ْ لَكَاذِبُونَ
و کافران به مؤمنان گفتند : «از راه ما پيروي کنيد قطعاً گناهان شما را به عهده
مي گيريم»، در حالي که آنان چيزي از گناهان ايشان را بر نخواهند داشت. بي گمان آنان دروغگويانند.
وَلَيَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَأَثْقَالًا مَّعَ أَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْأَلُنَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَمَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ
و بدون شک بارهاي ]گناهان[ خود و بارهايي ديگر با بارهاي ]گناهان خود[ بر دوش مي کشند و همانا روز قيامت از آنچه افترا مي بستند بازخواست مي شوند.
خداوند از افترا و دروغ گفتن کافران و دعوت کردن مؤمنان به دينشان خبر مي دهد، و در ضمن مؤمنان را از اينکه فريب کافران را بخورند و در دام مکر آنها بيفتند بر حذر مي دارد. پس مي فرمايد : 
وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنَا و کافران به مؤمنان گفتند از راه ما پيروي کنيد; پس دين خود يا بخشي از آن را رها کنيد و از آيين ما پيروي نماييد، زيرا ما تضمين مي کنيم که وَلْنَحْمِلْ خَطَايَاكُمْ گناهان شما را بر عهده گيريم، در حالي که اين کار در دست آنها نيست. بنابراين فرمود : وَمَا هُم بِحَامِلِينَ مِنْ خَطَايَاهُم مِّن شَيْءٍ و آنان چيزي از گناهان ايشان را بر نخواهند داشت. پس اين برداشتن گناه گرچه صاحبش به آن راضي باشد براي گناهکار فايده اي ندارد، زيرا حق از آن خداست و خداوند اين اختيار را به بنده نداده است که در حق خداوند جز به فرمان و دستور او تصرف نمايد، بلکه حکم و فرمان الهي اين است که ألَّا تَزِرُ وَازِرَهٌ وِزرَ أخرَي هيچ حمل کننده اي بار گناه کسي ديگر را حمل نمي کند.
و از آنجا که از اين گفتۀ الهي وَمَا هُم بِحَامِلِينَ مِنْ خَطَايَاهُم مِّن شَيْءٍ ]و آنان چيزي از گناهان ايشان را بر نخواهند داشت[، گاهي چنين برداشت مي شود کافراني که مردمان را به کفر خود فرا مي خوانند – و امثال آنها که ديگران را به باطل خود دعوت مي کنند – جز گناهي که مرتکب شده اند چيزي بر آنها نيست و گناهي که ديگران انجام داده اند بر آنها نخواهد بود گر چه آنها سبب آن بوده باشند، براي دفع اين توهّم فرمود :
وَلَيَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَأَثْقَالًا مَّعَ أَثْقَالِهِمْ و قطعاً بارهاي سنگين گناهانشان را که انجام 
داده اند و بارهاي گناهاني که آنان سبب ارتکاب آن شده اند بر دوش مي کشند. پس گناهي که انجام مي شود هر کدام از تابع و متبوع بهره اي از آن دارند، زيرا تابع آن را انجام داده و متبوع سبب انجام شدن گناه بوده و به سوي آن فرا خوانده است. انجام دادن نيکي نيز همين طور است، پس انجام دهنده اش به پاس اينکه آن را انجام داده است پاداش مي يابد، و کسي که به انجام آن دعوت کرده است نيز پاداش
مي يابد، چون سبب انجام شدن آن بوده است.
وَ لَيسئَلُنَّ يومَ القِيامَهِ عَمَّا کانُوا يفتَرُونَ و آنان روز قيامت از دروغهايي که به هم
مي بافتند از قبيل برانگيختن بديها و زيبا جلوه دادن آن مورد سؤال قرار خواهند گرفت. نيز از اين پرسيده مي شوند که مي گويند : وَلْنَحْمِلْ خَطَايَاكُمْ و ما بار گناهان شما را بر دوش مي کشيم.وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَامًا فَأَخَذَهُمُ الطُّوفَانُ وَهُمْ ظَالِمُونَ
و به راستي که نوح را به سوي قومش فرستاديم و نهصد و پنجاه سال در ميان آنان ماندگار شد آنگاه طوفان آنان را در حالي که ستمکار بودند فرو گرفت.
فَأَنجَيْنَاهُ وَأَصْحَابَ السَّفِينَةِ وَجَعَلْنَاهَا آيَةً لِّلْعَالَمِينَ 
آنگاه او و کشتي نشينان را نجات داديم و کشتي را پند و عبرتي براي جهانيان گردانديم.
خداوند متعال ما را از فرمان و حکمت خويش دربارۀ کيفر امت هايي که پيامبران را تکذيب کردند خبر مي دهد، و اين را بيان مي دارد که او بنده و پيامبرش نوح عليه السلام را به سوي قومش فرستاد تا آنها را به توحيد و يگانه پرستي فرا خواند و آنان را از پرستش انبازان و بت ها نهي کند، فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَامًا و او در ميان آنها نهصد و پنجاه سال ماندگار شد ؛ آنها را دعوت مي کرد و از اين کار خسته نمي شد و در امر دعوت و اندرز گفتنشان سستي نمي ورزيد. شب و روز و در پنهاني و آشکار آنان را دعوت مي کرد اما هدايت و اصلاح نشدند، بلکه به کفر ورزي و سرکشي خود ادامه دادند تا اينکه پيامبرشان نوح – عليه الصلاه و السلام – در اوج بردباري و شکيبايي عليه آنها دعا کرد و فرمود : رَّبِّ لا تَذَر عَلَي الارضِ مِنَ الکافرِينَ دَيارًا پروردگارا! هيچ کس از کافران را روي زمين زنده نگذار.
فَأَخَذَهُمُ الطُّوفَانُ آنگاه طوفان - = آبي که به صورت فراوان از آسمان باريد و از زمين به شدت جوشيد – آنها را فرا گرفت. وَ هُم ظَالِمُونَ در حالي که آنها ستمکار بودند و سزاوار گرفتار شدن به عذاب.
فَأَنجَيْنَاهُ وَأَصْحَابَ السَّفِينَةِ پس ما نوح و کساني را که با او در کشتي بودند اعم از خانواده اش و کساني که به او ايمان آورده بودند نجات داديم، وَجَعَلْنَاهَا آيَةً لِّلْعَالَمِينَ و کشتي يا داستان نوح را براي جهانيان پند و عبرتي قرار داديم تا از آن عبرت آموزند و تا کساني که پيامبران را تکذيب مي کنند بدانند که سرانجام کارشان هلاکت و نابودي است، و خداوند مشکل و اندوه مؤمنان را بر طرف مي نمايد و آنان را از هر تنگنايي نجات مي دهد. و نيز خداوند کشتي را نشانه و پندي براي جهانيان نمود که از آن به رحمت پروردگارشان پي مي برند ؛ پروردگاري که اسباب ساختن کشتي را برايشان فراهم نمود و ساختن آن را برايشان آسان گرداند و آن را چنان نمود که آنها و کالاهايشان را از جايي به جايي ديگر و از کشوري به کشوري ديگر حمل نمايد.وَإِبْرَاهِيمَ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
]و به يادآور[ ابراهيم را آنگاه که به قومش گفت : «خداوند را بپرستيد و از او پروا بداريد اين براي شما بهتر است اگر بدانيد».
إِنَّمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ أَوْثَانًا وَتَخْلُقُونَ إِفْكًا إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوا عِندَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوهُ وَاشْكُرُوا لَهُ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
جز اين نيست که شما غير از خدا بت هايي را مي پرستيد و دروغي را به مي بافيد، بي گمان کساني را که به جاي خداوند مي پرستيد نمي توانند به شما روزي دهند. پس نزد خداوند روزي بجوييد و او را بندگي و سپاسگزاري کنيد که به سوي او برگردانده مي شويد.
وَإِن تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِّن قَبْلِكُمْ وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ
و اگر ]وحي را[ تکذيب کنيد ملت هاي پيش از شما ]نيز آن را[ دروغ انگاشته اند، و جز پيام رساني آشکار بر عهدۀ پيامبر نيست.
أَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ 