي بيند.لَخَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ؛ آفرينش  آسمان  و زمين  از آفرينش  مردم  بزرگ  تر است  ، ولي  بيشتر مردم   نمي  دانند.
وَمَا يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَلَا الْمُسِيءُ قَلِيلًا مَّا تَتَذَكَّرُونَ؛ نابينا و بينا برابر نيستند  نيز آنهايي  که  ايمان  آورده  اند و کارهاي   شايسته  کرده  اند با زشتکاران  يکسان  نباشند  چه  اندک  پند مي  پذيريد.
إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيهَا وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ؛ قيامت  مي  آيد و در آن  ترديدي  نيست  ، ولي  بيشتر مردم  ايمان  نمي  آورند،
خداوند متعال به آنچه که در عقل ها جاي گرفته است خبر مي دهد، و آن اين که آفرينش آسمان ها و زمين با وجود بزرگي و گستردگي شان بزرگ تر و مهم تر است از آفريدن مردم ، چرا که آفرينش آسمان ها نسبت به آفرينش آسمان ها و زمين بسيار کوچک است. پس کسي که اجرام  بزرگ را آفريد و محکم نموده، بر زنده کردن مردگان پس از مردنشان به طريق اولي تواناست. و اين يکي از دلايل عقلي زنده شدن پس از مرگ است که قاطعانه بر معاد دلالت مي نمايد و فرد عاقل به محض اينکه به اين دليل بنگرد، در مي يابد که زنده شدن پس از مرگ که پيامبران از آن خبر داده اند، اتفاق خواهد افتاد، و اين  استدلال شک و شبهه را نمي پذيرد. اما هرکسي در اين حقيقت نمي انديشد، بنابراين فرمود:« وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ» امّا با وجود اين امور که باعث کمال تصديق و يقين مي گردند بيشتر مردم تصديق نمي کنند و ايمان نمي آورند.وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ؛ پروردگارتان  گفت  : بخوانيد مرا تا شما را پاسخ  گويم   آنهايي  که  از پرستش  من  سرکشي  مي  کنند زودا که  در عين  خواري  به  جهنم  در آيند.
اين از لطف خداوند نسبت به بندگان و از نعمت هاي بزرگ الهي بر آنان است و آنها را به چيزي فرا مي  خواند که صلاح دين و دنيايشان در آن است. و به آنان دستور داده  تا به بارگاهش دعا کنند؛ دعاي عبادت و دعاي خواستن و طلب کردن ، و به  آنان وعده داده که دعاهايشان را مي پذيرد و هرکس که از روي تکّبر از دعا و فراخواندن او سر باز زند وي را تهديد کرده و فرموده است:« إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ» همانا کساني که خود را بزرگ تر از آن مي دانند که مرا به فرياد بخوانند، در حالي که خوار و پست هستند وارد دوزخ مي گردند و به سزاي استکبارشان عذاب و اهانت آنها را  فرا مي گيرد.اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ؛ خداست  آن  که  شب  را برايتان  پديد آورد تا در آن  بياراميد و روز را، روشنايي  بخشيد  خدا فضل  خويش  به  مردم  ارزاني  مي  دارد  ولي  بيشتر مردم  سپاسگزار نيستند.
ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ لَّا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ؛ اين  است  خداي  يکتا پروردگار شما ، آفريدگار هر چيزي  خدايي  جز او  نيست   به  کجا از ايمان  روي  برمي  گردانيد.
كَذَلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِينَ كَانُوا بِآيَاتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ؛ همچنين  ، آنان  که  آيات  خدا را انکار مي  کنند ، از ايمان  روي  بر مي   گردانند.
اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَرَارًا وَالسَّمَاء بِنَاء وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَتَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ ؛ خداست  که  زمين  را قرارگاه  شما ساخت  و آسمان  را چون  بنايي  بيفرا