ست.
نيز نفقه مستحب در راه هاي خير در آن داخل است، و نفقه و احسان مالي به طور مطلق ( و هرچقدر که باشد) خير است، چه به فقير برسد چه به ثروتمند؛ به خويشاوند داده شود يا به فردي که خويشاوند نيست، اما برحسب تفاوت سود و منفعتي که از طريق اين  نيکي ها به انسان ها مي رسد پاداش و اجر آن نيز فرق مي کند.پس اين در رابطه با عمل اهل ايمان است.
اما پاداش مومنان اين است که « فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ» هيچ کس نمي داند، « مَّا أُخْفِيَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْيُنٍ» چه نعمت هايي فراوان و شادي بخش زيادي برايشان پنهان شده است. همان طور که خداوند بر زبان پيامبرش فرموده است :« براي بندگان صالح و نيکوکارم نديده و هيچ گوشي آن را نشنيده و به قلب هيچ انساني خطور نکرده است». پس همانطور که آنها در شب نماز خواندند و دعا کردند و عمل خود را از نگاه ديگران پنهان داشتند خداوند نيز پاداش آنها را از نوع عمل آنها گردانيد و مزد آنها را پنهان داشت . بنابراين فرمود:« جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ» به پاداش کارهايي که مي کردند.أَفَمَن كَانَ مُؤْمِنًا كَمَن كَانَ فَاسِقًا لَّا يَسْتَوُونَ؛ آيا آن  کس  که  ايمان  آورده  همانند کسي  است  که  عصيان  مي  ورزد ? نه  ،  برابر نيستند.
أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَى نُزُلًا بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ؛ اما آنان  که  ايمان  آورده  اند و کارهاي  شايسته  کرده  اند ، به  پاداش   اعمالي  که  مي  کرده  اند منزلگاهي  در باغهاي  بهشت  خواهند يافت.
وَأَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا فَمَأْوَاهُمُ النَّارُ كُلَّمَا أَرَادُوا أَن يَخْرُجُوا مِنْهَا أُعِيدُوا فِيهَا وَقِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّذِي كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ ؛ و اما عصيان  پيشگان  ، منزلگاهشان  آتش  است   هر گاه  که  بخواهند از آن  بيرون  آيند ، بار ديگر آنها را به  درون  آتش  بازگردانند و بگويندشان  :  بچشيد عذاب  آتشي  را که  دروغش  مي  پنداشتيد.
خداوند عقل ها را به چيزي يادآور مي شود که برايشان ثابت و بديهي است و آن اينکه دو چيز متفاوت و متضاد برابر نيستند و حکمت او تقاضا مي نمايد که برابر نباشند. پس فرمود: « أَفَمَن كَانَ مُؤْمِنًا» آيا کسي که مومن مي باشد و قلبش را با ايمان آباد کرده است و اعضاي او تسليم دستورات و قوانين خدا بوده و به اقتضاي ايمانش آنچه را که باعث خشم خداوند مي شود و براي ايمان مضر مي باشد ترک کرده است، « كَمَن كَانَ فَاسِقًا» مانند کسي است که فاسق بوده و قلبش را ويران کرده و از ايمان خالي نموده ودر آن هيچ انگيزه ديني وجود نداشته و به سبب جهل و ستمگري اعضا و جوارح خود را به هر گناهي آلوده کرده و با نافرماني و گناه از دايره اطاعت الهي بيرون رفته است؟! آيا اين دو شخص برابرند؟! « لَّا يَسْتَوُونَ» از ديدگاه عقل و شرع اين دو نفر برابر نيستند، همان طور که شب و روز، و روشنايي و تاريکي يکي نيستند. پس پاداش اين دو نفر نيز در قيامت برابر نخواهد بود.
« أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ» اما کساني که ايمان آورده و کارهاي شايسته از قبيل  فرض ها و واجبات و نوافل را انجام داده اند، « فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَى» باغ هاي بهشت که جاي زندگي و محل خوبي ها و شادي ها و جايي است که دل ها و ارواح در آن لذت مي برند و محل هميشگي و جاودانگي است و در کنار معبود برحق هستند و از نزديکي وي بهره مند مي شوند و با نگاه کردن به چهره او و شنيدن گفتار وي خوشحال مي گردند، از آن ايشان خواهد بود. « نُزُلًا بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ» و اين مهماني و پذيرايي به پاس کارهايي است که مي کرده اند.
پس اعمالي که خداوند توفيق انجام دادنشان را به آنها داده همين اعمال است که آنها را به اين منازل گرانبها و والا رسانده است که با خرج کردن اموال و با استفاده از لشکريان و فرزندان، و به وسيله بذل جان و روح نمي توان به آن رسيد، و هيچ چيزي جز ايمان و عمل صالح انسان را به آن نزديک نمي نمايد.
« وَأَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا فَمَأْوَاهُمُ النَّارُ» و اما کساني که فاسق شدند جايگاهشان آتش است که هر نوع عذاب و بدبختي در آن وجود دارد و يک لحظه عذاب از آنها دور نمي شود. « كُلَّمَا أَرَادُوا أَن يَخْرُجُوا مِنْهَا أُعِيدُوا فِيهَا» هر زمان که بخواهند از آن بدر آيند بدانجا بازگردانده مي شوند و سختي عذاب بر آنها شدت مي گيرد. « وَقِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّذِي كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ » و به آنها گفته مي شود بچشيد عذاب آتشي که آن را دروغ مي پنداشتيد. پس جايگاه و محل زندگي آنها در اين آتش خواهد بود. اما عذابي که قبل از آن است و مقدمه اي براي آن مي باشد عذاب برزخ است و آن را در اين آيه بيان مي دارد:وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَى دُونَ الْعَذَابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ؛ و عذاب  دنيا را پيش  از آن  عذاب  بزرگ  تر به  ايشان  بچشانيم  ، باشد  که باز، گردند.
و به يقين نمونه اي از عذاب نزديک تر را به عذاب برزخ است به فاسقان تکذيب کننده مي چشانيم؛ قسمتي از آن عذاب را پيش از آن که بميرند به آنها مي چشانيم، عذابي  مانند اذّيت  و کشته شدن. همان طور که مشرکين در جنگ بدر به چنين عذابي گرفتار شدند. همچنين به هنگام مرگ نيز گوشه اي از اين عذاب را به آنان مي چشانيم، همانگونه که خداوند متعال در اين زمينه مي فرمايد:« وَلَو تَرَي إِذِا الظَّلِمُونَ فِي غَمَرَتِ المَوتِ وَالمَلَئِکَةُ بَاسطُوا أَيدِيهم أَخرِجُوآ أَنفُسَکُم ُ اليومَ تُّجزونَ عَذَابَ الهُونِ » اگر ستمکاران را در آن وقت که در گرداب هاي مرگ فرو رفته اند مي ديدي، امري بس هولناک را مشاهده مي کردي، و مي ديدي که فرشتگان دست هايشان را به طرف آنان دراز کرده اند و به آنان مي گويند:« جان هايتان را بيرون کنيد؛ امروز به عذاب خوار کننده اي کيفر مي يابيد.»
سپس عذاب نزديک تر را پيش از عذاب آخرت و در برزخ برايشان کامل مي گرداند. و اين آيه از جمله دلايل اثبات عذاب قبر است و دلالت آن آشکار مي باشد زيرا خدا مي فرمايد:« وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَى» و قطعا پاره اي از عذاب نزديک تر و کم تر را در اين جهان به آنها مي چشانيم؛ و اين دلالت مي نمايد که قبل از عذاب بزرگ تر که جهنم است عذابي نزديک تر و کم تر وجود دارد. و از آنجا که عذاب دنيا گاهي با مرگ همراه نيست خداوند خبر داد که اين عذاب را به آنها مي چشاند شايد به سوي او بازگردند و از گناهانشان توبه نمايند . خداوند متعال مي فرمايد:« ظَهَرَ الفَسَادُ فِي البّرِّ وَالبَحرِ بِمَا کَسَبَت أَيدِي النَّاسِ لِيذيقَهُم بَعضَ الَّذِي عَمِلُوا» فساد در خشکي و دريا به سبب آنچه مردم کرده اند آشکار گرديده است تا سزاي برخي از آنچه را که  کرده اند به آنها بچشاند، شايد بازگردند.وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِآيَاتِ رَبِّهِ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَا 