ُمَّ يُعِيدُهُ إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ
آيا نديده اند که خدا چگونه آفرينش را آغاز مي کند سپس آن را باز مي گرداند؟!
بي گمان اين بر خداوند آسان است.
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ يُنشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
بگو : «در زمين بگرديد و بنگريد که چگونه آفرينش را آغاز کرد، سپس پيدايش واپسين را پديدار مي کند، بي گمان خداوند بر هر چيزي تواناست.
يُعَذِّبُُ مَن يَشَاء وَيَرْحَمُ مَن يَشَاء وَإِلَيْهِ تُقْلَبُونَ 
هر کس را که بخواهد عذاب مي دهد و هر کس را بخواهد مورد رحمت قرار مي دهد، و به سوي او بازگردانده مي شويد.
وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاء وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ
و شما نمي توانيد ]خدا را[ درمانده کنيد چه در زمين و چه در آسمان، و به جاي خداوند هيچ دوست و ياوري نداريد.
خداوند متعال بيان مي کند که او خليل خود ابراهيم عليه السلام را به نزد قومش فرستاد تا آنها را به سوي خدا دعوت کند، پس به آنها گفت : اعبُدُوا اللهَ خدا را بپرستيد. يعني او را يگانه بدانيد و عبادت را خالصانه و فقط براي او انجام دهيد و از آنچه شما را بدان فرمان داده است اطاعت کنيد. وَاتَّقُوهُ و از او پروا داريد، و بپرهيزيد از اينکه بر شما خشم گيرد که آنگاه شما را عذاب مي دهد، پس با ترک کردن گناهان که او را به خشم مي آورد از او پروا بداريد. ذَلِکُم خَيرٌلَّکُم عبادت خدا و تقواي او برايتان از ترک عبادت و نترسيدن از خدا بهتر است. اين از باب اطلاق «افعل تفضيل» در چيزي است که در طرف  ديگر چيزي از آن نيست.
پس ترک عبادت خدا و ترک تقواي او هيچ حسن و خوبي ندارد، چرا که فقط عبادت و تقواي الهي براي مردمان خوب است، چون براي رسيدن به نعمت هاي خدا در دنيا و آخرت راهي جز اين وجود ندارد. و هر خير و برکتي که در دنيا و آخرت يافت شود از آثار عبادت خدا و تقواي الهي است. إن کُنتُم تَعلَمُونَ اگر اين مطلب را مي دانيد. پس در امور بنگريد و آنچه را که براي انتخاب اولي تر و بهتر است برگزينيد.
خداوند آنها را به عبادت پروردگار و تقواي الهي فرمان داد، سپس از پرستش بت ها نيز نهي کرد و بر ايشان بيان نمود که بت ها ناقص بوده و شايستگي آن را ندارند که پرستش شوند، و فرمود : إِنَّمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ أَوْثَانًا وَتَخْلُقُونَ إِفْكًا شما غير از خدا تنها بت هايي را مي پرستيد و دروغي را به هم مي بافيد؛ بت هايي که آن را
مي تراشيد و با دست هاي خودتان آَنها را مي سازيد و بر آنها اسم خدايان
مي گذاريد، و اين دروغ را به هم مي بافيد که به عبادت آنها امر شده ايد و به تمسّک جستن به آنان فرمان يافته ايد.
إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقًا بي گمان کساني را که به جاي خداوند مي پرستيد نمي توانند به شما روزي دهند، و آنان ناقص هستند و داراي چيزي نيستند که سبب شود عبادت گردند. يعني براي ما روشن شده که اين بت ها مخلوق و ناقص هستند و نمي توانند سود و زياني برسانند، و مرگ و زندگي و رستاخيز را در اختيار ندارند. و هر کس که چنين باشد سزاوار ذره اي از عبادت و بندگي نيست. و دل ها بايد به دنبال معبودي باشند که آن را عبادت کنند و نيازهاي خود را از او بخواهند.
پس خداوند بندگان را تشويق مي کند کسي را بپرستند که سزاوار عبادت باشد، و فرمود : فَابْتَغُوا عِندَ اللَّهِ الرِّزْقَ پس فقط نزد خداوند روزي بجوييد، زيرا خداوند روزي را فراهم مي نمايد، و هر کس خداوند را براي تأمين منافع دين و دنيايش بخواند او را جواب مي دهد. وَاعبُدُوهُ و تنها او را که شريکي ندارد بپرستيد، چون او از هر نقصي بدور است و فايده دهنده و زيان دهنده است، و فقط او کارها را تدبير مي نمايد.
وَاشْكُرُوا لَهُ و تنها سپاسگزار او باشيد چون همۀ نعمت هايي که به بندگان رسيده و مي رسد از جانب اوست. و همۀ رنج ها و ناگواري ها را از آنان دور مي نمايد، إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ و به سوي او برگردانده مي شويد، پس شما را بر کارهايي که کرده ايد سزا و جزا مي دهد، و از آنچه پنهان نموده ايد و آشکار کرده ايد آگاه مي سازد. پس بپرهيزيد از اينکه در حالي نزد او بياييد که بر شرک خود قرار داريد، بلکه به چيزي روي بياوريد که شما را به او نزديک مي نمايد و به هنگام حاضر شدن در پيشگاهش به سبب آن به شما پاداش مي دهد.
أَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ آيا نديده و ندانسته اند که خدا چگونه آفرينش را مي آغازد؟! منظور آفرينش و پيدايش نخستين است. سپس آن را باز مي گرداند. يعني در روز قيامت مردگان را دوباره زنده مي نمايد، إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ همانا اين کار براي خداوند سهل و آسان است. همانطور که خداوند متعال فرموده است : وَ هُوَ الَّذِي يبدَؤا الخَلقَ ثُمَّ يعِيدُهُ  وَ هُوَ أهوَنُ عَلَيهِ و او خدايي است که آفرينش را آغاز
مي کند سپس آن را باز مي گرداند، و بازگرداندن آفرينش و ايجاد دوبارۀ هستي براي او آسان تر است.
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ اگر در آفرينش نخستين ترديدي دارند به آنها بگو در زمين با جسم و دل به سياحت و گردش بپردازند آنگاه موجوداتي خواهند يافت که به تدريج رشد مي کنند. و گياهان و درختان را مي بينند که چگونه در فواصل زماني مختلف پديد مي آيند، و ابرها و بادها و امثال آن را مي بينند که همواره در حال تجديد و نوگرايي هستند، بلکه همۀ آفرينش همواره در حال مرگ و رستاخيز است. پس به هنگام مرگ کوچک ] = خواب[ به آنها بنگريد در حالي که شب بر آنها سايه گسترانده و آنها بي حرکت مانده و صداهايشان قطع شده، و در رختخواب هاي خود چون مردگان افتاده اند. و آنها در طول شب چنين هستند تا اينکه صبح مي شود، آنگاه از خواب بيدار مي شوند و از مرگ برانگيخته مي گردند و مي گويند : «سپاس خداوندي را که ما را زنده گرداند پس از آنکه ما را ميراند و همه به نزد او گرد مي آيند». بنابراين فرمود : ثُمَّ اللَّهُ يُنشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ سپس خداوند پيدايش واپسين را ايجاد مي کند و آن پيدايشي است که هيچ مرگ و خوابي به آن راه ندارد بلکه براي هميشه در سراي آخرت مي مانند. إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ همانا خداوند بر هر چيزي تواناست، پس هيچ چيزي خداوند متعال را ناتوان نمي کند و همانطور که توانايي آفرينش و ايجاد نخستين را داشته است به طريق اولي توانايي آفرينش ديگر را دارد.
يُعَذِّبُُ مَن يَشَاء وَيَرْحَمُ مَن يَشَاء او تنها و يگانه حکم جزائي را انجام مي دهد و آن پاداش دادن به فرمانبرداران و مورد رحمت قرار دادن آنها، و عذاب دادن و شکنجه کردن گناهکاران مي باشد. وَإِلَيْهِ تُقْلَبُونَ و به سرا و جهاني بازگردانده مي شويد که در آن جا حکم عذاب يا رحمت خدا بر شما اجرا مي شود.
پس در اين جهان اطاعت و