دادن را مي پذيرند و از آن بهره مند مي شوند . 
اينها کساني هستند که در نها و آشکار از خداوند مي ترسند. اينها کساني هستند که نماز را با حدود و شرايط و ارکان و واجباتش و با خشوع مي خوانند. چون ترس از خدا مقتضي آن است که بنده آنچه را که در صورت صايع کردنش ترس آن مي رود دچار عقاب گردد، ضايع نکند، نيز مقتضي آن است تا از کاري دوري ورزد که با مرتکب شدن آن ترس آن مي رود دچار عذاب گردد. ونماز آدمي را به خير و خوبي فرا مي خواند و از زشتي و منکر باز مي دارد. « وَمَن تَزَكَّى فَإِنَّمَا يَتَزَكَّى لِنَفْسِهِ» و هرکس با پاک داشتن خود از عيب ها از قبيل ريا و تکبر و دروغ و فريبکاري و مکر و نفاق و امثال آن خود را از کارهاي زشت پاک بگرداند و خود را با اخلاق زيبا از قبيل راستگويي و اخلاص و تواضع و نرمي و خيرخواهي براي مردم و سالم بودن دل از کينه و حسد و ديگر زشتي هاي اخلاقي آراسته بگرداند سود اين تزکيه و پاک داشتن به خود او برمي گردد، و از عمل او هيچ چيزي ضايع نخواهد شد. « وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ» و بازگشت همه مخلوقات به سوي  خداست، و او مردم را به خاطر کارهاي گذشته اشان سزا و جزا خواهد داد، و آنها را به خاطر کارهايي که کرده اند محاسبه مي نمايد، و هيچ کار کوچک و بزرگي را نگذاشته مگر که آن را برشمرده  است.وَمَا يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ؛ نابينا و بينا برابر نيستند ،
وَلَا الظُّلُمَاتُ وَلَا النُّورُ؛ و نه  تاريکي  و روشني  ،
وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُورُ؛ و نه ، سايه  و حرارت  آفتاب.
وَمَا يَسْتَوِي الْأَحْيَاء وَلَا الْأَمْوَاتُ إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَن يَشَاء وَمَا أَنتَ بِمُسْمِعٍ مَّن فِي الْقُبُورِ؛ و زندگان  و مردگان  برابر نيستند  خدا هر که  را خواهد مي  شنواند  و  تونمي  تواني  سخن  خود را به  مردگاني  که  در گور خفته  اند بشنواني.
إِنْ أَنتَ إِلَّا نَذِيرٌ؛ تو جز بيم  دهنده  اي  نيستي.
إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا وَإِن مِّنْ أُمَّةٍ إِلَّا خلَا فِيهَا نَذِيرٌ؛ ما تو را به  حق  به  رسالت  فرستاديم  تا مژده  دهي  و بيم  دهي  و هيچ  ملتي   نيست  مگر آنکه  به  ميانشان  بيم  دهنده  اي  بوده  است.
خداوند متعال خبر مي دهد که اضداد و چيزهاي مخالف در حکمت الهي يکي نيستند، و نيز سرشت و فطرت بندگان نيز آنها را يکي نمي دانند، « وَمَا يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ وَلَا الظُّلُمَاتُ وَلَا النُّورُ وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُورُ وَمَا يَسْتَوِي الْأَحْيَاء وَلَا الْأَمْوَاتُ» پس همان طور که  براي شما ثابت و روشن  است و هيچ ترديدي نداريد که اين امور مذکور برابر نيستند، بايد بدانيد امور معنوي نيز که با همديگر مخالف اند به طريق اولي يکي نيستند. پس مومن و کافر و هدايت يافته و  گمراه و عالم و جاهل و اهل بهشت و اهل جهنّم و آنهايي که دل هايشان زنده است و آنهايي که دل هايشان مرده است يکي نمي باشند.
و اين امور چنان تفاوت و فرقي دارند که جز خدا کسي تفاوت و فرق آنها را نمي دانند. پس هرگاه اين مراتب شناخته شد و ميان آنها تمييز و جدايي حاصل گشت،و بيان شد آنچه که بايد در آن به رقابت پرداخت، فرد عاقل بايد چيزي را انتخاب کند که اولي تر و به ترجيح دادن سزاوارتر است. « إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَن يَشَاء» بي گمان خداوند هرکس را که بخواهد مي شنواند. يعني چنين کسي مي فهمد و مي پذيرد چون خداوند متعال هدايت  کننده و توفيق دهنده است. « وَمَا أَنتَ بِمُسْمِعٍ مَّن فِي الْقُبُورِ» و تو نمي تواني کساني را که در قبرها هستند بشنواني. يعني کساني را که دل هايشان مرده است نمي تواني بشنواني. يا ه مان گونه که اگر مردگان را صدا بزني نمي شنوند همچنين دعوت فرد مخالف نيز فايده اي ندارد، ولي وظيفه ي تو اين است که بيم بدهي و آنچه را که با آن فرستاده شده اي به مردم برساني؛ چه قبول کنند و چه قبول نکنند.
بنابراين فرمود:« إِنْ أَنتَ إِلَّا نَذِيرٌ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ» يعني ما تو را به حق فرستاده ايم، چون خداوند تو را زماني فرستاد که مدتّي بود پيامبري را نفرستاده بود و راه هاي هدايت کور شده و علم و دانش از بين رفته بود و ضرورت و نياز بزرگي به بعثت تو وجود داشت ، پس خداوند تو را به عنوان رحمتي براي جهانيان مبعوث کرد. و همچنين دين  استوار و راه راستي که تو را همراه آن فرستاده ايم حق است و باطل نيست. و همچنين قرآني که همراه تو فرستاده ايم و پند و اندرزهاي ارزنده اي را که دربردارد حق و راست است. « بَشِيرًا وَنَذِيرًا» تو را براي کساني که از دين فرمان مي برند به عنوان مژده دهنده فرستاده ايم تا آنها را به پاداش خداوند در دنيا و آخرت مژده دهي، و کساني را که از تو سرپيچي مي کنند از عذاب دنيوي و اخروي خداوند بترساني. و تو اوّلين پيامبر نيستي. « وَإِن مِّنْ أُمَّةٍ إِلَّا خلَا فِيهَا نَذِيرٌ» چون هيچ امّتي از امّت هاي گذشته نبوده مگر آن که در آن بيم دهنده اي مبعوث شده است تا حجت خداوند را بر آنها اقامه نمايد. « لِّيهلِکَ مَن هَلَکَ عَن بَينَةِ وَيحيي مَن حَي عَن بَينّةِ» تا هرکس که هلاک مي شود از روي دليل هلاک شود  وهرکس که زنده مي ماند از روي دليل زنده بماند.وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ جَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْكِتَابِ الْمُنِيرِ؛ اگر تو را تکذيب  مي  کنند ، کساني  هم  که  پيش  از اينان  بوده  اند، پيامبرانشان  را که  با معجزات  و با نوشته  ها و کتابي  روشنايي  بخش  به   ميانشان  آمده  بودند ، تکذيب  کرده  اند.
ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ؛ سپس  آنهايي  را که  کفر مي  ورزيدند فرو گرفتم  عقوبت  من  چگونه  بود ?
اي پيامبر! اگر اين مشرکين تو را تکذيب مي کنند بدان که اولين پيامبري نيستي که تکذيب شده است، « فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ جَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ» زيرا کسانيکه پيش از اينها بوده اند نيز پيامبرانشان را تکذيب کرده اند؛ پيامبرانشان با نشانه هاي روشني که برحق و راستگويي آنان دلالت مي کردند به نزدشان آمدند، « وَبِالزُّبُرِ» و با نامه هاي نوشته شده که در آن بسياري از احکام و دستورات نگاشته شده بود نزد آنها آمدند، « وَبِالْكِتَابِ الْمُنِيرِ» و با کتاب روشن نزد آنها آمدند که اخبار راست و دستورات عادلانه ي آن روشن بود. پس تکذيب کردن آنها ناشي از عدم  تشخيص و اشتباه خطاي آنان، يا تقصير و کوتاهي پيامبران در آنچه برايشان آورده بودند، نبود، بلکه به علت ستمگري و عناد تکذيب کنندگان بود.
« ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا » سپس کافران را با انواع کيفرها گرفتم، « فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ» پس بنگر که  کيفر من چگونه بود؟ کيفر و عذابي بسيار سخت بود. بنابراين از تکذيب کردن اين پيامبر بزرگوار بپرهيزيد زيرا به همان عذاب دردناکي گرفتار مي شويد که آنها بدان گرفتار