وهُمْ أَجْمَعِينَ ) مگر لوط و خانواده اش که ما نجات دهندۀ همه آنها هستيم (إِلاَّ امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَا إِنَّهَا لَمِنَ الْغَابِرِينَ ) مگر همسرش که مقرر نموده ايم از بازماندگان و باقي ماندگان در عذاب باشد. ابراهيم با فرستادگان در مورد هلاک کردن آنها جر و بحث نمود، پس به او گفته شد: (يابراهيم اعرض عن هذا انه قد جاء امر ربک و انهم اتيهم عذاب غير مردود) اي ابراهيم! از اين موضوع اعراض کن، همانا فرمان پروردگارت آمده است، و بر آنان عذابي مي آيد که رد شدني نيست. سپس فرستادگان از پيش او رفتند.فَلَمَّا جَاء آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ پس هنگامي که فرستادگان پيش خانوادۀ لوط آمدند. 
قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ گفتند: «شما قومي ناشناخته هستيد»
قَالُواْ بَلْ جِئْنَاكَ بِمَا كَانُواْ فِيهِ يَمْتَرُونَ گفتند: «بلکه براي تو چيزي آورده ايم که در آن شک مي کردند».
وَأَتَيْنَاكَ بَالْحَقِّ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ و حق را براي تو آورده ايم و ما راستگو هستيم. 
فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ اللَّيْلِ وَاتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَلاَ يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ وَامْضُواْ حَيْثُ تُؤْمَرُونَ بنابراين در پاسي از شب خانواده ات را بردار و از اينجا برو، و خودت از پس ايشان حرکت کن، و کسي از شما به پشت سر نگاه نکند، و به همانجا برويد که دستور داده مي شويد. 
وَقَضَيْنَا إِلَيْهِ ذَلِكَ الأَمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَؤُلاء مَقْطُوعٌ مُّصْبِحِينَ و ما به لوط اين را وحي نموديم که همۀ آنان بامدادان نابود و ريشه کن خواهند شد. 
(فَلَمَّا جَاء آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ ) و هنگامي که فرستادگان پيش خانوادۀ لوط رفتند، (قَالَ) لوط به آنان گفت: ( إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ ) شما قومي ناآشنا هستيد. يعني شما را نمي شناسم و نمي دانم چه کسي هستيد. (قَالُواْ بَلْ جِئْنَاكَ بِمَا كَانُواْ فِيهِ يَمْتَرُونَ(  گفتند: بلکه براي تو چيزي آورده ايم که در آن شک مي کردند. يعني به همراه خود عذابي آورده ايم که آنها در آن شک مي کردند، و چون آنها را به آن تهديد مي نمودي تو را تکذيب مي کردند. (وَأَتَيْنَاكَ بَالْحَقِّ) و واقعيت و حقيقت مسلمي را که شوخي بردار نيست به نزد تو آورده ايم ( وَإِنَّا لَصَادِقُونَ(  و ما در آنچه به تو گفتيم راستگو هستيم (فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ اللَّيْلِ) بنابراين در پاسي از شب وقتي که مردم به خواب مي روند خانواده ات را بردار و از اينجا برو، و (سعي کن) هيچ کس محل شب روي شما را نداند، ( وَاتَّبِعْ أَدْبَارَهُمْ وَلاَ يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ ) و خودت از پس ايشان حرکت کن و کسي از شما پشت سر خود را نگاه نکند. يعني زود حرکت کند و شتابان برويد. (وَامْضُواْ حَيْثُ تُؤْمَرُونَ ) و به همانجا برويد که دستور داده مي شويد. گويا راهنمايي همراه آنان بوده است که آنها راهنمايي مي نمود به کجا بروند (وَقَضَيْنَا إِلَيْهِ ذَلِكَ الأَمْرَ ) و ما اين موضوع را به طور قطع به لوط خبر داديم که، (أَنَّ دَابِرَ هَؤُلاء مَقْطُوعٌ مُّصْبِحِينَ (صبح هنگام عذابي آنها فرا خواهد گرفت که نابودشان مي نمايد.وَجَاء أَهْلُ الْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ و اهل شهر شادي کنان آمدند 
قَالَ إِنَّ هَؤُلاء ضَيْفِي فَلاَ تَفْضَحُونِ گفت: «اينان مهمانان من هستند، پس مرا رسوا مي کنيد».
وَاتَّقُوا اللّهَ وَلاَ تُخْزُونِ و از خداوند بترسيد و مرا خوار نکنيد. 
قَالُوا أَوَلَمْ  نَنْهَكَ عَنِ الْعَالَمِينَ گفتند: «مگر ما تو را از مردمان نهي نکرديم؟»
قَالَ هَؤُلاء بَنَاتِي إِن كُنتُمْ فَاعِلِينَ گفت: «اينها دختران من هستند اگر مي خواهيد کاري کنيد».
لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ به جاي تو سوگند که آنان در مستي خود سرگشته اند. 
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ پس هنگام طلوع آفتاب فرياد مرگبار ايشان را فرا گرفت. 
فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن سِجِّيلٍ و از آنجا را زير و رو کرديم و با سنگپاره هايي از سنگ گل ايشان را سنگباران کرديم. 
إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِينَ بي گمان در اين براي هوشمندان نشانه هايي است. 
وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٍ مُّقيمٍ و به راستي آن (شهر) بر سر راهي است که پيوسته محل عبور و مرور است. 
إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّلْمُؤمِنِينَ بي گمان در اين ، نشانه هاي بزرگي براي مومنان است. 
(وَجَاء أَهْلُ الْمَدِينَةِ) و اهل شهري که لوط در آن بود ، آمدند (يَسْتَبْشِرُونَ) در حالي که آمدن مهمانان لوط و زيبايي آنها را به يکديگر مژده مي داند و خوشحال بودند که آنها قدرت و توانايي آن را دارند هر کاري را که بخواهند با آنان انجام دهند و اين بدان خاطر بود که آنها مي خواستند با مهمانان لوط عمل زشت انجام دهند. پس آمدند تا خانۀ لوط رسيدند و با لوط در مورد مهمانانش گفتگو نمودند، و لوط از شر آنها به خدا پناه برد و گفت: (إِنَّ هَؤُلاء ضَيْفِي فَلاَ تَفْضَحُونِ وَاتَّقُوا اللّهَ وَلاَ تُخْزُونِ ) يعني قبل از هر چيز خدا را در نظر بگيريد، و اگر از خداي نمي ترسيد مرا در مورد مهمانانم رسوا نسازيد و با انجام عمل زشت با آنها به آنان بي حرمتي نکنيد. (قَالُوا) آنان در پاسخ لوط که گفت: «مرا رسوار نسازيد، فقط گفتند: (أَوَلَمْ  نَنْهَكَ عَنِ الْعَالَمِينَ ) آيا ترا از  مردمان نهي نکرديم؟ و اينکه آنها را به مهماني دعوت نکن؟ به راستي که ما تو را بر حذر داشته بوديم، و هر کس که بر حذر داشته شود عذري ندراد. (قَالَ) لوط از شدت مشکلي که برايش پيش آمده بود گفت: (هَؤُلاء بَنَاتِي إِن كُنتُمْ فَاعِلِينَ ) اينها دختران من هستند و آنها را به ازدواج شما در مي آورم. اما آنان از به سخن لوط توجهي نکردند، بنابراين خداوند به پيامبرش محمد عليه الصلاه و السلام فرمود: (لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ ) به جان تو سوگند که آنان در مستي خود سرگردانند . و مستي و گمراهي آنها عبارت از تمايل به انجام کار زشت بود، به گونه اي که به هيچ سرزنش و نکوهشي توجه نمي کردند. 
وقتي که فرستادگان حالت خود را براي لوط بيان کردند ناراحتي او دور شد و دستور پروردگارش را فرمان برد و شب هنگام با خانواده اش از آنجا بيرون رفت، و آنها نجات يافتند، اما اهل شهر را ، (فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ) به هنگام طلوع آفتاب آنگاه عذاب برايشان سخت تر بود. بانگ مرگبار فرا گرفت. (فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا) و شهر آنها را زير و رو کرديم، (وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن سِجِّيلٍ) و با سنگپاره هايي از سنگ گل ايشان را سنگباران کرديم. و اين سنگها آنان را که از شهر مي گريختند دنبال مي کرد. 
(إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِينَ (بدون شک در داستان قوم لوط براي کساني که فکر و تامل مي کنند، و داراي بينش و فراست هستند نشانه هايي وجود دارد.