 دارای صفت «صبر» هستند، « َلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ» از سوی خدا پاداش و درود، « وَرَحْمَةٌ» و رحمتی عظیم خواهند یافت. از جمله رحمت خداوند بر آنها این است که به آنان توفیق صبر داد و با صبر، پاداش کامل را دریافتند. « وَأُولَـئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ» و اینها راه یافتگانند، چرا که حق را شناختند و به یقین دانستند که از آنِ خدا هستند و به سوی او بر می گردند، و به این دانش عمل نمودند و صبر پیشه کردند.
این آیه دلالت می نماید که هرکس صبر نکند از پاداش « صابران» محروم می ماند.  بنابراین ناشکیبا از جانب خداوند مذمت شده و به سزا و گمراهی و زیان گرفتار می شود . پس چقدر زیان است تفاوت بین این دو گروه! و چقدر ناچیز است رنج و  خستگی صابران! و چقدر فراوان است رنج و زحمت ناشکیبایان!
این دو آیه انسان ها را برای رویارویی با مشکلات آماده می سازد، تا به هنگام بروز ناملایمات، تحمل آن آسان باشد . و در این آیه ها از اسلحه ای سخن به میان آمده است که باید با آن به جنگ مصایب رفت، و آن صبر است. و در این آیه آنچه انسان را بر صبر کردن کمک می نماید، بیان پاداش «صابران» است. این آزمایش و امتحان ، سنت خداوند است که در گذشته نیز وجود داشته و برای سنت خداوند تغییری نخواهند بود. کما اینکه در این آیه ها انواع مشکلات بیان شده است.أَوَ لَمْ يَرَوْاْ إِلَى مَا خَلَقَ اللّهُ مِن شَيْءٍ يَتَفَيَّأُ ظِلاَلُهُ عَنِ الْيَمِينِ وَالْشَّمَآئِلِ سُجَّدًا لِلّهِ وَهُمْ دَاخِرُونَ آيا به چيزهايي که خداوند آفريده است نمي نگرند که چگونه سآيه هايش را راست و چپ سجده کنان و فروتنانه براي خداوند مي گردند. 
وَلِلّهِ يَسْجُدُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مِن دَآبَّةٍ وَالْمَلآئِكَةُ وَهُمْ لاَ يَسْتَكْبِرُونَ و آنچه در آسمانها وجود دارد و جنبده (هايي که) در زمين هستند براي خدا سجده مي برند و (نيز) فرشتگان (براي خداوند سجده مي برند) و آنان تکبر نمي کنند. 
يَخَافُونَ رَبَّهُم مِّن فَوْقِهِمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ از پروردگارشان که بر بالاي سرشان است مي ترسند و آنچه را که به آنان دستور داده مي شود، انجام مي دهند. 
خداوند متعال مي فرمايد: (أَوَ لَمْ يَرَوْاْ) آيا کساني که در يگانگي و عظمت و کمال پروردگارشان شک دارند، ) إِلَى مَا خَلَقَ اللّهُ مِن شَيْءٍ يَتَفَيَّأُ ظِلاَلُهُ عَنِ الْيَمِينِ وَالْشَّمَآئِلِ ) به همۀ آفريدهاي خداوند نمي نگرند و اينکه سآيه هايش به راست و چپ مي گرداند؟ (سُجَّدًا لِلّهِ ) همه در برابر پروردگارشان سجده مي برند و در برابر عظمت و شکوه الهي فروتن اند. (وَهُمْ دَاخِرُونَ ) آنان فروتن و خاضع هستند و تحت تسخير وتدبير قدرت الهي سرکرنش فرو آورده اند. و پيشاني همۀ آنان در دست خداوند است. (وَلِلّهِ يَسْجُدُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مِن دَآبَّةٍ) و آنچه در آسمانها است و حيوانات ناطق و غير ناطقي که در زمين هستند، خدا را سجده مي برند، (وَالْمَلآئِكَةُ(  و فرشتگان نيز براي خدا سجده مي کنند. 
بعد از بيان عموم سجده کنندگان ، فرشتگان را به خاطر فضيلت و شرافتشان، و به خاطر کثرت و زيادي عبادتشان به طور خاص بيان نمود. بنابراين فرمود: (وَهُمْ لاَ يَسْتَكْبِرُونَ ) و آنها از انجام عبادت الهي تکبر نمي ورزند، با اين تعدادشان زياد است، و بزرگ و قوي هستند. همانطور که خداوند متعال فرموده است: (لن يستنکف المسيح ان يکون عبدالله و لا المئلکه المقربون) مسيح و فرشتگان مقرب از اينکه بندۀ خدا باشند هرگز ابا نورزيده اند. 
(يَخَافُونَ رَبَّهُم مِّن فَوْقِهِمْ) پس از آنکه خداوند متعال فرشتگان را به خاطر کثرت طاعت، و فروتني در مقابل خدا ستايش نمود، آنان را به خاطر ترس از خدا ستود، خداوندي که از حيث ذات و چيره گي بر بالاي آنان قرار دارد، پس آنان در برابر قدرت او همواره فروتن اند. 
(وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ ) و خداوند آنان را به هر چه فرمان دهد، فرمانش را از روي رغبت و اختيار اطاعت مي نمايند. 
سجدۀ مخلوقات براي خداوند دو نوع است. يکي سجده ي اضطراري است که بر صفات کمال خداوند دلالت مي نمايد. و اين براي مومن و کافر نيکوکار و فاسق، حيوان ناطق و  غيره عام است و ديگري سجدۀ اختياري که ويژۀ بندگان مومن و دوستان خدا و فرشتگان و ديگر مخلوقات است.وَقَالَ اللّهُ لاَ تَتَّخِذُواْ إِلـهَيْنِ اثْنَيْنِ إِنَّمَا هُوَ إِلهٌ وَاحِدٌ فَإيَّايَ فَارْهَبُونِ و خداوند فرمود: «دو معبود برنگيرد، بلکه خدا معبودي يگانه است، پس از من بترسيد»
وَلَهُ مَا فِي الْسَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلَهُ الدِّينُ وَاصِبًا أَفَغَيْرَ اللّهِ تَتَّقُونَ و آنچه در آسمانها و زمين است از آن اوست، و دين ماندگار نيز از آن اوست، پس آيا از غير خدا مي ترسيد؟ 
وَمَا بِكُم مِّن نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّهِ ثُمَّ إِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْأَرُونَ و آنچه از نعمت ها داريد همه از سوي خدا است، سپس چون زياني به شما برسد او را با ناله و زاري به فرياد مي خوانيد. 
ثُمَّ إِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنكُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِّنكُم بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ سپس هنگامي که خداوند زيان را از شما دور کرد آن گاه گروهي از شما به پروردگارشان شرک مي ورزند.
لِيَكْفُرُواْ بِمَا آتَيْنَاهُمْ فَتَمَتَّعُواْ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ (بگذار) تا در حق آنچه به آنان داده ايم ناسپاسي کنند. پس بهره مند شويد، سپس به زودي خواهيد دانست (که چه سرنوشت سياهي داريد).
خداوند متعال دستور مي دهد تا تنها او به يگانگي پرستش شود،  در اين راستا چنين استدلال مي نمايد که تنها اوست نعمت ها را مي دهد، پس فرمود: (لاَ تَتَّخِذُواْ إِلـهَيْنِ اثْنَيْنِ) دو معبود برمگيريد، يعني درعبادت هيچ شريکي را براي خدا قرار ندهيد، چرا که (إِنَّمَا هُوَ إِلهٌ وَاحِدٌ(  او تنها معبود يگانه و يکتاست، و در صفتهاي بزرگش و در همۀ کارهايش يگانه و يکتاست . پس همانطور که او در ذات و اسما وصفات و کارهايش يکتاست، در عبادت نيز بايد او را يکي بدانيد، بنابراين فرمود : (فَإيَّايَ فَارْهَبُونِ ) پس ، از من بترسيد و دستور مرا اطاعت کنيد، و از آنچه نهي نموده ام بپرهيزيد و چيزي از مخلوقات را با من شريک نکنيد، زيرا مخلوقات همه مملوک خدا مي باشند. 
(وَلَهُ مَا فِي الْسَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَلَهُ الدِّينُ وَاصِبًا) و آنچه در آسمانها و زمين است از آن اوست، و دين ماندگار نيز از آن اوست، يعني دين و عبادت و کرنش در همۀ اوقات براي خداي يگانه است. پس دين را فقط از آن خدا بدانيد و عبادت را فقط براي خدا انجام دهيد و به عبادت و بندگي پروردگار متعال بپردازيد. (أَفَغَيْرَ اللّهِ تَتَّقُونَ) آيا از غير خدا؛ از اهل زمين و آسمان  مي ترسيد؟ آنها نمي توانند به شما سود يا زياني برسانند، و خداوند در بخشيدن و دادن يگانه و يکتاست، (وَمَا بِكُم مِّن نِّعْمَةٍ) و نعمت هاي ظاهري و باطني از آن بر