اتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَنُ وُدًّا بي گمان کساني که ايمان آوردند و کارهاي شايسته انجام دادند خداوند براي آنان محبتي قرار خواهد داد. 
اين از نعمت هاي خداوند بر آن دسته از بندگانش مي باشد که هم ايمان آورده و هم عمل صالح انجام داده اند، به گونه اي که محبت و دوستي ايشان را درر دل دوستان خود و اهل آسمان و زمين مي اندازد، و آنها را عزيز و دوست داشتني مي گرداند، و آنها کارهاي خير و هدايت و امامت و پيشوايي به دست مي آورند. بنابراين در حديث صحيح آمده است : «هرگاه خداوند بنده اي را دوست بدارد جبرئيل را صدا مي زند که من فلاني را دوست دارم، تو هم او را دوست بدار، پس جبرئيل آن بنده را دوست مي دارد، سپس در ميان اهل آسمانها ندا مي دهد که خداوند فلاني را دوست دارد، پس او را دوست بداريد، پس اهل آسمانها او را هم دوست مي دارند، سپس در زمين مورد قبول واقع مي شود». و خداوند او را عزيز و دوست دشتني مي گرداند، چون آنها او را دوست داشته اند، پس خداوند آنها را باري دوستانش عزير و دوست داشتني مي گرداند.فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَتُنذِرَ بِهِ قَوْمًا لُّدًّا در حقيقت ما اين [قرآن] را بر زبان تو آسان نموديم تا به وسيلۀ آن پرهيزگاران را نويد دهي و ستيزه جويان را با آن بترساني 
وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُم مِّنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا و پيش از اينان نسلها و نژادهاي فراواني را نابود کرده ايم، آيا کساني از آنان را مي بيني، يا کوچکترين صدايي از آنان مي شنوي؟
خداوند متعال از نعمت خود خبر داده، و مي فرمايد: ما اين قرآن کريم را بر زبان پيامبر عليه السلام ساده و آسان نموديم تا مقصود از آن حاصل شود و از آن است،اده گردد. (لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ) تا پرهيزگاران با تشويق براي به دست آوردن پاداش و آخرت، بيان اسبابي که موجب برخورداري از مژده مي گردد، نويد دهي (وَتُنذِرَ بِهِ قَوْمًا لُّدًّا ) و ستيزه جويان و کساني را که در باطلشان سرسختي مي روزند، و بر کفرشان پافشاري مي کنند، بترساني ، و بر آنان حجت اقامه نمايي، و راه روشن را برايشان بيان داري، پس آن وقت هر کس که هلاک شود از روي دليل هلاک مي گردد، و هر کس که نجات يابد از روي دليل نجات مي يابد. سپس آنها را به هلاکت تکذيب کنندگاني که پيش از آنان بوده اند هشدار داد و فرمود: (وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ) پيش از اينان چه نسلها و نژادهاي فراواني از قوم نوح و عاد و ثمود وديگر مخالفان تکذيب کننده را آن گاه که به سرکشي خود ادامه دادند هلاک و نابود کرديم! پس خداوند آنها را نابود نمود و هيچ آثاري را از آنها باقي نگذاشت. (هَلْ تُحِسُّ مِنْهُم مِّنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ) آيا کسي از آنان را مي بيني، يا کوچکترين صدايي از آنان مي شنوي؟
هيچ اثري از آنها باقي نمانده است، بلکه حکايت آنها مايۀ عبرت ديگران شده و قصه هايشان پند و اندرزي براي پند آموزان گشته است. 
پايان تفسير سوره مريم<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1049.txt">آيه 8-1</a><a class="text" href="w:text:1050.txt">آيه 12-9</a><a class="text" href="w:text:1051.txt">آيه 14-13</a><a class="text" href="w:text:1052.txt">آيه 16-15</a><a class="text" href="w:text:1053.txt">آيه 23-17</a><a class="text" href="w:text:1054.txt">آيه 36-24</a><a class="text" href="w:text:1055.txt">آيه 41-37</a><a class="text" href="w:text:1056.txt">آيه 46-42</a><a class="text" href="w:text:1057.txt">آيه 48-47</a><a class="text" href="w:text:1058.txt">آيه 55-49</a><a class="text" href="w:text:1059.txt">آيه 61-56</a><a class="text" href="w:text:1060.txt">آيه 67-62</a><a class="text" href="w:text:1061.txt">آيه 71-68</a><a class="text" href="w:text:1062.txt">آيه 76-72</a><a class="text" href="w:text:1063.txt">آيه 79-77</a><a class="text" href="w:text:1064.txt">آيه 82-80</a><a class="text" href="w:text:1065.txt">آيه 86-83</a><a class="text" href="w:text:1066.txt">آيه 89-87</a><a class="text" href="w:text:1067.txt">آيه 94-90</a><a class="text" href="w:text:1068.txt">آيه 97-95</a><a class="text" href="w:text:1069.txt">آيه 98</a><a class="text" href="w:text:1070.txt">آيه 101-99</a><a class="text" href="w:text:1071.txt">آيه 104-102</a><a class="text" href="w:text:1072.txt">آيه 112-105</a><a class="text" href="w:text:1073.txt">آيه 113</a><a class="text" href="w:text:1074.txt">آيه 114</a><a class="text" href="w:text:1075.txt">آيه 115</a><a class="text" href="w:text:1076.txt">آيه 122-116</a><a class="text" href="w:text:1077.txt">آيه 127-123</a><a class="text" href="w:text:1078.txt">آيه 128</a><a class="text" href="w:text:1079.txt">آيه 130-129</a><a class="text" href="w:text:1080.txt">آيه 131</a><a class="text" href="w:text:1081.txt">آيه 132</a><a class="text" href="w:text:1082.txt">آيه 135-133</a></body></html>مکی‌ است‌ و داراي‌ (135) آيه‌ است‌.
بسم الله الرحمن الرحيم
آيه ي 8-1: 
طه از جملۀ حروف مقطعۀ قرآني است که بسياري از سوره ها بدان آغاز گشته اند، و نام پيامبر نمي باشد. 
مَا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَى ما قرآن را بر تو نازل نکرده ايم که به رنج افتي 
إِلَّا تَذْكِرَةً لِّمَن يَخْشَى [آن را نازل نکرده ايم] چز براي يادآوري کساني که از خدا مي ترسند 
تَنزِيلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَالسَّمَاوَاتِ الْعُلَى از سوي خداوند نازل شده که زمين و آسمانهاي بلند را آفريده است. 
الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى خداوند مهربان بر بالاي عرش است 
لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرَى از آن اوست آنچه که در آسمانها، و آنچه که در زمين و آنچه ميان آن دو و آنچه که زير خاک است. 
وَإِن تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى و اگر آشکارا سخن بگويي [يا آنرا نهان داري]بدان که او نهان و نهان تر را مي داند. 
اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْأَسْمَاء الْحُسْنَى او خداست و جز او معبود به حق و شايسته اي نيست، داراي نيکوترين و زيباترين نامها است. 
(مَا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَى) هدف از وحي و فرستادن قرآن و شريعت آن نيست که خود را به رنج افکني، و ما شريعت را بدان جهت براي تو و پيروانت نفرستاده ايم تا شما را در مشقت و دردسر اندازيم . به گونه اي که نتوانيد آنرا ادا کنيد، بلکه خداوند «رحيم» و «رحمن» دين و  آيين را برايتان نهاده است تا پل ارتباطي براي نيل به خوشبختي و رستگاري و سرافرازيتان باشد و آن را برايتان بسيار سهل و ميسور نموده، و تمامي ابواب و راه هاي آنرايتان آسان گردانده، و غذاي دلها و جانها و مايۀ آسايش جسمتان قرار داده است. پس فطرت سالم و خرد و انديشه هاي راست و پويا آنرا پذيرا شده و با جان و دل مي پذيرند، چرا که به وضوح مي دانند، «دين» متضمن خير و برکت دنيا و آخرت آنهاست. (إِلَّا تَذْكِرَةً لِّمَن يَخْشَى) [ما قرآن را بر شما نازل کرده ايم] تا آن کس که ترس خدا را در دل دارد يادآور شود، و از تشويق و ترغيب هايي که در قرآن آمده است براي نيل به مقاصد والا بهره گيرد، و به آن عمل نمايد، و از هشدارهايي که در قرآن آمده و  آدمي را از شقاوت و بدبختي بر حذر داشته است پند پذيرد، و بترسد، و احکام نيکوي شرع را به طور مشروح فرا گيرد، حال آنکه آن را به طور خلاصه در ذاکره و فطرت خود داشته و اين تفصيل را مطابق ب