 آنان از شريکانشان هيچ شفاعت کننده اي نخواهند داشت و به شريکانشان کافر خواهند بود.
وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ و روزي که قيامت برپا مي شود در آن روز پراکنده مي گردند.
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ اما کساني که ايمان آوردند و کارهاي شايسته کردند در باغ ]هاي[ بهشت مالامال از شادي و سرور مي گردند.
وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاء الْآخِرَةِ فَأُوْلَئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ و اما آنان که کفر ورزيدند و آيات ما و لقاي آخرت را تکذيب کردند آنان در عذاب احضار خواهند شد.
خداوند متعال خبر مي دهد که او به تنهايي آفرينش مخلوقات را آغاز مي کند سپس آنها را زنده مي گرداند سپس به سوي او باز گردانده مي شوند تا آنها را به سبب کارهايشان جزا و سزا بدهد. بنا بر اين جزاي اهل شر را بيان کرد سپس جزاي اهل خير را ذکر نمود و فرمود :  وَ يومَ تَقُومُ السَّاعَهُ و روزي که قيامت برپا مي شود و مردم در پيشگاه پروردگار جهانيان حاضر مي گردند و قيامت را آشکارا مشاهده مي کنند، در آن روز، يبلِسُ المُجرّمُونَ بزهکاران و گناهکاران از هر خيري نااميد مي گردند چون آنها براي اين روز جز کيفر و شرک و گناه پيش نفرستاده اند و آن را با چيزي از اسباب پاداش نياميخته اند پس نااميد و درمانده مي شوند. و دروغي که مي بافتند و مي گفتند شريکان و معبودانمان به ما فايده خواهند داد و برايمان شفاعت خواهند کرد از آنها ناپديد مي گردد.
بنابراين فرمود : 
وَلَمْ يَكُن لَّهُم مِّن شُرَكَائِهِمْ شُفَعَاء وَكَانُوا بِشُرَكَائِهِمْ كَافِرِينَ و از شريکان و انبازهايي که براي خدا قرار مي دادند و آنها را همراه خدا پرستش مي کردند شفاعت کننده اي نخواهند داشت و از آنها بيزاري مي جويند و منکر الوهيت و شراکت آنها خواهند شد. و مشرکان از کساني که شريک خدا قرار مي دادند بيزاري مي جويند و عبادت شوندگان نيز بيزاري جسته و مي گويند : 
تَبَرَّانَآ إلَيکَ مَا کَانُوا إيانَا يعبُدُونَ از اينها بيزار هستيم! اينان ما را پرستش نمي کردند، و همديگر را نفرين مي کنند و از يکديگر دوري مي جويند و در اين روز نيکوکاران و بدکاران از هم جدا خواهند شد همانگونه که در دنيا کارهايشان از هم جدا بود.
فَأمَّا الَّذينَ ءَامَنُوا وَ عَمِلوا الصَّلِحَتِ اما کساني که ايمان آورده و کارهاي شايسته کرده اند، يعني با دل هاي خود ايمان آورده و با انجام کارهاي شايسته صداقت ايمان خود را نشان داداند، فَهُم فِي رَوضَهٍ آنان در باغي هستند که در آن انواع گياهان و اقسام چيزهاي شادي آور وجود دارد. يحبَرُونَ شادمان و خوشحال مي شوند و از خوردني هاي لذيذ و نوشيدني هاي گوارا و حورهاي زيبا و خدمتگزاران و صداهاي دل انگيز و شادي آور و منظره هاي زيبا و بوهاي خوش مسرورند و شادي و لذت و خوشحالي آنها به اندازه اي است که قابل توصيف نيست.
وَ أمَّا الَّذِينَ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِاَيتِنَا و اما کساني که کفر ورزيدند و نعمت هاي خدا را انکار کرده و در مقابل آن ناسپاسي نمودند و آيات ما را که پيامبرانمان آورده بودند تکذيب کردند، فَأُوْلَئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ ايشان به عذاب گرفتار مي آيند و جهنم از همه سو آنها را احاطه مي نمايد و عذاب دردناک بر دل هايشان فرو مي رود، و آتش چهره هايشان را کباب مي کند و روده هايشان را قطع مي نمايد. پس اين گروه کجا و آن گروه کجا! نعمت داده شدگان کجا و عذاب شوندگان کجا؟!فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ پس در شامگاهان و صبحگاهان خدا را به پاکي ياد کنيد.
وَلَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَعَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُونَ و در آسمان ها و زمين و به هنگام عصر و زماني که به دم ظهر رسيده ايد خداي را ستايش نماييد.
يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَيُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَكَذَلِكَ تُخْرَجُونَ زنده را از مرده و مرده را از زنده بر مي آورد و زمين را پس از پژمرده شدنش زنده مي سازد، و بدينسان ]در روز قيامت از قبرها[ بيرون آورده مي شويد.
در اينجا خداوند از پاک و منزه بودن خويش از هر نوع نقص و بدي خبر داده و مي فرمايد او منزه و پاک است از اين که يکي از مخلوقات همانند او باشد، و بندگان را فرمان مي دهد تا او را به هنگام غروب و صبح و شامگاهان و به هنگام ظهر به پاکي ياد کنند. و اين اوقات پنجگانه که اوقات نمازهاي پنجگانه است خداوند بندگانش را فرمان داده که در اين اوقات پاکي و ستايش او را بگويند. و اين فرمان، هم شامل تسبيح و ستايش واجب – از قبيل نمازهاي پنجگانه که مشتمل بر اين تسبيح و ستايش است – و هم شامل تسبيح و ستايش است – و هم شامل تسبيح و ستايش مستحب است مانند اذکار صبح و شام و ذکرهايي که بعداز نمازهاي واجب خوانده مي شود، و نمازهاس سنتي که به مناسبت نمازهاي واجب خوانده مي شوند و مشتمل بر تسبيح و ستايش مي باشند. چون اين وقت ها که خداوند براي انجام نمازهاي فرض تعيين نموده بهترين اوقات هستند، پس تسبيح و ستايش خدا و عبادت او در اين وقت ها از ديگر اوقات بهتر است. و عبادت گرچه شامل گفتن «سبحان الله» در آن هم نشود اما چنانچه با اخلاص انجام گيرد عملاً خداوند از اينکه شريکي در عبادت داشته باشد پاک قرار داده مي شود، و منزه مي گردد از اينکه کسي در ميان مخلوقاتش شايستگي آن را داشته باشد که اخلاص و انابتي براي او انجام شود.
يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ زنده را از مرده بيرون مي آورد، همان طور که گياهان را از زمين مرده بيرون مي آورد و خوشه را از دانه، و درخت را از هسته، و جوجه را از تخم و مؤمن را از کافر بيرون مي آورد.
وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ و بر عکس، مرده را از زنده بيرون مي آورد. وَيُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا و زمين را پس از پژمرده شدنش زنده و خرم مي سازد و بر آن باران فرو مي فرستد در حالي که مرده و خشک است، پس وقتي که آب بر آن نازل شد تکان مي خورد و گياهان زيبايي مي روياند، وَكَذَلِكَ تُخْرَجُونَ و اين گونه شما از قبرهايتان بيرون آورده مي شويد.
پس اين دليل قاطع و روشني است بر اينکه خداوندي که زمين را پس از مرده بودنش زنده مي نمايد، مردگان را نيز اين چنين زنده مي کند.
و از نظر عقلي اين دو کار تفاوتي با هم ندارند و با مشاهده نمودن يکي، ديگري هم ممکن به نظر مي رسد.وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَكُم مِّن تُرَابٍ ثُمَّ إِذَا أَنتُم بَشَرٌ تَنتَشِرُونَ و از نشانه هاي خدا اين است که شما را از خاک آفريد سپس شما مردماني هستيد که در زمين پراکنده مي شويد.
وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَك