نازل کردن قرآن بر وي، سوم در مقام مبارزه مطلبي با کافران تا همانند اين قرآن را بياورند، چون او به خاطر بندگي پروردگارش به ا ين مقامهاي بزرگ نايل شد. 
(الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ) مسجد الاقصي ، جايي است که اطرافش را مبارک گردانده ايم. يعني با رويش درختان زياد و جاري ساختن نهرها و پيدايش آباداني، به آنجا برکت داده ايم. و از جمله برکت الهي برتر قرار دادن مسجد الاقصي بر ديگر مساجد به جز مسجد الحرام و مسجد النبي است و نيز از جملۀ برکتهايي که خداوند به مسجد الاقصي داده اين است که در روايات از مسلمانان خواسته شده تا براي عبادت و نماز خواندن در مسجد الاقصي به سوي آن درخت سفر بر بندد ، و خداوند آن را به عنوان جايگاه بسياري از پيامبران اختصاص داده است.إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنزَلَ اللّهُ مِنَ السَّمَاء مِن مَّاء فَأَحْيَا بِهِ الأرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخِّرِ بَيْنَ السَّمَاء وَالأَرْضِ لآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ، همانا در آفرینش آسمانها و زمین و در پی یکدیگر آمدن شب و روز و کشتیهایی که در دریا برای بهره وری مردم در حرکت اند، و آبی که خداوند از آسمان فرو می فرستد و با آن زمین را پس از مرگش زند گردانده، و در زمین هر جنبده ای را پخش نموده، و در گردش بادها و ابر مسخّر بین آسمان و زمین نشانه هایی است برای قومی که می اندیشند.
« إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ» خداوند متعال خبر می دهد که در این آفریده های بزرگ نشانه های فراوانی است. یعنی نشانه هایی دال بر یگانگی خداوند و الوهیت و فرمانروایی و رحمت و سایر صفاتش. اما این نشانه ها « لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ» برای کسانی هستند که عقل دارند و از عقل خود برای تفکر در آفریده ها استفاده می نمایند.
پس آدمی برحسب اندیشه و  عقلی که خداوند بر او ارزانی داشته است باید از آیه ها و نشانه هایش بهره مند شود و آن را با فکر و عقل و تدبیرش حلاّجی کند. پس در « خَلْقِ السَّمَاوَاتِ» آفرینش آسمانها و بلندی و گستردگی خورشید و ماه و استواری آنها، ودر آفرینش خورشید و ماه و ستارگانی که خداوند برای منافع بندگان در آسمان قرار داده.
و آفرینش « الأَرْضِ» زمین نیز که آن را برای مردم گهواره قرار داده تا بر آن بیاسایند و از آنچه که در آن وجود دارد بهره  برند و از آیات و نشانه هایش عبرت بگیرند، بیانگر آن است که خداوند در «خلق» و « تدبیر» منفرد بوده و از قدرت و توانایی فراوانی برخوردار است. نیز بیانگر حکمت خداوند است، حکمتی که بر اساس آن این نشانه ها را محکم و زیبا آفریده و آنها را نظم داده است . نیز بیانگر علم خداوند و رحمت اوست، و اینکه با این نشانه ها منافع و نیازهای آفریده ها را برطرف می نماید.
و این آیات بزرگترین دلیل بر کمال خداوند است و اینکه او سزاوار هر نوع پرستشی می باشد، زیرا در آفریدن، و تدبیر و انجام امور بندگان یگانه و تنهاست. 
« وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ» در پی یکدیگر آمدن شب و روز  به صورت همیشگی، به گونه ای که هرگاه یکی برود دیگری جای آنرا می گیرد، و گرمی و سردی و میانه و کوتاه و طولانی بودن، و فصل هایی که پدید می آیند و منافع انسانها و حیوانات و همه آن چه امور  با نظم و تدبیری انجام می شود که عقلها از آن حیرانند و  فرزانگان از درک آن عاجزند. این تغییرات بر قدرت و علم و حکمت و رحمت گسترده و لطف فراگیر گرداننده آن، و بر کارسازی و تدبیر و عظمت و فرمانروایی او دلالت می کند. همه این موارد ایجاب می کند که تنها او پرستش شود و تنها او مورد محبت و تعظیم قرار گیرد و تنها از او بیم داشت و به او امیدوار بود، و در راستای خشنودی او تلاش نمود.
« وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ» و در کشتی هایی که در دریا روان هستند. خداوند ساختن این کشتی ها را به بندگانش الهام نموده و ابزار و اسباب لازم جهت ساختن آن را در اختیار آنان قرار داده است. سپس دریای بیکران و  بادهایی را برای شما مسخر نموده است که با  آن کشتی های مملو از مسافر و کالای تجاری که آدمها مصالح و منافع زندگی اشان را با آن تامین می کنند به حرکت در می آورد . پس چه کسی ساختن این کشتی را به آنها الهام نمود؟ و چه کسی به آنها توانایی داد تا آن را بسازند؟ و چه کسی ابزار و اسباب ساختن کشتی را در اختیار آنان قرار داد؟ چه کسی دریا را برای آنها رام گرداند؟ و چه کسی برای ماشینهای آبی و خشکی، سوختنی را آفریده است که بوسیله آن انسانها و کالاها را حمل نمایند؟  
آیا این چیزها به طور اتفاقی درست شده اند، یا این مخلوق ضعیف و ناتوان که به هنگام  تولد نه دانشی است و نه توانایی و قدرتی، به تنهایی آن را ساخته و به راه انداخته است؟! مخلوقی که بدون علم و قدرت به دنیا آمده، سپس خداوند به او توانایی بخشیده، و آنچه را که می خواست به او یاد داده است. آیا او رام کننده این چیزهاست یا پروردگار واحدی که حکیم و داناست و هیچ چیزی وی را ناتوان و ضعیف نمی کند و انجام هیچ کاری برای او غیر ممکن نیست؟ آری  ! همه چیز در بر ابر ربوبیت و عظمت او سر تعظیم فرود می آورد، و بنده ضعیف فقط جزئی از اجزای اسباب و عواملی است که خداوند بوسیله آن عوامل، این امور را به وجود آورده است. پس این بیانگر رحمت خداوند و عنایت او به آفریده هایش است، و ایجاب می کند که محبت و ترس و امید و عبادات و کرنش و تعظیم برای او انجام شود.
« وَمَا أَنزَلَ اللّهُ مِنَ السَّمَاء مِن مَّاء» و آن بارانی است که از ابرها فرود می آید. « فَأَحْيَا بِهِ الأرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا» و در نتیجه انواع حبوبات و گیاهان را می رویاند که مورد نیاز خلائق است و بدون آن نمی توانند زندگی کنند.
آیا این بیانگر قدرت و توانایی خدایی نیست که آن را فرو فرستاده و بوسیله آن چیزهای زیادی را از زمین بیرون آورده است؟! و آیا بیانگر رحمت و لطف او نسبت به بندگان و تهیه منافع آنها و شدت نیازمندی بندگان به خدا نیست؟!
آری! همین امر ایجاب می کند که خداوند معبود و خدای آنها باشد، و مردگان را زنده کند و آنها را بر اعمالشان پاداش یا کیفر دهد. « وَبَثَّ فِيهَا» و در مناطق مختلف زمین گسترانده است « مِن كُلِّ دَآبَّةٍ» جنبندگان گوناگونی را، که بر قدرت و عظمت و یگانگی و فرمانروایی  بزرگ او دلیل می باشند. خداوند همه این جنبدگانِ روی زمین را برای انسان مسخّر و رام نموده است تا از آن استفاده کنند.
انسانها از گوشت بعضی از جنبدگان روی زمین استفاده می کنند و از شیر آن می نوشند، و بر بعضی از آنها سوار می شوند، و از بعضی از آنها برای تهیه منافع و محافظت از خویشت ن بهره می برند. و بعضی هستند که از آن عبرت و پند گرفته می شود. خداوند هر نوع جنبنده ای را در زمین پخش نموده و کفیل روزیشان ا