 اداي[ اوامر و نواهي ]خدا[ به جهاد نياز دارد، چون بر او سنگيني مي کند، و شيطانش او را از آن باز مي دارد، و دشمن کافرش او را از بر پاداشتن آن بطور شايسته منع
مي کند. و اينها معارضه و مخالفت هايي است که به مجاهدت و تلاش زيادي نياز دارد.وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ 
و کساني که ايمان آورده و کارهاي شايسته انجام داده اند، قطعاً گناهانشان را از آنان خواهيم زدود، و به آنان نيکوترين آنچه مي کردند پاداش مي دهيم.
کساني که خدواند با ايمان و توفيق بر انجام اعمال صالح بر آنها منت نهاده است، گناهانشان را خواهد زودود و بدهي هايشان را دور خواهند کرد زيرا نيکي ها به بدهي ها را از ميان مي برند.
وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ و به آنان نيکوترين آنچه مي کردند پاداش
مي دهيم. و آنچه آنها مي کردند اعمال خير است از قبيل واجبات و مستحبات، پس اينها بهترين چيزهايي هستند که بنده انجام مي دهد، چون او امور مباح و غيره را نيز انجام مي دهد. پس واجبات و مستحبات بهتراند.
وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا وَإِن جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ 
و انسان را نسبت به پدر و مادرش به نيک رفتاري فرمان داديم. و اگر بخواهند تو را وا دارند تا چيزي را که به حقيقت آن دانشي نداري و من شرک آوري، از آنان اطاعت مکن، بازگشت شما به سوي من است، آنگاه شما را به ]حقيقت[ آنچه مي کرديد خبر مي دهم.
انسان را فرمان داديم و او را توصيه نموديم تا با پدر و مادرش در قول و عمل به نيکي رفتار کند، و همواره با آنها نيکي نمايد و هرگز نافرماني آنها را نکند، و با آنها در سخن و کردار به بدي رفتار ننمايد.
وَإِن جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا و اگر بخواهند تو را وا دارند تا چيزي را که به حقيقت آن دانشي نداري به من شرک آوري، از آنان اطاعت مکن. و هيچ کس از صحت شرک ورزيدن به خدا آگاهي و دانش ندارد. و اين بزرگ و خطرناک نشان داده قضيۀ شرک است.
إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ بازگشت شما به سوي من است، و شما را به آنچه مي کرديد خبر مي دهم. و شما را طبق اعمالتان مجازات خواهم کرد. پس با پدر و مادرتان نيکي کنيد و اطاعت آنها را بر همه چيز مقدم بداريد، جز اطاعت از خدا و پيامبرش، که اطاعت آنها بر هر چيزي مقدم است.
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ
و کساني که ايمان آورده و کارهاي شايسته کرده اند آنان را در ]زمرۀ[ شايستگان در مي آورديم.
هر کس به خدا ايمان بياورد و عمل را صالح انجام بدهد، خداوند به او وعده داده است که وي را در زمرۀ بندگان شايستۀ خود از قبيل پيامبران و صديقان و شهدا و صالحان قرار مي دهد و هر يک بر حسب درجه و مقامي که دارد نزد خداوند برخودار خواهد شد. پس ايمان صحيح و عمل صالح نشانۀ سعادت و خوشبختي صاحبش است، و بيانگر آن است که او بندۀ خداوند بخشندۀ مهربان و از زمرۀ بندگان شايستۀ اوست.وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا  بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ وَلَئِن جَاء نَصْرٌ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ 
و از مردم کسي هست که مي گويد : «به خداوند ايمان آورده ايم» اما وقتي در راه خدا مورد اذيت و آزار قرار گيرد شکنجۀ مردم را مانند عذاب خدا شمارد، و اگر پيروزيي از سوي پروردگارت نصبيب ]شما مؤمنان[ گردد مي گويند : «همانا که با شما بوديم» آيا خداوند به آنچه در دلهاي جهانيان است داناتر نيست؟!
وَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنَافِقِينَ و مسلماً خداوند مؤمنان را معلوم مي دارد و به يقين منافقان را ]نيز[ معلوم خواهد داشت.
وقتي خداوند بيان نمود که او حتماً هر کس را که ادعاي ايمان کند مورد آزمايش قرار مي دهد تا راستگو از دروغگو مشخص شود، پس از آن بيان فرمود گروهي از مردم هستند که در برابر آزمون ها و مشکلات بردباري و پايداري ندارند. بنابراين فرمود :
 وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا  بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ و از مردم کسي هست که مي گويد به خداوند ايمان آورده ايم اما وقتي در راه خدا مورد اذيت و آزار قرار گيرد به اين صورت که مورد ضرب و شتم واقع شود يا مالش از وي گرفته شود يا مورد
عيب جويي قرار گيرد تا از دينش بر گردد و به باطل روي آورد، جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ شکنجۀ مردم را مانند عذاب خدا مي شمارد.
يعني شکنجۀ مردم را عامل بازدارنده اي براي ايمان و پايداري بر آن مي شمارد همانطور که عذاب خداوند آدمي را از چيزهايي که باعث آمدن عذاب مي شود باز
مي دارد.
وَلَئِن جَاء نَصْرٌ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ و اگر پيروزيي از سوي پروردگارت نصيب شما مؤمنان گردد مي گويند ما که با شما بوديم، چرا که پيروزي با خواست و ميل آنها مطابق است. اين نوع از مردم کساني هستند که خداوند در مورد آنان فرموده است :
وَ مِنَ النَّاسِ مَن يعبُدُ اللهَ عَلَي حَرفٍ فَإن أصَابَهُ خَيرٌ اطمَأنَّ بِهِ وَ إن أصَابَتهُ فِتنَهٌ انقَلب عَلي وَجهِهِ خَسِرَ الدُّنيا وَ ألاخِره ذَلِکَ هُوَ الخُسرَانُ المُبينُ بعضي از مردم خدا را در حاشيه و کناره مي پرستند، پس اگر سود و خيري به ايشان برسد به سبب آن شاد و آسوده خاطر و استوار مي شوند و اگر بلا و مصيبتي بديشان برسد عقب گرد
مي کنند، بدين ترتيب هم دنيا و هم آخرت را از دست مي دهند و قطعاً اين زيان آشکاري است.
أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ آيا خداوند به آنچه در دلهاي جهانيان است داناتر نيست؟! چرا که شما را از اين گروه خبر داده است، گروهي که داراي حالت و وضعيتي است که برايتان توصيف نمود، و از اين طريق کمال علم و حکمت
گسترده اش را مي دانيد.
وَ لَيعلَمَن اللهُ الَّذينَ ءَامَنُوا وَلَيعلَمَنَّ المُنَفِقينَ يعني خداوند بدين جهت آزمون ها و مشکلات را مقدر نموده تا آنچه را که در مورد آنها مي داند مشخص نمايد و آنها را به آنچه که از آنان سر زده است سزا و جزا بدهد نه اينکه آنها را فقط به سبب آنچه در موردشان مي داند مجازات کند، چون ممکن است آنها در برابر خداوند ادعا کنند که اگر مورد آزمايش قرار مي گرفتند ثابت قدم و پايدار مي ماندند.وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطَايَاكُمْ وَمَا هُم بِحَامِلِينَ مِنْ خَطَايَاهُم مِّن شَيْءٍ إِنَّهُ