لَدَارُ الآخِرَةِ خَيْرٌ وَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِينَ و به پرهيزگاران گفته مي شود: «پروردگارتان چه چيزي را نازل کرده است»؟ مي گويند: «خير و خوبي را» براي نيکوکاران در همين دنيا نيکي است و سراي آخرت بهتر خواهد بود. و چه خوب است سراي پرهيزگاران!
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ لَهُمْ فِيهَا مَا يَشَآؤُونَ كَذَلِكَ يَجْزِي اللّهُ الْمُتَّقِينَ باغهاي بهشت که به آن وارد مي شوند جويبارها در زير درختان آن روان است، در آنجا هر چه بخواهند دارند. خداوند اين چنين به پرهيزگاران پاداش مي دهد. 
الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلامٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُواْ الْجَنَّةَ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ آنان که فرشتگان در حالي جانشان را مي گيرند که پاک اند. مي گويند: «سلام بر شما باد به خاطر کارهايي که مي کرديد به بهشت وارد شويد».
وقتي خداوند سخن کساني را ذکر کرد که آنچه را او نازل نموده بود تکذيب کردند، به بيان سخن پرهيزگاران پرداخت که اعتراف مي کنند آنچه خداوند نازل نموده است نعمت و خير بزرگي است و خداوند با دادن آن به بندگان، بر آنها منت نهاده است. پس پرهيزگاران اين نعمت را پذيرفتند و تسليم فرمان پروردگار شدند و شکر خدا را به خاطر آن به جاي آوردند، و آن را شناختند و به آن عمل نمودند، (لِّلَّذِينَ أَحْسَنُواْ) براي کساني که عبادت خدا را به خوبي  و نيکي انجام داده و با بندگان خدا نيکي کرده اند، (فِي هَذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ) روزي زياد و زندگي خوب و آرامش و امنيت و شادي اين دنيا پاداش آنها خواهد بود. (وَلَدَارُ الآخِرَةِ خَيْرٌ)و جهان آخرت از همۀ لذت ها و نعمت هاي آن بهتر است، زيرا نعمت هاي اين جهان اندک و همراه با آفتها و مشکلات است. تمام مي شوند . به خلاف نعمت هاي آخرت که چنين نيستند. بنابراين فرود: (وَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِينَ) و چه خوب است سراي پرهيزگاران!
(جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ لَهُمْ فِيهَا مَا يَشَآؤُونَ ) و سراي پرهيزگاران باغهاي بهشت که به آن وارد مي شوند و جويبارها از زير درختان آن جاري است، و هر چه دلشان بخواهد و آرزو کنند به کاملترين صورت به آنان مي رسد. پس هر گاه نعمتي را بخواهند که باعث شادي ارواح و دلها شود، در برابر شان حاضر مي گردد. بنابراين خداوند به اهل بهشت هر آنچه را که بخواهند مي بخشد، حتي خداوند به آنها نعمت هايي مي دهد که به خاطرشان نيامده است. پس با برکت است خداوندي که کرم و  احسان او بي نهايت است، و اقيانوس جود و بخشش او بيکران  است، خداوندي که هيچ در صفات ذاتش و در صفات افعالش مانند او نبوده و هيچ چيزي در عظمت و پادشاهي شبيه او نيست. (كَذَلِكَ يَجْزِي اللّهُ الْمُتَّقِينَ(  خداوند اين چنين به پرهيزگاراني که با انجام دادن آنچه از فرايض و واجبات قلبي و بدني و زباني در حق او و حق بندگانش بر آنان واجب نموده است ، و با ترک کردن آنچه که خداوند آنان را از آن نهي کرده است، از خشم و عذاب او مي پرهيزند، پاداش مي دهد. 
(الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِكَةُ ) آنان که فرشتگان در حالي جانشان را مي گيرند که بر تقواي خود پايدار بوده اند. (طَيِّبِينَ)و در حالي که از هر نقص و آلودگي که به ايمانشان خلل وارد کند، پاک وپاک داشته شده هستند. پس دلهايشان با شناخت و محبت خدا و زبانهايشان با ذکر و ستايش خدا و اعضاي بدنشان با طاعت و توجه به خدا پاک شده است. 
(يَقُولُونَ سَلامٌ عَلَيْكُمُ) مي گويند: درود بر شما باد! و از هر آفت و بلايي بدور باشيد و شما از هر آنچه که نمي پسنديد در امان هستيد. (ادْخُلُواْ الْجَنَّةَ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ) به خاطر کارهايي خوبي که مي کرديد از قبيل ايمان به خدا و فرمان بردن از دستورات وارد  بهشت شويد . به درستي که عمل و رفتار علت اصلي وارد شدن به بهشت و رهايي يافتن از آتش جهنم است، وچنين عمل و رفتاري در سآيه رحمت و منت خداوند بر آنان برايشان حاصل گشته است، نه با قوت و توانايي خودشان. هَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ أَن تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ أَمْرُ رَبِّكَ كَذَلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّهُ وَلـكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ آيا کافران جز اين انتظاري دارند که فرشتگان به سراغشان بيايند، يا اينکه فرمان پروردگارت فرا رسد، همانطور کساني که پيش از ايشان بودند اين چنين کردند؟ و خداوند بر آنان ستم نکرد بلکه خودشان به خويشتن ستم کردد. 
فَأَصَابَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا عَمِلُواْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِؤُونَ پس بديهايي که مي کردند بديشان رسيد و آنچه مسخره اش مي کردند آنان را دربر گرفت. 
خداوند متعال مي فرمايد: آيا کساني که نشانه ها و معجزات (فراوان) پيش آنان آمد و ايمان نياوردند، و پند داده شدند و نپذيرفتند، انتظاري دارند، (إِلاَّ أَن تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ ) جز اينکه فرشتگان براي ستاندن روحشان به سراغشان بيايند، (أَوْ يَأْتِيَ أَمْرُ رَبِّكَ ) يا فرمان پروردگارت مبني بر عذابي که آنها را فرا خواهد گرفت در رسد، در حالي که آنان مستحق مبتلا شدن به عذاب هستند؟ (كَذَلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ) کساني که پيش از ايشان بودند نيز اين چنين کردند: پيامبران را تکذيب نمودند و کفر ورزيدند و ايمان نياوردند، تا اينکه عذاب بر آنها فرود آمد. (وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّهُ وَلـكِن كَانُواْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ)  و خداوند که آنها را عذاب داد بر آنها ستم نکرد بلکه خودشان به خويشتن ستم کردند. زيرا آنها براي عبادت خداوند آفريده شدند تا به بهشت درآيند، اما آنها بر خويشتن ستم کرده و آنچه را که آن آفريده شده بودند رها کردند و خويشتن را در معرض  اهانت هميشگي و بدبختي پيوسته قرار دادند. (فَأَصَابَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا عَمِلُواْ ) پس کيفر و محجازات گناهاني که مي کردند به آنان رسيد، (وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِؤُونَ ) و چيزي را که به تمسخر گرفته بودند آنان را دربر گرفت. زيرا هر گاه پيامبرانشان آنان را عذاب خدا مي ترساندند، آنان را و آنچه را که از آن خير داده بودند به تمسخر مي گرفتند، پس چيزي را که به تمسخر گرفته بودند آنان را فرا گرفت.وَقَالَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ لَوْ شَاء اللّهُ مَا عَبَدْنَا مِن دُونِهِ مِن شَيْءٍ نَّحْنُ وَلا آبَاؤُنَا وَلاَ حَرَّمْنَا مِن دُونِهِ مِن شَيْءٍ كَذَلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلاَّ الْبَلاغُ الْمُبِينُ و مشرکان گفتند: «اگر خدا مي خواست نه ما و نه پدران ما به جاي او هيچ چيزي را نمي پرستيديم، و چيزي را بدون فرمان او حرام نمي کرديم، کساني هم که پيش از ايشان بودند اين چنين مي کردند مگر بر پيامبران وظيفه اي جز تبليغ و رساندن آشکار است؟»
مشرکان، شرک خود را توجيه ک