مايد: كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ چقدر در دنيا ماندهايد؟
قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْئلْ الْعَادِّينَ ميگويند: يك روز يا بخشي از يك روز ماندگار بودهايم. پس از فرشتگان شمارشگر بپرس. اين سخنشان مبتني بر آن است كه آنها مدت ماندگاري خود را در دنيا بسيار اندك ميدانند، اما مقدار آن مشخص نيست. بنابراين ميگويند: فَسئل العادين از شمارشگران بپرس. اما آنان آنقدر مشغول هستند و در عذابي به سر ميبرند كه تعداد و شمار سالهايي را كه در دنيا زيستهاند نميدانند. پس خداوند به آنها ميفرمايد: إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا جز مدت كمي ماندگار نبودهايد، خواه عدد و شمار آنرا تعيين نماييد يا تعيين نكنيد. لَّوْ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ كاش [اين را در دنيا] ميدانستيد.أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ  آيا پنداشتهايد كه ما شما را بيهوده آفريدهايم، و به سوي ما برگردانده نميشويد؟.
فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ خداوندي كه فرمانرواي راستين است و هيچ معبود به حقي جز او نيست و صاحب عرش عظيم ميباشد، بسي برتر از آن است [كه جهان را بيهوده بيافريند].
أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا اي مردم! آيا گمان بردهايد ما شما را بيهوده و بيهدف آفريدهايم؛ ميخوريد و ميآشاميد و تفريح ميكنيد و از لذتهاي دنيا بهرهمند ميشويد و ما شما را به حال خودتان رها مبكنيم؟ و به شما امر و نهي نميكنيم و در برابر بديها شما را سزا نمِدهيم؟ بنابراين فرمود: وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ و پنداشتهايد كه براي حساب و كتاب به سوي ما بازگردانده نميشويد؟. بنابراين چيزي را به خاطر بسپاريد، [و آن اينكه]، فَتَعَالَى اللَّهُ خداوند بسي برتر و بالاتر از اين گمان باطل ميباشد و چنين گمان زشتي، حكمت و فرزانگي او را معيوب ميكند. الْمَلِكُ الْحَقُّ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ خداوندي كه فرمانرواي راستين است و هيچ معبود به حقي جز او نيست و او صاحب عرش عظيم است. پس وقتي كه او فرمانرواي راستين همة آفريدههاست، و وعده و وعيد او راست و حق است، خداوند معبود حقيقي اوست، چون داراي كمال مطلق و صاحب عرش عظيم و پروردگار و صاحب ديگر پديدهها ميباشد. پس چنين خداوندي امكان ندارد شما را بيهوده آفريده باشد.وَمَن يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ و هر كس جز خدا معبود ديگري را فرا بخواند كه هيچ دليلي بر حقانيت آن ندارد. حساب او با خداست. بيگمان كافران رستگار نميشوند.
وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ و بگو: «پروردگارا! [مرا] بيامرز و ببخشاي و تو بهترين مهرباناني».
و هر كس همراه با خدا معبودان ديگري را به فرياد بخواند، بدون اينكه دليلي براي صحت كارش داشته باشد كه او را به آنچه انجام ميدهد راهنمايي كند، - و اين قيد يك قيد لازم و غير قابل اجتناب است، زيرا هر كس چيزي غير از خدا را به نيايش بخواند حتماً دليلي بر صحت اين كار ندارد- بلكه دلايلي بر باطل بودن آنچه او انجام ميدهد دلالت نمايد، اما از روي ستمگري و عناد از آن دلايل روي گرداند، چنين كسي به نزد پروردگارش خواهد رفت و خداوند او را به سبب اعممالش مجازات خواهد كرد، و هيچ بهرهاي از رستگاري به او نميرسد، چون او كافر است. انَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ همانا كافران رستگار نميشوند، پس كفرشان آنها را از رستگاري دور نموده و بازداشته است.
وقُل و مخلصانه پروردگارت را بخوان و بگو: رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ پروردگارا! مرا بيامرز و از امورات ناگوار و ناپسند برهان و بر ما رحم بفرما، و با رحمت خويش ما را به هر چيز خوبي برسان و تو بهترين مهرباناني. پس خداوند از هر كس نسبت به بندهاش از مادر مهربانتر ميباشد و از خود بنده براي وي مهربانتر است.
پايان تفسير سورهي مؤمنون<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1175.txt">آيه 1</a><a class="text" href="w:text:1176.txt">آيه 3-2</a><a class="text" href="w:text:1177.txt">آيه 5-4</a><a class="text" href="w:text:1178.txt">آيه 10-6</a><a class="text" href="w:text:1179.txt">آيه 21-11</a><a class="text" href="w:text:1180.txt">آيه 22</a><a class="text" href="w:text:1181.txt">آيه 26-23</a><a class="text" href="w:text:1182.txt">آيه 29-27</a><a class="text" href="w:text:1183.txt">آيه 30</a><a class="text" href="w:text:1184.txt">آيه 31</a><a class="text" href="w:text:1185.txt">آيه 33-32</a><a class="text" href="w:text:1186.txt">آيه 34</a><a class="text" href="w:text:1187.txt">آيه 35</a><a class="text" href="w:text:1188.txt">آيه 38-36</a><a class="text" href="w:text:1189.txt">آيه 40-39</a><a class="text" href="w:text:1190.txt">آيه 42-41</a><a class="text" href="w:text:1191.txt">آيه 44-43</a><a class="text" href="w:text:1192.txt">آيه 45</a><a class="text" href="w:text:1193.txt">آيه 46</a><a class="text" href="w:text:1194.txt">آيه 50-47</a><a class="text" href="w:text:1195.txt">آيه 52-51</a><a class="text" href="w:text:1196.txt">آيه 54-53</a><a class="text" href="w:text:1197.txt">آيه 55</a><a class="text" href="w:text:1198.txt">آيه 57-56</a><a class="text" href="w:text:1199.txt">آيه 59-58</a><a class="text" href="w:text:1200.txt">آيه 60</a><a class="text" href="w:text:1201.txt">آيه 61</a><a class="text" href="w:text:1202.txt">آيه 64-62</a></body></html>مدني و 64 آيه است
بسم الله الرحمن الرحيم
آيهي1:
سُورَةٌ أَنزَلْنَاهَا وَفَرَضْنَاهَا وَأَنزَلْنَا فِيهَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لَّعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ اين سورهاي است كه آن را نازل كرده، و آن را واجب نمودهايم، و آيههاي روشني در آن فرستادهايم، شايد يادآور شويد و پند پذيريد.
سُورَةٌ يعني اين سورهاي مهم و گرانقدر است و َأَنزَلْنَا از آنجا كه نسبت به بندگان خود مهربان هستيم آن را نازل كرده و از شر هر شيطاني محافظت كرده، وَفَرَضْنَاو حدود و شهادت و غيره را در آن معين و مشخص نمودهايم. وَأَنزَلْنَا فِيهَا آيَاتٍ بَيِّنَتٍ  و آيههاي روشني را در آن فرو فرستادهايم. يعني احكامي بزرگ و اوامر بازدارنده، و حكمتهاي بزرگي را در آن بازل نمودهايم لَّعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ تا با چيزهايي كه به شما ميآموزيم يادآور شويد و پند گيريد سپس به بيان اين احكام كه به آنها اشاره شد، پرداخت و فرمود:الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِئَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْكُم بِهِمَا رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ به هر يك از مرد و زن زناكار صد تازيانه بزنيد، و اگر به خداوند و روز قيامت ايمان داريد نبايد در [اجراي] دين خدا دربارة آنان دچار دلسوزي شويد، و بايد گروهي از مؤمنان بر شكنجة ايشان حاضر باشند.
الزَّانِي لَا يَنكِحُ إلَّا زَانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَالزَّانِيَةُ لَا يَنكِحُهَا إِلَّا زَانٍ أَوْ مُشْرِكٌ وَحُرِّمَ ذَلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ مرد زناكار مگر با زن زناكار يا مشر